Λουκής Γ. Λουκαΐδης
Δικηγόρος
τέως Δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Ομιλία στην ημερίδα «Η πορεία για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας»
Λευκωσία, 30 Σεπτεμβρίου 2008

Πριν μπω στο θέμα της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας πιστεύω ότι πρέπει να πω λίγα λόγια για την έννοια του ομοσπονδιακού κράτους. Ομοσπονδιακό κράτος είναι το κράτος που σε αντίθεση με το ενιαίο αποτελείται από περιοχές που έχουν καθορισμένη αυτονομία την οποία εφαρμόζει η κάθε μια με δικά της  όργανα (εκτελεστικά, νομοθετικά και δικαστικά) ενώ παράλληλα υπάρχει μια κεντρική κυβέρνηση (ομοσπονδιακή) η οποία έχει αρμοδιότητες που ασκούνται απ’ ευθείας σε ολόκληρο το ομοσπονδιακό κράτος, δηλαδή σε όλες τις περιοχές, με άλλα δικά της (ομοσπονδιακά) όργανα (εκτελεστικά κλπ). Συνεπώς ο λαός των σχετικά αυτόνομων περιοχών υπάγεται απ’ ευθείας σε δυο εξουσίες εκείνη της κεντρικής κυβέρνησης και εκείνη της περιοχής όπου κατοικεί. Οι εξουσίες αυτές κατά κανόνα δεν συγκρούονται. Τα περισσότερα κράτη είναι ενιαία π.χ. Γαλλία, Σουηδία, Ελλάς κ.α. Παραδείγματα ομοσπονδιακών κρατών είναι οι Η.Π.Α., Καναδάς, Αυστραλία, Ελβετία.

Ο κλασσικός τρόπος δημιουργίας του ομοσπονδιακού κράτους είναι δια της συνένωσης δυο ή περισσότερων κρατών υπό μια κοινή εξουσία ανεξάρτητη των εξουσιών κάθε κράτους τα οποία το απαρτίζουν (πχ ΗΠΑ, Ελβετία). Υπάρχει όμως και η περίπτωση δημιουργίας ομοσπονδιακού κράτους δια της αποσύνθεσης ήδη υφισταμένου ενιαίου κράτους (π.χ. Ρωσσία, Βραζιλία). Το ομοσπονδιακό κράτος είναι πολύπλοκο και πολυδάπανο λόγω των πολλών κρατικών οργάνων και διαδικασιών που απαιτούνται για την λειτουργία του. Βασικές προϋποθέσεις σε κάθε ομοσπονδιακό κράτος είναι η ενότητα του μέσoν του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρη την επικράτεια του (δικαίωμα εγκατάστασης ιδιοκτησίας, πολιτικά δικαιώματα κλπ), του κοινού νομίσματος, των κοινών βασικών αρχών δικαίου και της απαγόρευση φυλετικών διακρίσεων. Στα ομοσπονδιακά κράτη δεν νοείται να διαχωρίζονται οι περιοχές που συνθέτουν το κράτος ή τα ανθρώπινα δικαιώματα με βάση φυλετικά κριτήρια ή, στην περίπτωση των ατομικών δικαιωμάτων, ανάλογα με την περιοχή που τυγχάνει να εισέρχεται ένας υπήκοος του κράτους

Ο διαχωρισμός ενός ομοσπονδιακού κράτους σε περιφέρειες βασιζόμενες σε φυλετικά κριτήρια συνεπάγεται: α) την παραβίαση της απαγόρευσης φυλετικών διακρίσεων σύμφωνα με τους κανόνες του αναγκαστικού διεθνούς δικαίου που επιφέρει σύμφωνα με τη συνθήκη της Βιέννης 1980 ακυρότητα οποιασδήποτε διεθνούς συμφωνίας που προβλέπει τέτοια παραβίαση και β) τη δημιουργία πόλωσης μεταξύ των περιφερειών που απαρτίζουν το κράτος και τη δημιουργία κινδύνου αντιπαλότητας και προώθησης θεμάτων σε κάθε περιφέρεια πάνω σε εθνικιστικά κριτήρια μάλλον παρά κριτήρια που εξυπηρετούν το κράτος σαν σύνολο με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαχωριστικές παρά ενοποιητικές τάσεις, οι οποίες να διασπούν και ακόμη να ανεξαρτητοποιούν τις περιφέρειες. Αυτά τα αρνητικά στοιχεία εντείνονται αν οι περιφέρειες είναι δυο όπως συνέβη με τη Τσεχοσλοβακία, η οποία τελικά χωρίστηκε σε δυο ανεξάρτητα κράτη έστω και αν δεν υπήρχαν τα επιπρόσθετα προβλήματα αναγκαστικού φυλετικού διαχωρισμού και αποκλεισμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε οποιαδήποτε περιοχή. Εξάλλου η σύνθεση ενός ομόσπονδου κράτους με δυο μόνο ισότιμες περιοχές αποτελεί από μόνο του πρόβλημα λόγω της δυνατότητας κάθε περιφέρειας, ανεξάρτητα  αν ο πληθυσμός της αποτελεί μειοψηφία στο σύνολο του κράτος, να μπλοκάρει από μόνη της τις αποφάσεις της κεντρικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Στην Κύπρο το προτεινόμενο ομοσπονδιακό κράτος θα απαρτίζεται (όπως ο όρος διζωνική εξυπακούει) από δυο μόνο περιφέρειες και θα κυβερνώνται από τις δυο κοινότητες Ε/Κ και Τ/Κ αντιστοίχως. Τέτοιο πολιτειακό κατασκεύασμα δεν υπήρξε ούτε αναμένεται να υπάρξει άλλο ποτέ σε όλο τον κόσμο. Για να επιτευχθεί δε αυτό απαιτείται α) δημιουργία περιοχών βάσει κοινοτικών διακρίσεων και β) αποκλεισμός των  πολιτικών δικαιωμάτων κάθε κοινότητας στην περιοχή που θα διοικείται από την άλλη κοινότητα. Βέβαια οι Τούρκοι ζητούν επιπρόσθετα να αποκλεισθούν τα δικαιώματα εγκατάστασης, και περιουσίας σε κάθε περιοχή σε σχέση με την κοινότητα της άλλης περιοχής. Και τούτο διότι για την εξασφάλιση της δικοινοτικής μορφής της λύσης που θα συνεπάγεται διοίκηση της μιας από τις δυο περιοχές από τους Τ/Κ επιδιώκεται η πλειοψηφία των κατοίκων και της ακίνητης ιδιοκτησίας να είναι Τ/Κ πάνω σε μόνιμη βάση. Ουσιαστικά οι Τούρκοι επιδιώκουν ένα εθνικό ξεκαθάρισμα στην περιοχή που θα διοικούν για να διαιωνίσουν την τουρκοποίηση της περιοχής αυτής ως πρόδρομο ανεξαρτητοποίησής τους ως κρατικής οντότητας για να μην πω και τουρκοποίηση της υπόλοιπης Κύπρου. Αυτό επιδιώκουν με μια δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία στο στάδιο αυτό. 

Με τα δεδομένα λοιπόν της Κύπρου η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία θα πάσχει από τα εξής σοβαρά προβλήματα: θα διαχωρίζεται το κράτος σε δυο περιοχές Ε/Κ και Τ/Κ που η κοινοτική διακυβέρνησή τους θα καταστήσει την Τ/Κ περιφέρεια ουσιαστικά ανεξέλεγκτη. Και τούτο λόγω α) της διαχρονικής πολιτικής της Τουρκίας για ανεξαρτησία της Τ/Κ περιοχής, β) της άρνησης της Τ/Κ πλευράς να υπαχθεί σε μια κεντρική κυβέρνηση με ευρείες εξουσίες σε ολόκληρο το ομοσπονδιακό κράτος και γ) την απαίτηση της Τουρκικής πλευράς για λήψη των αποφάσεων της κεντρικής κυβέρνησης σε σχέση με όλα τα θέματα με τη σύμφωνη  γνώμη της Τ/Κ περιφέρειας. Συνέπεια αυτή της κατάστασης είναι ότι α) οι έποικοι θα πολλαπλασιάζονται και νόμιμα και απεριόριστα λόγω του ελέγχου των βορείων συνόρων της Κύπρου από μία ανεξέλεγκτη Τ/Κ διοίκηση υποταγμένη στην Τουρκία, β) οι Ε/Κ θα στερούνται βασικών δικαιωμάτων στην Τ/Κ περιφέρεια και γ) θα καταλήξουμε σε νομιμοποίηση ουσιαστικής διχοτόμησης που θα οδηγήσει τελικά σε ένα ανεξάρτητο Τ/Κ κράτος που πολύ ευκολότερα παρά τώρα θα τύχει διεθνούς αναγνώρισης.

