Η ‘Νοητική Αντίστασις’ στις 25 Σεπτεμβρίου 2008, μαζί με πολλούς άλλους ιστοτόπους, κάλεσε τους αναγνώστες της, να στείλουν μηνύματα διαμαρτυρίας στο βρετανικό κανάλι Challege TV, σχετικά με το τηλεπαιχνίδι ‘Take it or Leave It’ (με παρουσιαστή τον Richard Arnold). Σε εκπομπή του 2006, στο εν λόγω τηλεπαιχνίδι, παρουσιάζεται η ερώτηση «Τι εθνικότητας ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος». Ενώ οι παίκτες απαντούν, πολύ σωστά, «Έλληνας», η απάντηση θεωρείται λανθασμένη και ως σωστή δίδεται η απάντηση «Μακεδόνας», παρουσιάζοντας μάλιστα και την σημαία της Βαρδαρίας (πΓΔM) !

Μαζί με τους αναγνώστες μας, είχαμε στείλει και εμείς δικές μας επιστολές διαμαρτυρίας στο εν λόγω κανάλι. Οι απάντηση που λάβαμε ήταν η γνωστή, τυποποιημένη, διπλωματική απάντηση που έλαβαν όλοι όσοι διαμαρτυρήθηκαν. Η επίσημη απάντηση του καναλιού έχει ως εξής:

Thank you for your patience while we’ve looked into all of this. The clip on YouTube is from an episode of Take It Or Leave It from over two years ago. We want you to understand that we do not want to take sides in any international disagreement – contrary to lots of the opinions that have been put to us via email and in the web forums. To be totally clear: we’re not trying to promote a cause, or stir up any trouble.

We do recognise the importance of conducting quizzes fairly though, which is why we’ve gone back and checked our paperwork.  On the question itself, we have looked back at the records, and subject to procedure this was checked with two trusted sources.

However, one of the main issues you’ve raised is the use of the flag of FYROM to illustrate the question and answer. Having heard many of your arguments on this, and having looked into it ourselves, we can see that this was inaccurate, and confusing for the audience. We unreservedly apologise for any offence that has been caused - that was certainly not our intention.

It is very obvious that this particular question is about ancient history, not modern-day Europe. Using modern day flags is therefore inappropriate, so we’re going to re-edit this particular episode so that the flags are not shown again.

We hope that this goes a long way to addressing people’s concerns, and completely removes any suggestion that we’re making some kind of political statement. We’re sorry to have got this wrong.

Είναι φανερό ότι οι συντελεστές, με άτσαλους νομικισμούς, προσπαθούν να δικαιολογηθούν. Ως ανταπάντηση, λοιπόν, στην πιο πάνω υπεκφυγή, στείλαμε στις 26 Σεπτεμβρίου 2008 το πιο κάτω μήνυμα:

Dear Sir/Madam,

Thank you for your reply. But I believe your answer is not a real apology, or an attempt to correct your mistake whatsoever. With all due respect, but I consider it a rather amateur legalistic attempt to evade the issue.

You say: “On the question itself, we have looked back at the records, and subject to procedure this was checked with two trusted sources.”

This is highly problematic. Who are your “two trusted sources”? This is not a police inquiry, where you have “two trusted sources/informants” that report to you on a particular issue. We are talking here about something that happened publicly, and the video is available and on the public domain. I understand and I respect your good will, but the issue is of immense importance, it penetrates into sensitive political issues and the relations of two states, and has to do with world history, and it’s not a matter of “two trusted sources”. There are myriads of sources of every type and kind you can imagine (cultural, ethnological, historical, political, sociological, archaeological and so on) that prove without the slightest doubt that Alexander the Great was a Macedonian Greek.

As an initial “mega-source”, we can direct you to this pdf file (http://www.esnips.com/nsdoc/3303da4a-7394-40bc-9af2-d0479da8f3a8/) which is comprised of 1250 pages with scholarly articles and trusted PUBLIC sources that prove our argument. And here are several ancient sources that confirm, without any doubt whatsoever, the Greeknesss of the Macedonian Alexander: http://history-of-macedonia.com/wordpress/2006/10/18/greek-ancestry-of-alexander-the-great/. Did your “two trusted sources” take into consideration any of the above evidence?

