Loading ...
Ο «Μαχαιράς» των Θερμοπυλών, οι «Θερμοπύλες» του Μαχαιρά
«…Εκείνη την ύστατη στιγμή, το αυτόματο αυτοκτόνησε
ανίκανο να παραβγεί στο χρόνο.
Στο χέρι μια ασπίδα, ένα κοντάρι
ιμάτια, τραγουδιστές φωνές και βέλη Περσικά
καλύψανε τον ουρανό και διώξανε τ’ αηδόνια.
Η Λύση αγέννητη. Η Αθήνα ζωντανή.
Μολών Λαβέ.
Κι εκεί στο Μαχαιρά
με πληγωμένα άγουρα ανθάκια,
με τ’ αηδόνια άλαλα,
ένας μικρός Γρηγόρης,
άκοπα πισωγύρισε τον χρόνο.
Ενθάδε κείται ο Γρηγόρης του Αυξεντίου
πιστός στου Κίμωνα τις εντολές
χωρίς περγαμηνές καταγωγής
με μόνη του περιουσία
ένα νεκρό αηδόνι
ένα τσαλακωμένο αγριολούλουδο
κι ένα μολών λαβέ
που ακούεται ακόμα…»
- Βάσου Λυσσαρίδη,
«Γρηγόρης Αυξεντίου»
Γρηγόρης Αυξεντίου - Λεωνίδας της Σπάρτης
Οι δύο Έλληνες που αναφώνησαν το «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ»
Ο καθένας στις δικές του Θερμοπύλες, μόνοι εναντίον πολλών, μόνοι εναντίον τυρράνων, μόνοι υπέρ δικαίου
Μάθαμε τίποτα;
BRE ANTISTORHTE TOY TOMEA 13: O GRHGORHS AYJENTIOY EIPE TO “MOLWN LABE” - H MALLON EPANELABE AFTO POY BGHKE APO TA XEILH TOY LEWNIDA - STA BOYNA TOY MAXAIRA KAI TO KRYSFHGETO TOY BRISKOTANE KONTA STO MONASTHRI. OI MONAXOI TOY PROSFERAN ASYLO KAI TON PROSTATEPSAN APO TOYS EGGLEZOYS ALA TOSA KSEREIS TOSA LES.
Το «Μολών Λαβέ» του Λεωνίδα είναι το ίδιο επίκαιρο και σημαντικό σήμερα, όπως και τότε που ελέχθη, διότι ο κόσμος απειλείται με διάλυση των εθνών και υποταγή των ατόμων στην Νέα Τάξη. Το «Μολών Λαβέ» δεν είναι μία απλή απάντηση, είναι στάση ζωής και τρόπος του σκέπτεσθαι. Ας είναι στα χείλη μας κάθε φορά που μας ζητούν να σκύψουμε τον τράχηλο στην αμερικανοκίνητη παγκοσμιοποίηση, οι πυγοδότες πολιτικοί μας που την έχουν ήδη προσκυνήσει.
Ας μην λησμονούμε ότι, μετά τον Λεωνίδα, την ίδια απάντηση έδωσαν κι άλλοι, όπως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο καλόγερος Σαμουήλ, ο Ιωάννης Μεταξάς και φυσικά ο αείμνηστος Γρηγόρης Αυξεντίου. Αυτοί μας έδειξαν τον δρόμο. Σ’ εμάς εναπόκειται να τον ακολουθήσουμε.
ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ, ΚΥΠΡΙΕ ΛΕΩΝΙΔΑ!
Αγαπητοί φίλοι, είμαι ευτυχισμένος που τούτες τις άχρωμες, απρόσωπες εποχές που περνάμε, υπάρχουν έστω και μερικές φωνές που εκφράζουν κάτι από την αλήθεια. Αλήθεια που είναι πρώτα Ελληνική και μετά πανανθρώπινη. Δεν ισχυρίζομαι ότι είμαστε σαν Έλληνες οι μόνοι φορείς της αλήθειας και της πανανθρώπινης προσέγγισης και φιλοσοφίας. Αλλά αν μη τι άλλο η ανθρωπότητα χρωστάει πολλά στην Ελληνική σκέψη(και όχι κατ’ανάγκη σε μας τους νεοέλληνες που άκοπα και φυγόπονα διεκδικούμε δάφνες από τους ένδοξους προγόνους μας).