Το σχέδιο Ανάν που διευκόλυνε τα Τουρκικά σχέδια και διέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία συντάχθηκε από την ομάδα των συνεργατών του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Στην ομάδα αυτή πρωταρχικό ρόλο διαδραμάτισε ως νομικός σύμβουλος για το σχέδιο ο Ελβετός Didier Pfirter. Σε ένα άρθρο που δημοσίευσε το 2007 προ τιμή του φίλου του επίσης Ελβετού Προέδρου, τότε, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κου Wildhaber παραδόξως, καταδικάζει το γεωγραφικό διαχωρισμό ξεχωριστών εθνικών ομάδων λέγοντας  τα εξής:

«Από πλευράς ανθρωπίνων δικαιωμάτων ο γεωγραφικός διαχωρισμός δυο ξεχωριστών εθνικών ομάδων είναι εξαιρετικά προβληματικό εγχείρημα που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς επέμβαση με πολύ οδυνηρούς και δραστικούς τρόπους με τις ζωές και τα ανθρώπινα δικαιώματα του επηρεαζόμενου λαού. Οποτεδήποτε αυτό συνέβηκε οι ζωές των θυμάτων κατεστράφησαν σε ουσιαστικό βαθμό και μόνο τα παιδιά τους ή άλλοι απόγονοι τους μπόρεσαν λίγο πολύ να αναπτύξουν ρίζες κάπου αλλού. Κάτω από ομαλές συνθήκες φαίνεται κυριολεκτικά αδύνατο να βρεθεί ένα νόμιμο δημόσιο συμφέρον που θα ήταν αρκετά ισχυρό για να δικαιολογήσει μια τέτοια δραστική επέμβαση στα ανθρώπινα δικαιώματα.»

Βεβαια στη συνέχεια ο κ. Pfirter προσπαθεί να δικαιολογήσει το ρόλο του στο σχέδιο Ανάν που κατέληξε στην υιοθέτηση ενός τέτοιου γεωγραφικού φυλετικού διαχωρισμού και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων λέγοντας ότι βρήκε την κατάσταση στην Κύπρο με προϋπάρχοντα γεωγραφικό διαχωρισμό των δυο κοινοτήτων που ήταν αποτέλεσμα βίας και παραβίαζε ήδη τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και γι’ αυτό προσπάθησε όσο ήταν δυνατό να συμβιβάσει μέσα στο σχέδιο τα ασυμβίβαστα.

Υπενθυμίζω πάλιν εδώ την κατάρρευση της διζωνικής ομοσπονδίας της Τσεχοσλοβακίας που ήταν διαμελισμένη σε δυο περιφέρειες που κατοικούντο από Τσέχους και Σλοβάκους αντιστοίχως. Η κατάρρευση επήλθε μόλις έφυγε το κομμουνιστικό σύστημα που επιβαλλόταν από τη Σοβιετική Ένωση δια της βίας και επενεργούσε σαν ενοποιητικό στοιχείο. Σημειώνω εδώ ότι μετά την απελευθέρωση της από το κομμουνιστικό καθεστώς και παρόλο που τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως της ελεύθερης εγκατάστασης,  ιδιοκτησίας και πολιτικών δικαιωμάτων ήταν κατοχυρωμένα βάσει τη Ευρωπαϊκής σύμβασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων την οποία η Τσεχοσλοβακία επικύρωσε, η κατάρρευση του ομόσπονδου κράτους δεν αποφεύχθηκε. Και τουτο οφειλόταν απλώς στη διπεριφερειακή φύση του κράτους και στο γεωγραφικό de facto διαχωρισμό των δυο εθνικών ομάδων. De facto γεωγραφικός διαχωρισμός εθνικών ομάδων υπάρχει και στο Βέλγιο που γιαυτό και μόνο τον λόγο κινδυνεύει να διαλυθεί. Η χώρα αυτή είναι μεν ομόσπονδο κράτος άλλα παρά την εκ των πραγμάτων διαίρεση σε περιφέρειες που κατοικούνται από διαφορετικές εθνικές κοινότητες το Σύνταγμα διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα χωρίς φυλετικές διακρίσεις όπως ορισμένοι στην Κύπρο  εκ του πονηρού διατείνονται. Στο Βέλγιο υπάρχει ελευθερία εγκατάστασης και ιδιοκτησίας όλων των Βέλγων σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας.

Χρήσιμη είναι και η αναφορά στη  Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το πρόβλημα είναι γνωστό. Υποτίθεται ότι δόθηκε λύση σ’ αυτό με τη συμφωνία Dayton στις Η.Π.Α. Η λύση στηριζόταν και προέβλεπε διαχωρισμό και ξεχωριστά δικαιώματα των τριών εθνικών ομάδων του πληθυσμού δηλ. των Σέρβων, των Βοσνίων και των Κροατών. Κατοχύρωνε συνεταιρική και εκ περιτροπής διακυβέρνηση της χώρας με βάση εθνικιστικά και φυλετικά κριτήρια. Μέχρι σήμερα η λύση αυτή δεν λειτουργεί. Διατηρείται επιφανειακά και τυπικά λόγω της παραμονής των ευρωπαϊκών στρατευμάτων που βρίσκονται εκεί για την υλοποίηση της λύσης. Η ένταση υπάρχει, η δυσλειτουργία συνεχίζεται και μόλις φύγουν τα στρατεύματα αναμένεται ότι το όλο πολιτειακό κατασκεύασμα θα καταρρεύσει. Εδώ αξίζει να αναφέρουμε τι έγραψε η νομικός σύμβουλος Gro Nystuen που έλαβε μέρος στις σχετικές διαπραγματεύσεις στο Dayton για την εν λόγω λύση. Επαναλαμβάνω επί λέξει το σχετικό κείμενο της με δική μου μετάφραση από τα αγγλικά.

«Στις διαπραγματεύσεις αναφορικά με τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, οι υπεύθυνοι-μεσολαβητές είχαν την τάση να θεωρούν τις προοπτικές κατάληξης σε μια πολιτική διευθέτηση, τόσο σημαντικές που μια ενδελεχής νομική ανάλυση των πτυχών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στα Συντάγματα της χώρας αυτής δεν διεξάχθηκε. Κατά το χρόνο των διαπραγματεύσεων, ειδικότερα λόγω της αποτυχίας της διευθέτησης 18 μήνες προηγουμένως, θεωρήθηκε ως πολύ επικίνδυνο να εγερθούν ανησυχίες σχετικά με την εθνικιστική διάκριση που θα συμπεριλαμβανόταν στο συνταγματικό σύστημα. Υπήρχε ο φόβος ότι αυτό από μόνο του θα μπορούσε να καταστρέψει τις προοπτικές για μια συμφωνία. Βλέποντας όμως πίσω και σαν ένα μάθημα που πήραμε φαίνεται ξεκάθαρα ότι θα ήταν καλύτερη λύση να ακολουθήσουμε τις παραμέτρους του διεθνούς δικαίου κάνοντας την εθνικιστική ισορροπία του συστήματος προσωρινή. Αυτό θα επέτρεπε μια πολιτική εξέλιξη στη Βοσνία που τελικά θα μπορούσε να κατευθυνθεί προς μια πολιτική ενοποίηση παρά όπως αποδείχθηκε ένα τσιμέντωμα της αρχικής πολιτικής της διάσπασης και αποσύνθεσης.»

