Από την εφημερίδα “Πρώτο Θέμα”
Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2006
του Ελευθέριου Ανευβλάβη  

10 Ιουλίου, «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνι­κής Δημοκρατίας» αριθμ. 867, Τεύχος Δεύτερο. Ο υφυπουργός Εθνικής παιδείας και Θρησκευμά­των… «Καθορίζουμε το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπου­δών για τη διδασκαλία της Τουρκικής Γλώσσας (σ.σ.: ο τονισμός δικός μου) στην Α’, Β’, Γ’ τάξη του Γυμνασίου…». Δουλειά δεν εί­χε ο διάβολος, καλοκαιριάτικα… αποφάσισε να μάθει τα Ελληνόπαιδα τουρκικά.

Λέει, επί λέξει, η απόφαση: «Η εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας θα συμβάλει στην ενεργό συμμετοχή σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία και την κατανόηση της  διαφορετικότητας». Δηλαδή, μας χρειάζεται η τουρκική γλώσσα για να καταλάβουμε ότι ήδη ζούμε σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον με τους συνανθρώπους μας Αλβανούς, Πακιστανούς, Ινδούς, Κινέζους, Φιλιππινέζους, Τούρκους και άλλους; Οι κύριοι του της Παιδείας μόνο από τους υπουργικούς θώκους αντιλαμβάνονται την ελλη­νική πραγματικότητα; Και χρειάζεται η τουρκική γλώσσα για να κατανοήσουμε τη διαφορετικότητα την οποία βιώνουμε καθη­μερινά;

Προφανώς οι λαμπροί νόες που ενεπνεύσθησαν την απόφαση αυτήν έχουν πολυπολιτισμική τρικυμία εν κρανίω ή άλλους σκοπούς υπηρετούν. Και λέει παρακάτω, επί λέξει, η απόφαση: «Να χρησιμοποιούν (σ.σ.: οι Ελληνόπαιδες) την τουρκική γλώσσα ως μέσο απόκτησης νέων γνώσεων και πολιτισμικών εμπειριών». Διά της τουρκικής λοιπόν θα αποκτήσουν τα  Ελληνόπαιδα νέες γνώσεις π.χ. στην επιστήμη, στην τέχνη, στη φιλοσοφία, στίς ανθρωπιστικές σπουδές, στην τεχνολογία. Και θα αποκτήσουν, επίσης, διά της τουρκικής, βεβαίως, νέες πολιτιστικές εμπειρίες όπως την κατοχή ξένου εδάφους (για την Κύπρο ομιλώ). Το ξεσπίτωμα των ανθρώπων και την κατάληψη των σπι­τιών τους (για την Κύπρο ομιλώ). Το μακέλλεμα των συνανθρώπων μας (για τους Αρμενίους και τους Κούρδους ομιλώ). Τον πολιτισμό του λιθοβολισμού, της μπούργκας και του φερετζέ (για τις γυναίκες της Τουρκία  ομιλώ). Τη δημοκρατία των διώξεων των αντιφρονούντων (για τους Τούρκους ομιλώ). Εδώ σηκώνει κανείς και χέρια για να μουντζώσει και πόδια για να κλοτσήσει. «Ολα τα ‘χε η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε».

Κύριοι του της Παιδείας (υπνοπαιδείας, παιδιάς, νέας αμάθειας, κυριολεκτικά) δεν σας φτάνει η ελληνική γλώσσα για την πολυπολιτισμικότητα και τη νέα γνώση; Μ’ αυτήν τη γλώσσα μίλησε ο Σωκράτης διατρανώνοντας την ύψιστη ηθική αρχή του δικαίου: «Ουδαμού δει αδικείν. Ουδ’ αδικούμενον ανταδικείν». Και η Αντιγόνη, χιλιάδες χρόνια πριν από τον Ναζωραίο, φώναζε την πολυπολιτισμικότητα της ελληντκής Παιδείας: Δεν γεννήθηκα για να μισώ αλλά για ν’ αγαπώ: «Ου συνέχθειν αλλά συμφιλείν έφυν». Με την ελληνική γλώσσα διατυμπανίστηκαν η ελευ­θερία του λόγου και η ισηγορία: «Τις βούλεται αγορεύειν;». Στην «βουληφόρον αγοράν» όποιος ήθελε είχε το δικαίωμα να ομιλεί.

