Η πασίγνωστη φωτογραφία από το «Μουσείο Βαρβαρότητας (Ελλήνων…)» στην κατεχόμενη Λευκωσία που μέχρι σήμερα είναι η μεγαλύτερη “απόδειξη” της βαρβαρότητας των Ελληνοκυπρίων. Η αλήθεια όμως για το συμβάν είναι άλλη…

• Σημερινή: EΙΡΗΣΘΩ: Χρησιμότης σφαγών… - Ο Ταγματάρχης της ΤΟΥΡΔΥΚ το 1963, ο Νιχάτ Ιλχάν, ήταν ο πατέρας που, καθώς έπαθε αμόκ, σκότωσε τη σύζυγό του και τα τρία παιδιά του, στο σπίτι όπου διέμεναν στο κέντρο της τουρκικής συνοικία της Λευκωσίας. Ο Ντενκτάς και η ΤΜΤ τα τοποθέτησαν στην μπανιέρα, διέταξαν τη φωτογράφησή τους και διέδιδαν επί δεκαετίες ότι τα έσφαξαν οι Έλληνες Κύπριοι, που «υπό την ηγεσία του αιμοσταγούς Μακαρίου σχεδίαζαν τη γενοκτονία των Τουρκοκυπρίων». Τα καθέκαστα τα ομολόγησε στον δημοσιογράφο Κώστα Γενάρη (και τα έγραψε στο βιβλίο του «Εξ Ανατολών» σελ. 16-18) ο Τούρκος φωτορεπόρτερ Αχμέντ Μπαράν, τον οποίο οι Τούρκοι στρατιωτικοί είχαν διατάξει να φωτογραφήσει τα θύματα στην μπανιέρα, στο σπίτι όπου ποτέ δεν πλησίασε κανένα τμήμα Ελληνοκυπρίων το 1963-64.

Το γεγονός ότι διαπράχθηκαν ωμότητες και από τις δύο πλευρές είναι αδιαμφισβήτητο. Το ότι όμως η Κυπριακή Δικαιοσύνη δεν δίστασε τον Ιανουάριο του 1975 να τιμωρήσει άνανδρο Ελληνοκύπριο που δολοφόνησε γυναικόπαιδια Τουρκοκυπρίων δεν τονίζεται επακρώς…

• Σημερινή: Υπήκοος του ψευδοκράτους ο Αγκαστινιώτης - Ο κ. Αντώνης (Τόνι) Αγκαστινιώτης, ο συγγραφέας του βιβλίου «Η φωνή του αίματος», που περιγράφει «άγριες σφαγές» Τουρκοκυπρίων από Ελληνοκυπρίους, έγινε υπήκοος του ψευδοκράτους. Με το αζημίωτο φυσικά. Εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην κατεχόμενη Αμμόχωστο και εργάζεται ως καθηγητής στο ψευδοπανεπιστήμιο Aνατολικής Μεσογείου.
Τελικά, ευτυχώς, ο κ. Τόνι μαζί με την κ. Κρίστιαν, μας άδειασαν τη γωνιά και από πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας κατέστησαν, όπως τους αξίζει, υπήκοοι του ψευδοκράτους. Θα ζουν τώρα αδελφωμένοι με τον κατοχικό στρατό, τους εποίκους της Ανατολίας και τους «Γκρίζους Λύκους». Ο καθένας επιλέγει τους φίλους του και τα πρότυπά του!

• Εργατική Δημοκρατία: Παγιδευμένος στην Πράσινη Γραμμή - Το βιβλίο του Αντώνη Αγκαστινιώτη «Παγιδευμένος στην πράσινη γραμμή» και το DVD «Φωνή αίματος» που το συνοδεύει αποτελεί πραγματικά ένα παράθυρο στην αλήθεια και έρχεται να καλύψει μια ανάγκη που υπάρχει εδώ και χρόνια στην ελληνοκυπριακή πολιτική σκηνή. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται από ελληνοκύπριο δημιουργό ένα ντοκιμαντέρ για τα εγκλήματα των εθνικιστών της δικής του πλευράς εναντίον αθώων τουρκοκυπρίων.

• Σημερινή: EΙΡΗΣΘΩ: Περί σφαγών πρόταση - O κ. Αλ. Κωνσταντινίδης της «Αλήθειας» είναι, ίσως, ο αρχαιότερος εν ενεργεία δημοσιογράφος. Όταν αρθρογραφούσε ως ο «Μπαλτάς» του ΑΚΕΛ, εμείς δεν είχαμε ακόμα γεννηθεί. Όταν ήταν ανταποκριτής του γαλλικού πρακτορείου και της «Μοντ», ήμασταν πιτσιρικάδες. Και όταν μεσουρανούσε, ξακουστός πλέον αρχισυντάκτης και αρθρογράφος, ήμασταν ακόμα φοιτητάκια. Η προσωπική του στήλη «τα υπέρ & τα κατά», είναι ίσως από τις μακροβιότερες στον κυπριακό Tύπο. Την είχε ξεκινήσει ως αρχισυντάκτης από το 1976 στη «Σημερινή» και τη συνεχίζει δυόμισι περίπου δεκαετίες, επικεφαλής από το 1983, στην «Αλήθεια». Χωρίς να γράψει ούτε λέξη για σφαγές.
Για να πείσουν, επιτέλους, ότι οι Ελληνοκύπριοι υπήρξαμε οι σφαγείς των Τουρκοκυπρίων και ότι πρέπει να τιμωρηθούμε γι’ αυτό, με τους τρόπους που οι ίδιοι επιθυμούν. Ίσως συνηγορήσουν, επιτέλους, και με την άποψη ότι η Γενική Εισαγγελία πρέπει να αναλάβει την ποινική εξιχνίαση τής κάθε σφαγής, όπως έγινε 11 Ιανουαρίου 1975 από το τριμελές κακουργιοδικείο -με δικαστές τους Λώρη, Χατζητσαγγάρη και Πιτσιλλίδη-, που κατεδίκασε τον Γιάννη Αντωνίου Βουνιώτη, στην εσχάτη των ποινών.