By apologizing for the flag of FYROM is not enough. Because, yes, at that time neither FYROM nor Greece existed in the form of state that they exist today. But this does not change the fact that Alexander the Great was Greek, from Macedonia. In the same fashion, England did not exist as a modern nation-state in 800-900 AD either, but this didn’t stop Alfred the Great, King of Wessex to liberate the English people from Viking occupation.

Therefore, I ask you, in the same fashion that you asked the players: What nationality was King Alfred the Great? English or Wessexian?

Which is the correct answer? Does that answer negate the other?

Thanks in advance.

Αλφρέδος ο Μέγας ή Αλφρέδος του Ουέσσεξ, απελευθερωτής των Αγγλοσαξώνων
Ιδρυτής του Αγγλικού Ναυτικού.

Μέχρι στιγμής οι υπεύθυνοι του καναλιού δεν έχουν ανταποκριθεί. Καλούμε όλους τους αναγνώστες της ‘Νοητικής Αντίστασεως’, όπως και άλλα ιστολόγια και ιστοσελίδες, όπως στείλουν και αυτοί με την σειρά τους την πιο πάνω επιστολή ως ανταπάντηση στο κανάλι (takeitorleaveit@tigeraspect.co.uk , general@tigeraspect.co.uk), να την αναρτήσουν στους διάφορους χώρους ανταλλαγής απόψεων (φόρουμς, ιστολόγια, κλπ), και να την προωθήσουν και σε άλλους για να πράξουν ανάλογα. Θεωρούμε ότι το συμβάν είναι πολύ σοβαρό και πρέπει να συνεχιστούν οι διαμαρτυρίες. Είναι μια καλή ευκαιρία να γίνουν γνωστές οι θέσεις των Ελλήνων (και όχι του κράτους της “Ελλάδας”) για την Μακεδονία σε όλο τον κόσμο.

Επίσης συνιστούμε όπως προωθήσετε άλλη ανάρτηση του αποσπάσματος του τηλεπαιγνιδιού, διότι η γνωστή ανάρτηση που είδαμε όλοι μας στο YouTube αναρτήθηκε από Βαρδάριους (Σκοπιανούς), και περιέχει έντονη αλυτρωτική προπαγάνδα των Σκοπίων. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να προωθούμε την προπαγάνδα τους, και γι’ αυτό έχουμε αναρτήσει ξανά το απόσπασμα, με δικά μας σχόλια στο περιθώριο (“more info”), όσο και δικά μας “annotations” μέσα στο βίντεο. Δείτε την:

 
Διεύθυνση: http://www.youtube.com/watch?v=dgAxEeibJ8E

Μην καθυστερείτε λοιπόν. Στείλετε την ανταπάντησή σας στους κυρίους του καναλιού. Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να δούμε αν οι κύριοι αυτοί είναι το ίδιο χοντρόπετσοι, αδιάφοροι, κυνικοί και είρωνες για την δική τους πατρίδα, την δική τους ιστορία, την δική τους ταυτότητα και τον δικό τους Μέγα Αλφρέδο, όσο είναι για τον δικό μας Μέγα Αλέξανδρο.

Θα επανέλθουμε δυναμικά επί του θέματος.

από την εφημερίδα ‘Σημερινή’, 28 Σεπτεμβρίου 2008
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου

Στο σημείο ελέγχου της Αστυνομίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκεί κοντά στη δίοδο επίδειξης νομιμοφροσύνης στα όργανα του Αττίλα, στο Λήδρα Πάλας, είναι κάποιες πινακίδες για τους χρήστες της διόδου. Επίσημες. Των υπηρεσιών της Κ.Δ. Μια γράφει «Ελληνοκύπριοι» και έχει δίπλα μετάφραση «Kibris-Rumlar»! Ήτοι «Κυπριο-ρωμιοί»! Όχι Έλληνες. Το θέμα άπτεται του περιλάλητου «αλληλο-σεβασμού» της διαφορετικής εθνικής ταυτότητας και της «καλλιέργειας κουλτούρας» που ανέλαβε για τους «ακαλλιέργητους» η «Παιδεία» της νυν κυβερνήσεως. Ακόμα και στην επίσημη μετάφραση του «Ελληνοκύπριος» στην τουρκική γλώσσα, επιβλήθηκε παλαιόθεν η τουρκική αντίληψη «Pουμ - Pουμλάρ» για την εξαφάνιση της λέξης «Έλληνας» και της πιστής της μετάφρασης «Υunan». Τόσος ακριβώς κι o… αυτοσεβασμός. Επισήμως, μάλιστα. Ποια η διαφορά του «Rum» από το «Υunan»;