Και συνεχίζει η εν λόγω νομικός:

«Η απροθυμία να εξεταστούν αυτά τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με την συμφωνία ειρήνης του Dayton είχε σαν αποτέλεσμα ένα νομικό πλαίσιο που είναι ασυμβίβαστο με το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και που πράγματι κατακρίθηκε γι’ αυτό το λόγο. Αλλά ακόμη πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι είχε σαν αποτέλεσμα ένα πλαίσιο που εμποδίζει μια πολιτική εξέλιξη προς τη κατεύθυνση ενός γνήσιου πολυεθνικού συστήματος, το συνταγματικό σύστημα διασφαλίζει ότι η προσήλωση στην εθνικότητα θα παραμείνει ουσιαστικό στοιχείο για κάθε πρόσωπο και για κάθε πολιτικό κόμμα στη Βοσνία στο προβλεπτό μέλλον. Η προσήλωση στην εθνικότητα θα είναι η κινητήριος δύναμη πίσω από τα πολιτικά επιχειρήματα για σχεδόν κάθε πολιτικό θέμα. Η συνεχής διάσπαση θα επικρατεί.

Το συμπέρασμα αυτού του βιβλίου» καταλήγει η εν λόγω συγγραφεύς «είναι συνεπώς ότι είναι καλύτερα να τυγχάνουν χειρισμού τα ενδεχόμενα προβλήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διαπραγματεύσεις για την ειρήνη μάλλον παρά να αγνοούνται. Έστω και αν ακόμη είναι δελεαστικό βραχυπρόθεσμα να παραγνωρίζονται ενδεχόμενα επίμαχα ζητήματα σχετιζόμενα με ανθρώπινα δικαιώματα, υπάρχει μεγαλύτερη ελπίδα επίτευξης πλήρους εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μακροπρόθεσμα αν τα θέματα αυτά τυγχάνουν χειρισμού με ανοικτό και συστηματικό τρόπο. Επίσης είναι προτιμότερο να καταλήγεις σε συμφωνίες που περιέχουν προσωρινές επεμβάσεις σε ανθρώπινα δικαιώματα μάλλον παρά να συμφωνείς σε διευθετήσεις στις οποίες αυτά τα θέματα δεν έτυχαν προσοχής και συνεπώς συνιστούν μόνιμες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως έγινε με τη συμφωνία Dayton».

Είναι για αυτό που πρέπει να προτάξουμε επιτέλους τις αρχές της Ε.Ε. όπου ανήκει και η Κύπρος δηλαδή την ελευθερία, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου προς όφελος όλων των κατοίκων της Κύπρου. Μόνο με βάση τις αρχές αυτές μπορεί να υπάρξει ένα ενωμένο κυπριακό κράτος όπου όλοι οι κάτοικοι θα απολαμβάνουν τα ίδια ανθρώπινα δικαιώματα ανεξάρτητα με την περιοχή που εισέρχονται και ανεξάρτητα από την εθνική τους καταγωγή. Αν οι αρχές αυτές θα υιοθετηθούν θα έχουν σαν αποτέλεσμα να φέρουν μαζί όλες τις εθνικές κοινότητες για να συνεργαστούν για το κοινό συμφέρον της Κύπρου αντί να ανταγωνίζεται η μια την άλλη και να κατευθύνονται από εθνικά ελατήρια ή φιλοδοξίες. Αυτό είναι που ισχύει σε όλα τα δημοκρατικά κράτη. Επίσης μόνο με βάση τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ανάφερα θα αποφευχθεί ο πολλαπλασιασμός των εποίκων και η διχοτόμηση πάνω σε νόμιμη μόνιμη βάση.

Βέβαια υπάρχει και το επιχείρημα: είναι τώρα πια δυνατόν να αλλάξει η πολιτική μας ηγεσία κατεύθυνση και να ζητά την εφαρμογή των εν λόγω αρχών;  Eίναι γεγονός ότι το δικοινοτικό ομόσπονδο κράτος με γεωγραφικό διαχωρισμό έγινε αποδεκτό για πρώτη φορά στις 12 Φεβρουαρίου 1977 από τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο σε μια συμφωνία του με τον Τ/Κ Ραούφ Ντενκτάς και έκτοτε μέχρι σήμερα επαναλαμβάνεται η αποδοχή της συμφωνίας αυτής από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας παρά το γεγονός ότι μεσολάβησαν τέτοια γεγονότα που άλλαζαν τις προϋποθέσεις της συμφωνίας και επέβαλλαν ριζική αλλαγή της πολιτικής μας. Τα γεγονότα αυτά ήσαν βασικά τα εξής: α) η ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983 από τους Τ/Κ, β) η έναρξη ισχύος της συνθήκης της Βιέννης του 1980 που προβλέπει για την ακυρότητα διεθνών συμφωνιών που είναι αντίθετες με κανόνες του αναγκαστικού δικαίου όπως εκείνους που είναι ασυμβίβαστοι με τη λύση για την οποία μιλούμε, γ) η καταδίκη της Τουρκίας από το ΕΔΑΔ για συνεχείς και μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δ) οι προτάσεις των Τ/Κ στις δικοινοτικές συνομιλίες που απομακρύνονταν από την παραδοσιακή έννοια του ομόσπονδου κράτους και στήριζαν μάλλον περισσότερο την έννοια της συνομοσπονδίας, τη συνεργασία δηλαδή δυο ανεξαρτήτων κρατών, ε) η απόρριψη του σχεδίου Ανάν, ο πυρήνας του οποίου ήταν η έννοια της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και στ) φυσικά η ένταξη μας στην Ε.Ε., η οποία προϋποθέτει και απαιτεί το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που περιλαμβάνουν και την απαγόρευση φυλετικών διακρίσεων. Παράλληλα όμως η λύση της δικοινοτικής ομόσπονδης κυπριακής πολιτείας υιοθετήθηκε, λόγω και της δικής μας πολιτικής στο θέμα αυτό, σε ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και άλλων διεθνών οργανισμών. Δυστυχώς αντί οι πολιτικές μας ηγεσίες να αναπροσαρμόζουν τις επιδιώξεις τους σύμφωνα με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις άλλες αρχές του διεθνούς δικαίου  επέμεναν στη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομόσπονδίας. Παρά την παραχώρηση μάλιστα αυτή οι Τούρκοι για 34 ολόκληρα χρόνια επεδίωκαν ακόμα χειρότερη λύση για την Κύπρο, μια λύση που θα εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα συμφέροντα της Τουρκίας.

Έστω και τώρα όμως πιστεύω ότι μεταξύ νομιμοποίησης της διχοτόμησης που όπως εξήγησα προηγουμένως θα επέλθει οπωσδήποτε με την παρούσα πολιτική και της επίκλησης των αρχών της Ε.Ε. δεν βλέπω γιατί οι ξένοι και τα μέλη της Ε.Ε. να μπορούν λογικά να αντιτάξουν την πρώτη πορεία αντί της δεύτερης. Έχω τη γνώμη ότι θα προτιμούσαν να μη δεχτούν ένα κράτος διαμελισμένο βάσει φυλετικών διακρίσεων στους κόλπους τους και μου είναι δύσκολο να φανταστώ ότι η απάντηση τους θα είναι «ξεχάστε τις αρχές που θεμελιώνουν το οικοδόμημα της οικογένειας των κρατών που ανήκετε και προτιμήστε τη διάσπαση της χώρας σας με βάση το φυλετικό διαχωρισμό». Αυτό βέβαια προϋποθέτει και μια από μέρους μας αλλαγή πολιτικής, μια αγωνιστική στρατηγική και πολλές θυσίες.