Γιατί στην Ελλάδα ο λόγος της δημοκρατίας δίνει φωνή σε όλους και δεν υποκύπτει σε σκοπιμότητες θρησκευτικών ιερατείων (όπως στην Ινδία ή στην Κίνα ή στην Αίγυπτο ή και στην προ­σφιλή σας Τουρκία). «Πιο λίγο κι απ’ το τίποτα ο Δίας με μέλει» -«Εμοί δε έλασσον Ζηνός ή μηδέν μέλει», κραυγάζει σταυρωμένος στον βράχο ο Προμηθέας στον Ερμή, «τον τυράννου τον νέον διάκονον». Κι ο Ηράκλειτος, «Κόσμον τόνδε… ούτε τις θεών ούτε αν­θρώπων εποίησεν, αλλ’ ην αεί και έστιν και έσται πυρ αείζωον», φωνάζει. Και κανείς Πάπας ή μουλάς δεν τον αφορίζει. Και σεις θέλετε να μας μάθετε τουρκικά για να αποκτήσουμε νέες πολυ-πολιτισμικές εμπειρίες; Με την ελληνική γλώσσα πρωτοδιατυπώθηκαν η φιλο­σοφία, η επιστήμη, τα έργα του λόγου και της τέχνης και εξακολουθούν ακόμη να διατυπώνονται. Και θέ­λετε να μας μάθετε τουρκικά για να αποκτήσουμε νέες γνώσεις;

«Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική», διαπιστώνει ο Ελύτης, Και σείς, κύριοι του της Παιδείας (υπνοπαιδείας, παιδιάς, νέας αμάθειας κυριολεκτικά), τι κάνετε με την ελλη­νική γλώσσα; Τη φτωχαίνετε φτωχαίνοντας τον κόσμο μας. Γιατί η γλώσσα μου είναι ο κόσμος μου. Αποξενώνετε τους Έλληνες από τους γεννήτορές του. Προσπαθείτε να τους μάθετε ότι με το να γρυλίζουν τα  greeklish και τώρα τα τουρκικά μετέχουν της πολυπολιτισμικότητας του παγκοσμιοποιημένου τίποτα. Επιδιώκετε, λέτε, διά της διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας στο Γυμνάσιο την πολυπολιτισμικότητα και την κατανόηση της διαφορετικότητας και αγνοείτε τις πολιτισμικές αξίες και τη διαφορετικότητα ως έκ­φραση των ιδιαίτερων παραδόσεων των Ελλήνων. Συντονισμένοι στον παγκόσμιο βη­ματοδότη σας έχετε αποξενωθεί και προ­σπαθείτε να αποξενώσετε, διά της αλλοίω­σης της γλώσσας, τους Έλληνες από το πολι­τιστικό τους παρελθόν και από την ιστορική τους παράδοση. Καταστήσατε την αγραμματοσύνη δικαίωμα της καθημερινής ζωής διότι αυτό που (σας) χρειάζεται είναι πεντακόσιες, το πολύ, λέξεις για να συνεννοούνται οι μαζάνθρωποι και να μην σκέφτο­νται.

«Από την εποχή που μίλησε ο Ομηρος ως τα σήμερα μιλά­με… με την ίδια γλώσσα… Είτε σκεφτούμε την Κλυταιμνήστρα… είτε την Καινή Διαθήκη ή τους ύμνους του Ρωμανού και τον Δι­γενή Ακρίτα…», λέει ο Μπαμπινιώτης, και αυτή η γλώσσα, κύρι­οι, είναι επαρκέστατη και για τη συμμετοχή στην πολυπολιτι­σμικότητα χωρίς απώλεια της πολιτιστικής μας ταυτότητας και για την απόκτηση νέας γνώσης και για την αποδοχή της διαφοράς. Και αφήστε τα φληναφήματα σας περί νέων γνώσεων, πολυπολιτισμικότητας και κατανόησης της διαφορετικότητας διά της εκμαθήσεως της τουρκικής γλώσσης. «Οι αγγλισμοί, οι γαλατισμοί, οι γερμανισμοί (σ.σ.: και τώρα οι τουρκισμοί του της Παι­δείας και του υφυπουργού του) δεν είναι παρά δείγμα δουλικότητας, απαιδευσιάς και ηλιθιότητας» - Αδ. Κοραής. Ποιος είναι; Ε, κα­λά δεν είναι δα κι ο Ρουβάς!

Σχετικά:

• Νοητική Αντίστασις: Τουρκική γλώσσα = πολιτισμός, το λέει και ο υφυπουργός - υφυπουργός διέταξε και αποφάσισε ότι η τουρκική γλώσσα είναι πολιτισμός. Αρα είναι πολιτισμός, πάει και τέλειωσε. Όχι αρχαία ελληνικά τώρα, ευρωπαϊκές γλώσσες και άλλες ντεμοντέ μπαρούφες… Στο κάτω κάτω, βλέπουμε και ελληνοτουρκικά σήριαλ αγάπης τώρα, βλέπουμε και Fame Story, πρέπει να καταλάβουμε τι μας λέει και ο Onur…

• Νοητική Αντίστασις: Συζήτηση για το θέμα της εισαγωγής της τουρκικής γλώσσας - Το προχθεσινό δημοσίευμά μας είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί αναγνώστες να μας στείλουν τα σχόλια τους. Πολλοί διαφώνησαν με το γεγονός ότι …εμείς διαφωνήσαμε με το θέμα της εισαγωγής της γλώσσας.