Ο συγγραφέας Γιώργος Αγγελετόπουλος, στη μελέτη του «Από τις Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ στο Μάθημα Εθνικής Ασφαλείας - Παράμετροι της Τουρκικής Στοχοθεσίας για την Κύπρο 1956-2006», αναφέρει για την επιβληθείσα τουρκική αντίληψη:

«Οι Τουρκοκύπριοι είναι ‘Τούρκοι’ (Turk), έχουν σαφή και δεδηλωμένη εθνοτική καταγωγή, ενώ οι Ελληνοκύπριοι είναι ‘Ρωμιοί’ (Rum) και όχι ‘Έλληνες’ (Yunan). Η σημασία -συμβολική και ουσιαστική- της εν λόγω διαφοροποίησης έγκειται στο γεγονός ότι ο όρος ‘Ρωμιός’ παραπέμπει στην προνεωτερική, προεθνική κατηγοριοποίηση των υπηκόων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε Μουσουλμάνους και Χριστιανούς, κατηγοριοποίηση στην οποία το κυρίαρχο κριτήριο διαφοροποίησης είναι θρησκευτικό. Αποτέλεσμα τούτου είναι ότι η δεδομένη χρήση αυτών των όρων υποβάλλει την ιδέα ότι οι Τ/κ είναι ουσιαστικά ‘Τούρκοι’, ενώ οι Ε/κ δεν είναι τίποτε άλλο από πρώην υπήκοοι μιας παλαιάς ένδοξης μουσουλμανικής αυτοκρατορίας, η εθνική ταυτότητα των οποίων στην καλύτερη περίπτωση αγνοείται και στη χειρότερη αμφισβητείται».

Για τη διάκριση των «Ρωμιών» από τους «Έλληνες» βλέπε και Νεοκλής Σαρρής: «Η Άλλη Πλευρά», τόμος 1, σελ. λκ΄.

Επίσης:

«Εις σύσκεψιν της 17ης και 18ης Μαρτίου [1960] της Επιτροπής προς σύγκρισιν του Ελληνικού και Τουρκικού κειμένου του Συντάγματος [της Κ.Δ.] διεπιστώθη εμμονή της Τουρκικής αντιπροσωπείας εις την χρησιμοποίησιν της λέξεως “RUΜ” διά τους Έλληνας της Κύπρου αντί της λέξεως “YUNAN”. Η εμμονή αύτη των Τούρκων δηλοί την πρόθεσιν συνταγματικής αμφισβητήσεως του Ελληνικού εθνικού χαρακτήρα του Ορθόδοξου Χριστιανικού πληθυσμού της νήσου, δοθέντος ότι η λέξις “RUM” αναφέρεται μόνον εις τους Ελληνορθοδόξους Τούρκους υπηκόους, τους τελούντας υπό τουρκικήν κυριαρχίαν, ως αύτη καθιερώθη διά της συνθήκης της Λωζάνης, ομού μετά της λέξεως “MUSLIM” διά τους εν Ελλάδι Τούρκους» (Μάνος Ηλιάδης: «Το Απόρρητο Ημερολόγιο της Κ.Υ.Π. για την Κύπρο», σελ. 237).

Ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Αγνοουμένων της κοινότητας Πολιτικού
Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών
14/09/2008

Είναι με ιδιαίτερη τιμή που βρισκόμαστε σήμερα στην κοινότητα Πολιτικού η οποία, σύμφωνα και με τις αρχαιολογικές ανασκαφές που πρόσφατα ολοκληρώθηκαν, αποτελεί δείγμα των πρώτων αστικών κοινωνιών της Κύπρου και είναι πρόγονος της αρχαίας Ταμασού.