Οι Τούρκοι θα το δεχτούν; Οι Τούρκοι δέχονται μόνο διαμελιστικά σχέδια. Δεν δέχονται ούτε κράτος ενοποιημένο με βάση αρχές ούτε καν τις αρχές της Ε.Ε. Συνεπώς επειδή οι θέσεις τους είναι αδιάλλακτες και καταστρεπτικές για την πατρίδα μας έχουμε τουλάχιστον υποχρέωση να υπερασπίσουμε τον κυπριακό λαό με ασπίδα τις αρχές της Ε.Ε. Και να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους ξένους για την ορθότητα των επιδιώξεων μας αφού τους ενημερώσουμε για τις απαράδεκτες θέσεις των Τούρκων.

Η συνεχής δε αρνητική τουρκική στάση σε σχέση μάλιστα με από μέρους μας παραχωρήσεις πέρα ακόμη και από τις αρχές που ανάφερα, που συνεχίζει μέχρι σήμερα δίνει την ευκαιρία στην πολιτική μας ηγεσία να εκθέσει την Τουρκία ως κατέχουσα μια ευρωπαϊκή χώρα για 34 χρόνια ως παραβιάζουσα τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο και ως επιδιώκουσα μια λύση που να διχοτομεί την Κύπρο δίνοντας έτσι σε μας το δικαίωμα να επανέλθουμε στη διεκδίκηση αρχών και αξιών πάνω στις οποίες να στηρίζεται η λύση του προβλήματος μας. 
 

Ντίνος Αυγουστής
Εκπαιδευτικός στο Α.Τ.Ε.Ι. Λάρισας
από το Μονάγρι Λεμεσού
Σημερινή, 27 Οκτωβρίου 2008

Τις ζούσαμε πραγματικά και τις περιμέναμε με αγωνία εμείς τις εθνικές επετείους. Με το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα της Κύπρου να μεταδίδει ολημερίς εμβατήρια και τα τραγούδια του ‘40. Παρελάσεις, αναπαραστάσεις μαχών, λαμπαδηδρομίες, απονομή τιμών στους παλαίμαχους πολεμιστές. Και είναι πολλές χιλιάδες οι Έλληνες Κύπριοι που έφυγαν εθελοντές για τον πόλεμο. Πολέμησαν παντού. Από τις ψηλές βουνοκορφές της Πίνδου, το Αργυρόκαστρο, τους Αγίους Σαράντα, το Τεπελένι, μέχρι τις βαθιές χαράδρες της Κλεισούρας και τις πλαγιές του 731.

Να τι μετέδιδε την επομένη της 28ης Οκτωβρίου του 1940, από την Λευκωσία, ο ανταποκριτής του Ρόιτερ:

«Εις ολόκληρον την Κύπρον επικρατεί αφάνταστος ενθουσιασμός αφ’ ης στιγμής ελήφθη η είδηση ότι η ΕΛΛΑΔΑ απεφάσισε ν’ αμυνθεί διά των όπλων εις την ιταλικήν επίθεσιν. Εις ολόκληρον την νήσον υψώθηκαν ελληνικές σημαίες, οι οποίες κυμάτιζαν παρά τας αγγλικάς. Μέγα πλήθος, συνεκεντρώθη προ του ελληνικού προξενείου και έψαλλεν ελληνικούς ύμνους. Εις το προξενείον της Λευκωσίας κατά πυκνάς μάζας προσέρχονται ευσταλείς Ελληνοκύπριοι, ζητούντες να αποσταλούν εις την Ελλάδα, όπως υπηρετήσουν εις τας τάξεις του ελληνικού στρατού».

Παρ’ όλα αυτά, λίγους μήνες αργότερα, ο Βρετανός πρωθυπουργός απαγορεύει στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση να εγκατασταθεί στην Κύπρο. Δεν επιτρέπει ακόμη την εκπαίδευση Ελλήνων νεοσυλλέκτων στο νησί. Και όλα αυτά, την ίδια ακριβώς ώρα που άναυδος από τις ηρωικές θυσίες των παιδιών της μάνας Ελλάδας, δήλωνε, πως τώρα πια θα λέμε: «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».

Κάναμε τραγούδι τον καημό, με στίχους που κέντησαν οι Τραϊφόρος και ο Σουγιούλ και απέδιδε εξαίσια η τραγουδίστρια της νίκης Σοφία Βέμπο:

Ποιος το περίμενε, στ’ αλήθεια,
να βγουν ψευτιές και παραμύθια
και να ξεχάσουν πια τα λόγια εκείνα τους,
που μας τα λέγανε κάθε βράδυ απ’ τα Λονδίνα τους…

Σε κάθε χιονισμένη ράχη,
σαν πολεμούσαμε μονάχοι,
όλοι λαγούς με πετραχήλια μας ετάζατε
και μες στα μάτια με λατρεία μας κοιτάζατε.
Μα ξεχασμένα όλα εκείνα,
η Πίνδος και η Πρεμεσίνα,
ίσως μια μέρα εμάς που τόσο αίμα χύσαμε
να μας καθίσουν στο σκαμνί γιατί νικήσαμε…

Μα φυσικό θα μας φανεί κι αυτό ακόμα
και στην Ελλάδα μας θα πούμε μ’ ένα στόμα:

Κάνε κουράγιο, Ελλάδα μου, όσο μπορείς κρατήσου
και στα παλιά παπούτσια σου γράψε όσα λεν οι εχθροί σου,
κι αν μας την έσκασαν με μπαμπεσιά οι σύμμαχοι,
με μπαμπεσιά στη μοιρασιά,
κάνε κουράγιο Ελλάδα μου μη μας αρρωστήσεις,
γιατί το θέλει κι ο Θεός να ζήσεις και θα ζήσεις.

Αυτή είναι η αληθινή Ιστορία μας, κυρίες και κύριοι, και όσοι πιστοί προσέλθετε.

από την εφημερίδα ‘Σημερινή’, 20 Οκτωβρίου 2008
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου

Κακώς άλλους μεμφόμαστε για την εκλογή της Τουρκίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ο κ. Χριστόφιας και η πολιτική του, τής εξασφάλισε το διαβατήριο. Επί της Προεδρίας του και μετά από 230 ημέρες ευέλικτης πολιτικής και αριστοτεχνικών χειρισμών, η Τουρκία πέτυχε για 1η φορά στην ιστορία να εκλεγεί μέλος του Σ.Α. των Ηνωμένων Εθνών. Προϊόν της πολιτικής του κ. Χριστόφια αλλά και των προκατόχων του, Τάσσου, Κληρίδη, Βασιλείου, Κυπριανού και Μακαρίου. Από της 12.2.1977 της συνάντησης Μακαρίου - Ντενκτάς. Και της ΥΠΟΤΑΓΗΣ στη μακρά διαδικασία απαλλαγής και αθώωσης της Τουρκίας για την εγκληματική στρατιωτική εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή στην Κύπρο. Της διαδικασίας που ονομάζεται μεν «διακοινοτικές συνομιλίες», είναι δε, ΑΠΟΔΕΙΓΜΕΝΑ, διαδικασία εδραίωσης του Αττίλα, αθώωσης και τελικής επιβράβευσης του Αττίλα. Ο Λυσσαρίδης που διαφωνούσε τότε και εισηγείτο «κάθε πατριώτης και στρατιώτης, κάθε σπίτι και κάστρο», διαπομπεύτηκε ως «τυχοδιώκτης» κι «επικίνδυνος». Κι όσοι επέμεναν «όχι στις διακοινοτικές», από «εθνικιστές» μέχρι «ψυχοπαθείς» εξυβρίζοντο…

Ιδού, λοιπόν, απτά τ’ αποτελέσματα: Η Τουρκία της συνεχιζόμενης κατοχής, της εθνοκάθαρσης, του βίαιου εκτοπισμού 200 χιλιάδων, της εξαφάνισης εκατοντάδων αδηλώτων αιχμαλώτων, των εγκλημάτων πολέμου του βίαιου εποικισμού, της μαζικής παραβίασης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της κατάλυσης της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, της παραβίασης των περί Κύπρου ψηφισμάτων του ΟΗΕ, της παραβίασης των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αυτή η Τουρκία εκλέγεται μέλος του Σ.Α. του ΟΗΕ. Επί της Προεδρίας του ΓΓ της ΚΕ του ΑΚΕΛ. Κατά τη διάρκεια της οποίας εξασφάλισε η Άγκυρα και τα τελευταία πιστοποιητικά «Καλής Συμπεριφοράς», με την έναρξη των «απευθείας διακοινοτικών» Χριστόφια - Ταλάτ. Διακηρυχθέντα συγχαρητηρίως κι από τον ίδιο τον ΓΓ του ΟΗΕ κ. Μπα Γκι Μουν.