Για να σταθούμε άξιοι αυτών που λειτουργούν ακόμα και σήμερα σαν πρότυπα ζωής-μάλλον και για πάντα-πρέπει πρώτα από όλα να γίνουμε φορείς παιδείας εντός και εκτός σχολείου, να κλείσουμε τα αυτιά μας στις σειρήνες της παγκοσμιοποίησης και κατά συνέπεια του διανοητικού μας εκφυλισμού, να ανατρέψουμε τα ποταπά τηλεοπτικά πρότυπα που κάθε μέρα διαβρώνουν συνειδήσεις με την παρουσία απίθανων σαλτιμπάγκων, ακαθορίστου φύλλου και ψυχολογικού προφίλ που παρελαύνουν κυρίως στη μεσημεριανή ζώνη. Δεν χρειάζεται να υιοθετήσουμε συνωμοσιολογική άποψη για να καταλάβουμε ότι κάποια κέντρα αποφάσεων κρύβονται από πίσω εκμεταλευόμενοι τους κατά τα άλλα αφελείς πρωταγωνιστές του καθημερινού τηλεοπτικού, τραγελαφικού reality.
Χωρίς να λέω μεγάλα λόγια, βρίσκομαι και υπηρετώ στην εσχατιά της επικράτειας χωρίς να διαμαρτύρομαι και όντας περήφανος για αυτό.
Συνοψίζοντας θέλω να εκφράσω μόνο επιγραμματικά κάποιες σκέψεις που αποτελούν τον προσωπικό μου μπούσουλα.1. Πανανθρώπινη σκέψη χωρίς στείρους ρατσισμούς από θερμοκέφαλους ευκαιριακούς.
2. Μόνιμη διάθεση απόκτησης παιδείας(όχι κατ΄ανάγκη στείρας μόρφωσης που όλοι κοπτόμεθα
στέλνοντας ικανούς και ανίκανους στο εξωτερικό για την απόκτηση πτυχίου, πολλές φορές χωρίς αντίκρυσμα αλλά ικανοποιώντας το δικό μας ζωτικό ψέυδος και δίνοντας χρονικό άλλοθι στους
νεοτεμπέληδες να θεωρούν εαυτούς, τους μόνιμα αδικημένους από το σύστημα.
3. Αγάπη για αυτήν την ευλογημένη χώρα την τόσο όμορφα και φωτεινά δοσμένη από το Ελύτη τον Σεφέρη και άλλους μεγάλους.
4. Κριτική και αμφισβήτηση για όλους τους πολυδιαφημισμένους και πολυπροβαλλόμενους.
5. Αφοσίωση στην παραδοσιακή μορφή οικογένειας
με την μάνα φωτοδότη παιδείας και αγάπης στα παιδιά-και φυσικά ίση μέσα στον ρόλο της με τον συναγωνιστή άντρα της-(εδώ δεν χρειάζεται κανένας φεμινισμός να μας διδάξει κάτι που δεν ξέρουμε)και όχι μάνα “καριέρα” που αρνείται τον δύσκολο ρόλο της ιδιότητάς της.
6. Να ενστερνιστούμε το τρίπτυχο που κατά την γνώμη μου εκφράζει κάθε αληθινό άντρα, γυμνό από την κομπλεξική εικόνα του σκληρού, δήθεν, που του βάλαν να υπερασπίζεται έχοντας μια μόνιμη διάσταση ανάμεσα στο “είμαι και στο φαίνομαι”.Το τρίπτυχο εκφράζεται με τις παρακάτω λέξεις “ποιητής,εραστής .πολεμιστής”(παρακαλώ με την ευρεία έννοια).
Να με συγχωρήσετε για τη φλυαρία μου
Σας ευχαριστώ.
ΥΓ Δεν πιστέυω να νομίζει κάποιος ότι είμαι εξωγήινος ή μη ρεαλιστής. Κάποιος μεγάλος είπε “SEAMOS REALISTAS.PIDAMOS TO IMPOSSIBLE”.Είμαστε ρεαλιστές, επιδιώκουμε το αδύνατο.