Πλούσιο και μεγάλο το ιστορικό, θρησκευτικό και πολιτιστικό παρελθόν της μικρής κοινότητας Πολιτικού που ήταν πάντοτε παρούσα στους αγώνες της πατρίδας. Παρούσα ήταν και τον μαύρο Ιούλιο του 1974, όταν τα παιδιά της ανταποκρίθηκαν με αυταπάρνηση στο κάλεσμα για την υπεράσπιση της Κύπρου από την εισβολή της Τουρκίας. Τρία από αυτά τα παληκάρια δεν επέστρεψαν ποτέ και έκτοτε αγνοείται η τύχη τους.

Ο τότε εικοσάχρονος Κωνσταντίνος Κίτας, παιδί πολύτεκνης οικογένειας, γιός του Μιχάλη και της Μαρίνας, ο οποίος είχε καταταγεί στον 120 Λόχο Βαρέων Όλμων (ΛΒΟ).

Ο τότε εικοσιεννιάχρονος Κώστας Νικολάου, σύζυγος της Ειρήνης και πατέρας της Ευδοκίας, της Νίκης και της μικρότερης Παναγιώτας η οποία γεννήθηκε μετά το χαμό του πατέρα της και δυστυχώς δεν τον γνώρισε ποτέ. Ο Κώστας είχε καταταγεί στο 306 Τ.Π.

Ο τότε εικοσιτριάχρονος Χαρίτος Χαρίτου, γιος του Φώτη και της Ειρήνης ο οποίος κατατάγηκε στο 361 Τ.Π. στην Αθαλάσσα, μεταφέρθηκε στην Κυθρέα και μετά στον Άγιο Αμβρόσιο Κερύνειας και από εκεί σε διατεταγμένη αποστολή στην Κλεπίνη.

Ο Κωνσταντίνος και ο Κώστας θεάθηκαν για τελευταία φορά στις 22 Ιουλίου 1974 στον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας, ενώ ο Χαρίτος στις 14 Αυγούστου 1974 στη Χαλεύκα Πενταδακτύλου. Πάνω από τριάντα τέσσερα χρόνια πέρασαν και οι δικοί τους τούς περιμένουν. Τους περιμένουν και αγωνιούν για τη διακρίβωση της τύχης τους. Είναι με τον πόνο και την αγωνία της αβεβαιότητας για την τύχη του παιδιού τους, που οι γονείς του Χαρίτου έφυγαν από τη ζωή.

Θαυμάζουμε την καρτερικότητα των οικογενειών του Κωνσταντίνου, του Κώστα και του Χαρίτου και συμμεριζόμαστε το πολύχρονο δράμα τους. Θαυμάζουμε την καρτερικότητα όλων των συγγενών των αγνοουμένων που τόσα χρόνια αγωνίζονται να μάθουν τι απέγιναν τα προσφιλή τους πρόσωπα. Δυστυχώς, για πάρα πολλά χρόνια το θέμα της διακρίβωσης της τύχης των αγνοουμένων παρέμενε στάσιμο. Η επαναδραστηριοποίηση της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοούμενους, οι εκταφές λειψάνων και η ταυτοποίησή τους με τη μέθοδο του DNA είναι θετικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση και δημιουργούν κλίμα αισιοδοξίας για τη διακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων. Οι οικογένειες τους έχουν αναφαίρετο δικαίωμα να ενημερωθούν για την τύχη των δικών τους, για την τύχη ενός έκαστου από αυτούς.

Για ακόμη μια φορά διαβεβαιώνω τις οικογένειες του Κωνσταντίνου, του Κώστα και του Χαρίτου όπως και τις οικογένειες των υπόλοιπων αγνοουμένων ότι παρέχουμε στη Διερευνητική Επιτροπή κάθε δυνατή βοήθεια και διευκόλυνση για να φέρει σε πέρας την αποστολή της. Ως ένδειξη του ενδιαφέροντος και της στήριξης μας προς το έργο της, η Κυβέρνηση προέβη πρόσφατα στην αγορά ενός νέου εκσκαφέα και δύο αυτοκινήτων τα οποία θα συμβάλουν στην επιτάχυνση της διαδικασίας των εκταφών.