Ο Χριστόφιας και οι υμνωδοί της πολιτικής του, στον ΔηΣυ, το ΔηΚο, την ΕΔΕΚ, με προεξάρχοντες το ΑΚΕΛ και τα χειροκροτούντα ΜΜΕ, επί οκτώ μήνες κανοναρχούν «πόσο έπεισε στο εξωτερικό ο κ. Χριστόφιας»! «Πόσο θετικά μετέστρεψε το κλίμα στη διεθνή κοινότητα»! «Πόσο αποτελεσματική διπλωματία πέτυχε», ώστε ακόμα και η αμυντική θωράκιση να καθίσταται για τα σκουπίδια, αφού «οι αριστοτεχνισμοί του αποδίδουν στη διεθνή κοινότητα, που αναμένεται ν’ ασκήσει πιέσεις στην… Τουρκία για το Κυπριακό»! Ιδού, λοιπόν και το εγκαλλώπισμα της πολιτικής του κ. Χριστόφια: Η διεθνής κοινότητα επιβραβεύει τον Αττίλα εκλέγοντας την Τουρκία στο Σ.Α. του ΟΗΕ.

από την εφημερίδα ‘Σημερινή’, 21 Οκτωβρίου 2008
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα: Τα εκστόμιζαν μόλις προ εβδομάδος Ηττηφόροι ηγέτες: Οι κ.κ. Χριστόφιας, Καρογιάν και οι συν αυτοίς. Όταν κόρδωναν κιόλας που κατήργησαν 13τρ. και τον «Νικηφόρο» της ξεχαρβαλωμένης άμυνας. Ιδού, διά χειρός κ. Γιαννάκη Κολοκασίδη του Π.Γ. του ΑΚΕΛ, σε διανεμηθέν άρθρο του: «Όπως πολύ ορθά δήλωσε ο Πρόεδρος της Βουλής (σ.σ. Καρογιάν) η απόφαση του Δ. Χριστόφια έτυχε ευνοϊκών σχολίων και συνάντησε τη ΣΤΗΡΙΞΗ του ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ. Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι όταν παίρνουμε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες την ώρα που πρέπει ΕΝΙΣΧΥΟΥΜΕ τη θέση μας ΔΙΕΘΝΩΣ και ΣΤΡΙΜΩΧΝΟΥΜΕ την Τουρκία» («Αλήθεια» 20.10.08).

Να και το «στρίμωγμα» 17τρ., αυθωρεί και παραχρήμα: Η Τουρκία, για 1η φορά, μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Τέτοια ύψιστη επιβράβευση του Αττίλα πέτυχε η «ευέλικτη» και «αριστοτεχνική» πολιτική Χριστόφια! Πώς τα κατάφερε; Ιδού δείγμα των προβληθέντων από τη θέση του καθημερινού κύριου πρωτοσέλιδου τίτλου της υμνωδούσας «Χαραυγής» του:

- ΧΑΡΑΥΓΗ 17.9.08: «Τετ-α-τετ με τον ΓΓ του ΟΗΕ. Ο Πρόεδρος ενημερώνει τον Μπα Γκι Μουν στις 21 Σεπτεμβρίου».

- ΧΑΡΑΥΓΗ 21.9.08: «Σαφή μηνύματα στην έδρα του ΟΗΕ. Σήμερα η συνάντηση Χριστόφια - Μπα Γκι Μουν - Θα αξιώσει να γίνουν σεβαστές οι αρχές του διεθνούς δικαίου».

- ΧΑΡΑΥΓΗ 23.9.08: «Στον Γκιουλ στρέφεται ο Γ.Γ. του ΟΗΕ - Συζητά μαζί του το Κυπριακό και μεταφέρει τη θέση για εποικοδομητική στάση και ευελιξία».

- ΧΑΡΑΥΓΗ 26.9.08: «ΕΠΕΙΣΕ - Αίσθηση προκάλεσε η ειλικρινής ομιλία του Προέδρου Χριστόφια στη Γ.Σ. του ΟΗΕ».

- ΧΑΡΑΥΓΗ 28.9.08: «Άκρως θετική αποτίμηση - Ο Πρόεδρος έπεισε για τη βούλησή του, αναμένει τώρα πράξεις από τη διεθνή κοινότητα και την Τουρκία που θα συμβάλουν σε θετικές εξελίξεις».

- ΧΑΡΑΥΓΗ 1.10.08: «ΕΥΣΗΜΑ ΚΑΙ από την Ευρώπη - Ευχαριστίες από τον Πρόεδρο της ΚΣΣΕ στον Πρόεδρο Χριστόφια»…

- ΧΑΡΑΥΓΗ 4.10.08: «ΕΠΙΚΡΟΤΗΣΑΝ τους χειρισμούς Χριστόφια - Ικανοποίηση Ε. Συμβουλίου για την πειστική παρουσία του Προέδρου στα διεθνή φόρα».

Κατάληξη , λοιπόν, του… τροπαιοφόρου Χριστόφια: Ο Αττίλας μέλος του Σ.Α. του ΟΗΕ! Τόοοοοσο στρίμωγμα! Μέμνησο, λαέ, του εθνικού μας ποιητού Διονυσίου Σολωμού: «Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε»!

από την εφημερίδα ‘Σημερινή’, 16 Οκτωβρίου 2008
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου

Στρατής Κουνιάς, Επισκέπτης Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου. Στην υπογραφή του, σε άρθρο που δημοσίευσε η «Χαραυγή» 10/10/2008, γράφει επίσης ότι «έχει διδακτορικό στην ιστορία και δεν την αγνοεί»! Στο άρθρο του ανέλαβε συνήγορος του κ. Χριστόφια, έναντι επικρίσεων που δημοσίευσε στο αθηναϊκό «Παρόν» [10/09/2008], ο γνωστός από τους αγώνες του κατά της Χούντας και ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ 1968 - 1973, ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ, πρώην πρύτανης Βασίλης Φίλιας. Ένα απόσπασμα του κ. Στ. Κουνιά, ιδίως υπό το βάρος των προσόντων της υπογραφής του, ενδιαφέρει τη στήλη. Έγραψε ότι: «Τα γεγονότα του 1963 - 1964 στην Κύπρο τα προκάλεσαν ακροδεξιά στοιχεία… Το ΑΚΕΛ τότε και τώρα ακολουθούσε τη γραμμή συμφιλίωσης Ε/κ και Τ/κ και είχε αρκετά θύματα» [«Χαραυγή» 10/10/2008 σ.9].

Ο αριστερός, αντιχουντικός, αντιστασιακός πρώην Πρύτανης Βασίλης Φίλιας

Εδώ πλέον δεν πρόκειται για απλή παραχάραξη της ιστορίας. Πρόκειται για φτύσιμο κατάμουτρα και στην ίδια την ιστορία του ΑΚΕΛ. «Έδωκεν μιαν με την κουννιάν» ο κ. Κουνιάς, στα όσα η ίδια η «Χαραυγή» έγραφε κατά τη διάρκεια της Τουρκανταρσίας του 1963-64. Όχι για κάποια ΝΥΝ επινοηθέντα, άγνωστα «ακροδεξιά στοιχεία», αλλά για την ένοπλη επίθεση που προσχεδιασμένα εξαπέλυσε εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας η Τουρκία, έχοντας υπό τον έλεγχο, της δικής της ένοπλης τρομοκρατικής ΤΜΤ, την τ/κ μειονότητα, όπως μαρτυρούσαν τότε οι Καβάζογλου, Ιχσάν Αλή, κ.ά. «Οι κτηνάνθρωποι της Άγκυρας, ανδρείκελα των Αγγλοαμερικανών ιμπεριαλιστών, που με τους κτηνώδεις απάνθρωπους βομβαρδισμούς εναντίον του άμαχου πληθυσμού, νομίζουν ότι θα κατορθώσουν να γονατίσουν τον λαό μας και να του επιβάλουν τις θελήσεις τους», όπως διακήρυσσε ο τότε Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου [«Χαραυγή» 11/8/1964].