Παράλληλα, καταβάλλουμε προσπάθειες ώστε η Τουρκία, με βάση και την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην 4η Διακρατική Προσφυγή της Κύπρου, να ανοίξει τα αρχεία του τουρκικού στρατού και των άλλων Υπηρεσιών, για να δοθούν όλες οι αναγκαίες πληροφορίες και στοιχεία για την πλήρη διαλεύκανση των υποθέσεων των αγνοουμένων μας.

Το θέμα των αγνοουμένων είναι ανθρωπιστικό. Εμείς ως τέτοιο πάντοτε το αντιμετωπίζαμε και έτσι θα συνεχίσουμε να το αντιμετωπίζουμε.

Η κοινότητα του Πολιτικού τιμά τα τρία παιδιά της που αγνοούνται με την ανέγερση του μνημείου που έχουμε μπροστά μας. Βρισκόμαστε εδώ για να τελέσουμε τα αποκαλυπτήρια του μνημείου των αγνοουμένων ως ένδειξη της ελάχιστης τιμής που οφείλουμε και που αποδίδουμε στα τρία αγνοούμενα παλικάρια του Πολιτικού. Βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να εκφράσουμε τη συμπαράσταση μας προς τις οικογένειες των αγνοουμένων. Διαβεβαιώνουμε ότι το θέμα των αγνοουμένων αποτελεί για μας θέμα υψίστης σημασίας και ότι θα εργαστούμε με όλες μας τις δυνάμεις για την ουσιαστική προώθηση του θέματος των αγνοουμένων.

Συμπατριώτες, συμπατριώτισσες,

Με την ανάληψη συγκεκριμένων και καλά προετοιμασμένων πρωτοβουλιών από μέρους μας και την προπαρασκευαστική εργασία που έγινε τους τελευταίους μήνες, έγινε δυνατή η έναρξη απευθείας διαπραγματεύσεων μεταξύ των ηγετών των δύο κυπριακών κοινοτήτων.

Η έναρξη των απευθείας διαπραγματεύσεων άνοιξε παράθυρο ελπίδας για την επίτευξη μιας συνολικής, αμοιβαία αποδεκτής και συμφωνημένης λύσης στο Κυπριακό. Μιας λύσης που θα δικαιώνει ολόκληρο το λαό μας, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, και θα τους καθιστά αφέντες στο δικό τους τόπο, στην κοινή μας πατρίδα Κύπρο.

Το έργο που έχουμε αναλάβει είναι δύσκολο. Επαναλαμβάνω όμως την αποφασιστικότητα μας να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε σκληρά, όπως μέχρι σήμερα έχουμε κάνει, για να φτάσουμε στο ποθητό αποτέλεσμα που είναι η επίτευξη λύσης, η απαλλαγή από την κατοχή και η επανένωση της πατρίδας μας. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με σοβαρότητα, αυτοπεποίθηση και ευελιξία, και πάντοτε υπερασπιζόμενοι αρχές.

Παρά τη δυσκολία του καθήκοντος που έχουμε αναλάβει, πιστεύουμε ότι μπορούμε να το εκπληρώσουμε. Μπορούμε να φτάσουμε σε λύση αν και η άλλη πλευρά επιδείξει την ίδια καλή θέληση με τη δική μας. Αν παρουσιάζεται με λογικές θέσεις στο τραπέζι των συνομιλιών. Και αν φυσικά η Τουρκία συνεργαστεί για μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση που να είναι προς το καλώς νοούμενο συμφέρον των Κυπρίων.

Στο σημείο αυτό θέλω να εκφράσω τη λύπη μου γιατί ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλή Ταλάτ ενώ από τη μια θέτει θέμα εμπάργκο στις δηλώσεις, και εμείς συμφωνούμε ότι ο διάλογος πρέπει να γίνεται στο τραπέζι των συνομιλιών, εντούτοις συνεχώς παραβιάζει τη δέσμευση που και οι δύο έχουμε αναλάβει να μην προβαίνουμε σε δηλώσεις. Αυτή η συμπεριφορά δεν βοηθά στη βελτίωση του κλίματος τόσο μεταξύ μας όσο και μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Εμείς θα τηρήσουμε τη δέσμευση που έχουμε αναλάβει και αυτό δεν σημαίνει αδυναμία, αλλά σοβαρότητα και αυτοπεποίθηση.