Όταν η ίδια εφημερίδα του ΑΚΕΛ, η «Χαραυγή» ανακοίνωνε, 9/8/1964, πεντάστηλη την απόφαση του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ: «Ένωση Ναι - ΝΑΤΟ όχι»! Ποια ήσαν, εκλαμπρότατε επισκέπτα καθηγητά και κότζαμ διδάκτορα, «τα ακροδεξιά στοιχεία του 1963-64», πίσω από τα οποία επιχειρείς να αθωώσεις την Άγκυρα, την ΤΜΤ και τους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές; Σε αγώνα κατ’ αγνώστων, άραγε, «ακροδεξιών» έπεσε μαχόμενος, νεοσύλλεκτος λοκατζής της 31 Μοίρας Καταδρομών, ο ήρωας ΑΚΕΛιστής Μιχαλάκης Κουσουλίδης από το Καϊμακλί, στον Λωρόβουνο της Τηλλυρίας 7/8/1964, αντιμετωπίζοντας το τουρκικό προγεφύρωμα της ΤΜΤ και την τουρκική αεροπορία; Ή μήπως τα «ακροδεξιά στοιχεία», ήταν ο Μακάριος, που με την υποστήριξη του ΑΚΕΛ επιχείρησε να βελτιώσει τα 13 σημεία του Συντάγματος - Εκτρώματος της Ζυρίχης και η υπό τας ευλογίας του ε/κ Οργάνωση της ένοπλης (με κυνηγετικά κυρίως όπλα) διάσωσης της Κ.Δ.; Κι αφού, τάχα, «δεν αγνοεί την ιστορία» η διδακτορικότης σου, γιατί, χαρώ σε, δεν κάνεις τον κόπο ν’ ανοίξεις τους τόμους της «Χαραυγής» για να μελετήσεις την ιστορία όπως γραφόταν φρέσκα, αυθεντική κι αιματοβαμμένη το 1963-64, που «αρκετά θύματα» δεν είχε μόνο το ΑΚΕΛ; Τοιούτων, εν τέλει, προσόντων επισκέπται καθηγηταί διδάσκουν τους πανεπιστημιόπαιδες;

Σημ: Κουννιά στην κυπριακή διάλεκτο είναι ο πέλεκυς, το τσεκούρι, στην τουρκική «Νατζιάκ», που ήταν και τ’ όνομα της εφημερίδας της ΤΜΤ και του Ντενκτάς, με διευθυντή, τότε, τον Κουτλού Ανταλί, δολοφονηθέντα το 1996, όταν έγινε αντι-ντενκτασικός. 

Νοητική Αντίστασις, σύνθεση της 17/08/2007

    
ΣΧΕΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ:  

• Σημερινή, 07/08/2007: Τηλλυρία ‘64 και ΑΚΕΛ - του Λάζαρου Μαύρου
• Σημερινή, 11/04/2008: Ιχσάν Αλή & «Χαραυγή» - του Λάζαρου Μαύρου
• Το Παρόν, 15/09/2008: Χριστόφιας: Ο Τσάμπερλαιν της Κύπρου - του καθηγητή Βασίλη Φίλια
• Το Παρόν, 05/10/2008: Η επάνοδος της Ρωσσίας και εμείς - του καθηγητή Βασίλη Φίλια
• Χαραυγή, 10/10/2008: «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα» - του Στρατή Κουνιά
• Σημερινή, 18/10/2008: Έσφαξε Τουρκοκύπριους το ΑΚΕΛ; - του Λάζαρου Μαύρου
• Σημερινή, 23/10/2008: Έσφαξε Τουρκοκύπριους το ΑΚΕΛ; (02) - του Λάζαρου Μαύρου
• Το Παρόν, 21/09/2008: Θέλει και τα ρέστα ο Ανανιστής - ανταπάντηση του καθηγητή Φίλια
• Σημερινή, 21/05/2008: ΑΚΕΛ - ΡΙΚ - Γαλανόλευκη - του Λάζαρου Μαύρου

Πρόσκληση του «Κυπριακού Δικτύου Δράσης Αμερικής» (CANA)

Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΟΓΕΝΗΣ ΑΞΙΑ
Παγκόσμια έκκληση για διαμαρτυρία μέσω e-mail
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ πΓΔΜ

Η 28η Οκτωβρίου σηματοδοτεί την Ελληνική Αντίσταση στον Φασισμό και στην Φυλετική Διάκριση. Είναι η ημέρα κατά την οποία η Ελλάδα ξεκίνησε την απόκρουση των δυνάμεων του Άξονα στο βόρειο τμήμα της. Οι απανταχού Έλληνες τιμούν την ημέρα αυτή ως σύμβολο άρνησης υποταγής στον ρατσισμό και στην έλλειψη Κοινωνικής Δικαιοσύνης.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ: Διαμαρτυρηθείτε για την υποστήριξη του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών στις επιχειρούμενες διαστρεβλώσεις της παγκόσμιας ιστορίας και τους ψευδείς ισχυρισμούς μπροστά από την Αντιπροσωπεία των ΗΠΑ στον ΟΗΕ ή στην Αμερικανική Πρεσβεία, τουλάχιστον με 5 φίλους σας κρατώντας την Ελληνική σημαία ή πανώ με το σύνθημα «ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ π.Γ.Δ.Μ.»

ΠΟΤΕ: Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2008 στις 12 με 2 το μεσημέρι (και μέσω e-mail)

ΠΟΥ: Στην Αντιπροσωπεία των ΗΠΑ ή στην κοντινότερη σε εσάς Αμερικανική Πρεσβεία σε οποιαδήποτε χώρα και αν είστε. Για να βρείτε τις Πρεσβείες, Προξενεία και Διπλωματικές Αποστολές των Η.Π.Α. ανατρέξτε στο http://www.usembassy.gov

ΤΙ ΖΗΤΟΥΜΕ: Δημόσια συγγνώμη από την π.Γ.Δ.Μ, να τεθεί τέλος στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τους Ελληνες της Πελαγονίας οι οποίοι πρέπει να έχουν το απόλυτο δικαίωμα να αναπνέουν ελεύθερα.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΤΕ:

1. Ελάτε στη συγκέντρωση για την ενημερωτική εκστρατεία φέρνοντας όσο το δυνατόν περισσότερους φίλους και γνωστούς σας (τουλάχιστον 5)

2. Στείλτε μήνυμα διαμαρτυρίας στην Αντιπροσωπεία των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη στην ηλεκτρονική διεύθυνση USUNPublicAffairs@state.gov ή στο Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: US State Department Human Rights Division, Assistant Secretary of State for Democracy, Human Rights and Labor David J. Kramer: kramerdj@state.gov

3. Στείλτε αντίγραφο της επιστολής σας στο e-mail cana@cyprusactionnetwork.org ώστε να το δημοσιεύσουμε στις ιστοσελίδες μας και να το διαβάσουμε στο κοινό κατά τη διάρκεια της ενημερωτικής μας εκστρατείας. Ενημερώστε μας αν θέλετε να διατηρήσετε την ανωνυμία σας ή αν θέλετε να δημοσιεύσουμε το όνομά σας.