Η λύση πρέπει να στηρίζεται στις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου του 1977 και 1979, στα περί Κύπρου ψηφίσματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και στις αρχές του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου.

Λύση μπορεί να επιτευχθεί μόνο στα πλαίσια μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας που θα έχει μια και μόνη κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα, στην οποία να υπάρχει πολιτική ισότητα των κοινοτήτων, όπως καθορίζεται από τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Η ομοσπονδιακή Κύπρος πρέπει να είναι κράτος δικαίου το οποίο να σέβεται τις δημοκρατικές αρχές και να διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες, όπως αυτά διασφαλίζονται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και άλλες διεθνείς συμβάσεις. Πρέπει να σέβεται τη θρησκευτική, πολιτιστική, κοινωνική και γλωσσική ταυτότητα της κάθε κοινότητας.

Με αυτές τις σκέψεις και με την ελπίδα και την προσδοκία οι διαπραγματεύσεις που αρχίσαμε να καταλήξουν σε μια συμφωνημένη λύση στο Κυπριακό και στον τερματισμό της αγωνίας των οικογενειών των αγνοουμένων, τελούμε τα αποκαλυπτήρια του μνημείου των αγνοουμένων Πολιτικού.

Σε ορισμένα αγγλικά τηλεπαιχνίδια φαίνεται πως κριτήριο για να κερδίσεις είναι να δώσεις λάθος απαντήσεις. Δυστυχώς, η μεθοδευμένη προπαγάνδα των Σκοπιανών εισχώρησε ακόμα και εκεί:

Το τηλεπαιχνίδι λέγεται Take it or leave it παίζεται από το κανάλι Challege TV στη Μεγάλη Βρετανία με παρουσιαστή τον Richard Arnold. Η εταιρεία που ανήκει η παραγωγή είναι η Virgin Media TV Παραθέτω μερικούς συνδέσμους, e-mail και τηλέφωνα για τα παράπονά σας…

takeitorleaveit@tigeraspect.co.uk 
general@tigeraspect.co.uk
enquiries@challenge.co.uk

Τηλέφωνο: 0044 207 544 1630

Ας αποστείλουμε μερικές επιστολές διαμαρτυρίας για να καταλάβουν οι ξένοι ότι μπορεί να πάσχουμε από πολιτικούς και να μας κυβερνούν ανεπαρκείς κλεπτομανείς χωρίς κανένα όραμα γι’ αυτή τη χώρα αλλά τουλάχιστον οι απλοί άνθρωποι όπως εμείς δεν προτιθέμεθα να ξεχάσουμε την ιστορία μας προκειμένου οι ΗΠΑ να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στα Βαλκάνια.

Η ‘Καθημερινή’ αναφέρει ότι το κανάλι έχει ήδη απολογηθεί:

Στον απόηχο αντιδράσεων που προκάλεσε το τηλεπαιχνίδι, εκπρόσωπος του Challenge TV δήλωσε στο kathimerini.gr: «Το συγκεκριμένο επεισόδιο του τηλεπαιχνιδιού Take It or Leave It, προβλήθηκε πρώτη φορά το 2006 αλλά μόλις μετά από την πιο πρόσφατη μετάδοσή του είχαμε για πρώτη φορά αμφισβήτηση της επίμαχης απάντησης στη συγκεκριμένη ερώτηση. Εμείς και οι παραγωγοί του προγράμματος έχουμε δεχθεί μεγάλο αριθμό ποικίλων σχολίων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τηλεφώνου και του φόρουμ της ιστοσελίδας. Όλες οι ερωτήσεις γράφονται ειδικά για το τηλεπαιχνίδι και οι απαντήσεις πρέπει να επαληθεύονται από δύο ανεξάρτητες πηγές. Επειδή η συγκεκριμένη ερώτηση ανάγεται σε επεισόδιο προ διετίας δεν είμαστε αυτή τη στιγμή σε θέση να γνωρίζουμε ακριβώς με βάση ποιες πηγές καθορίστηκε η απάντηση. Αναζητούμε τα σχετικά έγγραφα. Καταλαβαίνουμε ότι το θέμα είναι ευαίσθητο. Το τηλεπαιχνίδι έχει το χαρακτήρα ελαφριάς διασκέδασης για την οικογένεια και σε καμία περίπτωση δεν είχαμε την πρόθεση να φανεί ότι τασσόμαστε με μια από τις δύο πλευρές σε ένα θέμα διεθνούς πολιτικής ή ιστορικής αντιπαράθεσης. Ούτε φυσικά να προσβάλλουμε οποιονδήποτε. Ζητούμε συγνώμη αν έγινε κάτι τέτοιο». ['Καθημερινή', 22/09/2008]