4. Επίσης μπορείτε να εκφράσετε τις απόψεις σας στην Αντιπροσωπεία των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη στο τηλέφωνο: 212-415-4050 ή στείλετε σχετικό Fax: 212-415-4053

Επικοινωνείστε μετον Νικόλαο Τανέρη, στο Κυπριακό Δίκτυο Δράσης Αμερικής (CANA) www.cyprusactionnetwork.org

Το «Κυπριακό Δίκτυο Δράσης Αμερικής» ή «Cyprus Action Network of America» είναι μια νέα οργάνωση Ελλήνων και Φιλελλήνων στις ΗΠΑ, που τους τελευταίους μήνες δραστηριοποείται έντονα, υπερασπιζόμενη τις ελληνικές και ελληνοκυπριακές θέσεις σε κάθε ευκαιρία. Πρόκειται για ένα Δίκτυο “εκ των κάτω”  (”grassroot”), του οποίου οι δραστηριότητες αξίζουν τα θερμά μας συγχαρητήρια, και θα πρέπει να προβληθεί με κάθε τρόπο.

Διάβασε το αφιέρωμα της Νοητικής Αντίστασης για το CANA, ημερομηνίας 07/08/2007, πλαισιωμένο με φωτογραφίες.

Ευαγόρας Γονέμης
18 Οκτωβρίου 2008
«ΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ»
http://www.NoitikiAntistasis.com

Ουκ ολίγες φορές οι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου έκρουσαν τον κώδωνα για την «αγγλομανία» των Ελλήνων της Κύπρου, το κατάλοιπο του υπό Βρετανική αποικιοκρατία παρελθόντος που μας κατατρύχει. Ακραία φαινόμενα του τύπου να συντάσσονται επιστολές και αναφορές στα αγγλικά από Έλληνες για να διαβαστούν από Έλληνες στην Κύπρο, απαράδεκτα φαινόμενα όπως η διεξαγωγή των δικαστικών μαχών στα αγγλικά (έως τη δεκαετία του 1980!) με απότοκο την πλήρη εξάρτηση των διαδίκων από τους αγγλομαθείς δικηγόρους τους και τραγελαφικά φαινόμενα λ.χ. να δίδονται συμβουλές προς τους φτωχούς γεωργοκτηνοτρόφους από τις «υπεύθυνες» κρατικές υπηρεσίες στα… αγγλικά, συνιστούν μόνο μερικά από τα συμπτώματα αυτής της αγγλομανίας του πρόσφατού μας παρελθόντος. Κάποια από αυτά τα εκκωφαντικά απαράδεκτα έχουν -ευτυχώς- εκλείψει μετά τις σύντονες αντιδράσεις πολιτών και μερικών πολιτικών, κάποια άλλα όμως συνεχίζουν να είναι μέρος της μεταποικιακής ή καλύτερα της νεο-αποικιακής κοινωνίας μας.

Η χρηστική αξία της αγγλικής γλώσσας ούτε πρέπει, ούτε μπορεί να παραγνωρισθεί, ιδίως όσον αφορά την επικοινωνία με αλλογλώσσους και την εκμετάλλευση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Ωστόσο σε μία περιοχή της οποίας η συντριπτική πλειοψηφία είναι Ελληνική και ομιλεί την Ελληνική, είναι πάντοτε εκπληκτικά παράλογο να χρησιμοποιείται η Αγγλική στη μεταξύ μας επικοινωνία. Κύριος φορέας και συντηρητής αυτής της αποικιακής νοοτροπίας υπήρξε η Δημόσια Υπηρεσία. Δυστυχώς, οι μονάδες της κρατικής μηχανής της Κυπριακής Δημοκρατίας ενστερνίστηκαν την ξένη προπαγάνδα περί του «μεγαλείου» της αγγλικής και της «καταλληλότητάς» της και εξέλαβαν τη χρήση της ως το μόνο μέσο αυτοπροβολής και κοινωνικοοικονομικής ανέλιξής τους. Χαρακτηριστικά, όταν η Βουλή των Αντιπροσώπων απαιτούσε τη μετάφραση και την υιοθέτηση της Ελληνικής ως επίσημης και στην πράξη γλώσσας του κράτους, οι «αρμόδιοι» της Δημόσιας Υπηρεσίας παρακώλυαν τη διαδικασία, δείχνοντας την προτίμησή τους στη διαιώνιση της αγγλικής στον τομέα αυτό!

Ωστόσο ακόμη και σήμερα, 4 χρόνια μετά τη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ένταξή της στον οικονομικοπολιτικό συνασπισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάποιοι θεσμοί συνεχίζουν να χρησιμοποιούν εκτεταμένα την αγγλική και να αναπαράγουν νεο-αποικιακά σύνδρομα κατωτερότητας, θεσμοί για τους οποίους ο Έλληνας της Κύπρου έχει συχνά αισθανθεί υπερήφανος για την πρόοδο και την ανάπτυξή τους.

Δεν θα προσποιηθούμε φυσικά πως δεν βλέπουμε το ευρύτερο σκηνικό: Η Αγγλική έχει μετά την κατάρρευση και του κομμουνισμού επικρατήσει και είναι η πρώτη και κύρια ξένη γλώσσα σε πλείστες τόσες χώρες ανά το παγκόσμιο. Αυτό όμως δεν δικαιολογεί ούτε κατ’ ελάχιστον την επιστροφή σε νεο-αποικιακές νοοτροπίες της κυπριακής κρατικής μηχανής. Δεν δικαιολογείται η χρήση της -προπαντός εντύπως και επισήμως- από αυτή όταν οι επίσημες γλώσσες της είναι ΜΟΝΟ ΔΥΟ: η Ελληνική για την Ελληνική πλειονότητα και η Τουρκική για την Τουρκική μειονότητα της νήσου.

Προσφάτως, η Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Α.ΤΗ.Κ.) άναψε το πράσινο φως στην επιστροφή στο αποικιακό της όνομα. Θεωρώντας προφανώς ότι το ελληνικό της όνομα δεν συνάδει με την… «νέα εποχή» της διαφημιστικής εκστρατείας που ξεκίνησε μόλις στις 2 Οκτωβρίου 2008, υιοθέτησε και πάλι το ξενικό CY.T.A. Στο σημείο αυτό χρήζει να διευκρινίσουμε κάτι το οποίο κάποιο καμώνονται ότι αδυνατούν να αντιληφθούν: Είναι άλλο πράγμα να έχει επικρατήσει στο στόμα του κόσμου το ξένο αρκωνύμιο και άλλο πράγμα να αποφασίζεται από τη διοίκηση να αχρηστευθεί η ελληνική ονομασία και να εξαγγλισθεί επίσημα ένας ημικρατικός θεσμός. Παρ’ όλο που δεν επικροτούμε το πρώτο, είναι αυτό το δεύτερο που ενοχλεί αφάνταστα.

Συνεπώς, ούτε καν εκείνο το παλαιό δίγλωσσο ΑΤΗΚ-CYTA δεν θα το ξαναδούμε, όπως έχουμε κάνει μαύρα μάτια να δούμε κάπου το ελληνικό λογότυπο των Κυπριακών Αερογραμμών, μιας και ο κρατικός αερομεταφορέας μας αυτοπαρουσιάζεται ως «Cyprus Airways» ακόμη και σε… ελληνόφωνες διαφημίσεις! Δεν υπάρχει λόγος να πλατειάσουμε κι άλλο. Απλώς ανατρέξτε στις τόσες αγγλικές λέξεις και φράσεις που υιοθετούμε άκριτα σαν… μοδέρνοι στο λεξιλόγιό μας, στα κατάλοιπα των λίμιτεδ και στις επινοήσεις των cent, ενθυμηθείτε πόσες φορές έχετε παραγγείλει ένα καφεδάκι αγγλιστί στη Λευκωσία και καταμετρήστε πόσες εταιρείες επιλέγουν την αγγλική ως γλώσσα εσωτερικής χρήσης ή των ιστοσελίδων τους, έστω κι αν απευθύνονται -κατά κόρον- στο εσωτερικό κοινό!

Στη μικρή κοινωνία των 3+ Αγγλόφωνων Πανεπιστημίων, των αγγλολάγνων καθηγητών των δημοσίων Πανεπιστημίων, των CΥ.T.A. και Cyprus Airways, ο δύστηνος Έλληνας Κύπριος διερωτάται κατά πόσον αποτελούν αυτά τους λόγους της νησιωτικής του υπερηφάνειας ή απλώς τα απτά τεκμήρια του νεοαποικιακού του συνδρόμου.

Υ/Γ. 1. Οι επικοινωνιολόγοι της Α.ΤΗ.Κ., αυτοί οι οποίοι αποφάνθηκαν ότι μόνο το αποικιακό της όνομα συνάδει με τη «νέα εποχή», ας μας εξηγήσουν πόσο επικοινωνιακά ορθό είναι αυτό το νέο cytavision (του B.B.C. φυσικά αλλά όχι της Ε.Ρ.Τ.) και ιδίως αυτό το μακροσκελέστατο cytavision-cinema αντί του -δυστυχώς επίσης αγγλοπρεπούς- miFilm!

Υ/Γ. 2. Πβ. τις αντιδράσεις στην μετονομασία της Α.ΤΗ.Κ.:
 Σημερινή, 04/10/2008
 Φιλελεύθερος, 08/10/2008

Σας παραθέτουμε δύο αποκόμματα από το εκφραστικό όργανο του ΑΚΕΛ, την ‘Χαραυγή’. Και τα δύο προέρχονται από το ίδιο φύλλο της εφημερίδας, αυτό της 10ης Οκτωβρίου 2008.

Το πρώτο είναι από την σελίδα 4, από την στήλη των ‘Μικροπολιτικών’ και το υπογράφει ο/η Γκάνταλφ.

Το δεύτερο είναι από την σελίδα 9 (διαβάστε το ολόκληρο) και το υπογράφει η Μαρία Νικολάου, μέλος της Επιτροπής Πόλης Περιχώρων ΑΚΕΛ Πάφου.

Σας μεταφέρουμε τις δύο ανοιχτές επιστολές που έστειλε η ερευνήτρια-συγγραφέας Φανούλλα Αργυρού, την μία στον Αρχιεπίσκοπο Ντέσμοντ Τούτου και την άλλη στον Τζίμυ Κάρτερ, οι οποίοι πρόσφατα επισκέφθηκαν την Κύπρο ως η ”τριμελής ομάδα των Πρεσβυτέρων” (”The Elders“). Την ομάδα συναποτελούν ο πρώην Αρχιεπίσκοπος του Κέηπ Τάουν της Νοτίου Αφρικής Desmond Tutu, ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Jimmy Carter και ο πρώην ΥΠ.ΕΞ. της Αλγερίας Lakhdar Brahimi.

Οι τρείς αυτοανακηρυχθέντες “σοφοί γέροντες” επισκέφθηκαν τόσο τον Πρόεδρο Χριστόφια, όσο και τον επικεφαλής της πολιτικής πτέρυγας του τουρκικού κατοχικού στρατού Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Μέσα σε ένα κλίμα ακατανόητης ευφορίας, δήλωσαν μεταξύ άλλων:

Αρχιεπίσκοπος Ντέσμοντ Τούτου:

Εκφράζοντας τη στήριξη των «Πρεσβυτέρων» στις προσπάθειες για ομοσπονδιακή επανένωση ο κ. Τούτου είπε: «Τους είπαμε ότι η επιτυχία ήρθε σε περιπτώσεις όπως η Νότιος Αφρική όχι επειδή όλοι έπαιρναν αυτό που ήθελαν, αλλά επειδή οι ηγέτες ήταν έτοιμοι για παραχωρήσεις και συμβιβασμούς. Μαζί μπόρεσαν να φθάσουν σε αποτέλεσμα και να ανταμειφθούν με το Νόμπελ Ειρήνης». Μάλιστα εξέφρασε την έκπληξη του για τις προσωπικές σχέσεις των δυο ηγετών που αποκαλούν ο ένας τον άλλο «σύντροφε».

Μάλιστα ο κ. Τούτου παρομοίασε τον Πρόεδρο Χριστόφια με τον Βαρνάβα: «Είπα στον κ. Χριστόφια ότι μου θυμίζει τον Βαρνάβα στη βίβλο που ήρθε από την Κύπρο. Ηταν ο Βαρνάβας που είπε ότι “είναι εντάξει” όταν ο Σαούλ έγινε Παύλος και πολλοί αμφέβαλλαν για την ένταξη του στην πρώιμη χριστιανική κοινότητα». Πρόσθεσε ότι οι ηγέτες έχουν αυτή την ικανότητα να πουν σε όσους ακόμα αμφιβάλουν: «Είναι εντάξει. Ας δώσουμε τα χέρια στους αδελφούς και τις αδελφές της άλλης κοινότητας». [Χαραυγή, 10/10/2008]

Ας ενημερώσει κάποιος την ‘Χαραυγή’, τον Αρχιεπίσκοπο Τούτου και τα άλλα γερόντια, ότι «οι δύο ηγέτες» δεν αποκαλούν ο ένας τον άλλο «σύντροφε». Αυτό το κάνει δουλοπρεπώς μόνο ο Χριστόφιας. Ο εκπρόσωπος του Ταλάτ, Χασάν Ερτσακιτζά «κάλεσε τον κ. Χριστόφια να σταματήσει να αποκαλεί “σύντροφο” τον Τουρκοκύπριο ηγέτη», διότι, «ο Ταλάτ δεν είναι αυτός που γνώριζε ο Δημήτρης Χριστόφιας τη δεκαετία του 80». [Καθημερινή, 16/10/2008]

Ας δούμε όμως και τι δήλωσε ο Τζίμυ Κάρτερ, πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ:

«είδαμε τους δύο γενναίους νέους ηγέτες που πρόσφατα ξεκίνησαν να διορθώσουν μια παρεξήγηση η οποία υπάρχει εδώ και 35 ή περισσότερα χρόνια από την εποχή που ήμουν στο Λευκό Οίκο»

«Το κρίσιμο ερώτημα είναι πως μπορεί να διαμορφωθεί το Σχέδιο Ανάν ώστε να μπορέσει να γίνει αποδεκτό και από τις δύο κοινότητες»

«Όταν μιλούμε για διένεξη σημαίνει ότι υπάρχει αιματοκύλισμα, ένταση, μίσος και οι δύο κοινότητες δεν σέβονται η μία την άλλη. Άρα η σωστή λέξη για να περιγράψουμε την κατάσταση στο νησί είναι “παρεξήγηση“» [δείτε το: Δελτίο Ειδήσεων Sigma TV, 09/10/2008]

Και τέλος, ο Λακχτάρ Μπραχίμι, πρώην ΥΠΕΞ Αλγερίας:

Στις δηλώσεις του, ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Αλγερίας Λάκχταρ Μπραχίμι είπε ότι η εντύπωση των Πρεσβύτερων είναι ότι υπάρχει ένα ευνοϊκό κλίμα για την Κύπρο και ότι οι δύο ηγέτες είναι αποφασισμένοι να αδράξουν την ευκαιρία. [ΚΥ.Π.Ε, 09/10/2008]

Ακολουθούν οι επιστολές της Φανούλλας Αργυρού προς τους Ντέσμοντ Τούτου και Τζίμυ Κάρτερ, όπως και η επιπρόσθετη επιστολή του κ. Οδυσσέα Αγγελίδη, Αντιπροέδρου της Ένωσης Προσφύγων και Εκτοπισμένων Κύπρου, πλαισιωμένη με φωτογραφία του συλημένου νεκροταφείου του χωριού του, όπου βρίσκεται θαμμένος ο πατέρας του από το 1935.

Παρατίθονται τα στοιχεία επικοινωνίας, και σας καλούμε να αποστείλετε και εσείς μια επιστολή στους “σοφούς γέροντες”, ή έστω την επιστολή της Φανούλλας Αργυρού με μια δική σας πρόταση ή σύντομο πρόλογο που να τονίζει ότι συμμερίζεστε τις απόψεις της.

Πιέστε ΕΔΩ για την συνέχεια… »