Εντούτοις η απολογία δεν έχει γίνει πάρει τις διαστάσεις που πήρε η σκοπιανική προπαγάνδα και το βίντεο του. Γι’ αυτό καλό είναι να συνεχιστούν οι αντιδράσεις. Δείτε πιο κάτω δύο επιστολές που μπορείτε να στείλετε:

Πιέστε ΕΔΩ για την συνέχεια… »

Ηλέκτρα Κίκη
Δικηγόρος Αθηνών
Εκπρόσωπος Τύπου της Ομοσπονδίας Σωματείων Άνω Δρόπολης Βορείου Ηπείρου «Οι Σελλοί»
25 Σεπτεμβρίου 2008
http://www.NoitikiAntistasis.com

Μία αδιάψευστα μεγάλη ελληνική διπλωματική νίκη επετεύχθη στο Βουκουρέστι, στις αρχές του Απρίλη, για το ιστορικά αδιαπραγμάτευτο όνομα της Μακεδονίας μας. Βέβαια ο αγώνας βρίσκεται ακόμη στη μέση της διαδρομής του, αλλά όταν η θέληση για την επίλυση  των εθνικών μας ζητημάτων συμβαδίζει με επίμονες διπλωματικές προσπάθειες, τότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα,  παρά να περιμένουμε και να αποδεχτούμε την υλοποίηση των πολυπόθητων στόχων που θα κάνουν υπερήφανους όλους τους Έλληνες.

Σ’ αυτή την πολυτάραχη χρονική περίοδο που διανύουμε και τις τρέχουσες εξελίξεις στα Βαλκάνια, ίσως να  ωριμάσανε πλέον οι συνθήκες και για την επίλυση του Βορειοηπειρωτικού ζητήματος, που φαίνεται να περνά στην ιστορική λήθη. Οι αγώνες των Βορειοηπειρωτών, λόγω ποικίλων συγκυριών, μείνανε ιστορικά αδικαίωτοι.

Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, της αυτοδιοίκησης, της χρήσης της γλώσσας στην παιδεία, σε κοινωνικές και πολιτισμικές δραστηριότητες παραβιάζονται συστηματικά και διαχρονικά από την Αλβανία. Οι διεθνείς συμφωνίες, οι ευρωπαϊκές συνθήκες, το διεθνές δίκαιο και οι διακηρύξεις περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι εκείνα που διασφαλίζουν στην ελληνική μειονότητα τη διατήρηση των χαρακτηριστικών της. Διαφορετικά επέρχεται η αφομοίωση και η σταδιακή εξαφάνισή τους, επιτυγχάνοντας έτσι το σκοπό του αλβανικού κράτους. Η διασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών μας ελευθεριών θεωρείται στις μέρες μας υποχρέωση όλων μας, κατά την πεμπτουσία της φιλοσοφίας του αιώνα μας.

Τα κράτη – μέλη του ΟΗΕ, όπως η Αλβανία, αλλά και τα άλλα βαλκανικά κράτη, όσον αφορά τις μειονότητες είναι υποχρεωμένα να τις προστατεύουν και να τις σέβονται σύμφωνα με τα κάτωθι διεθνή κείμενα:

α) Τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ, που προβλέπει την αναγνώριση, το σεβασμό και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
β) Το διεθνές δίκαιο που αφορά την προστασία, το σεβασμό και την ενθάρρυνση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την απαγόρευση των πάσης φύσεως διακρίσεων.
γ) Την κάθε άλλη συμφωνία που έχει υπογραφεί μεταξύ των διαφόρων χωρών και αφορά τα δικαιώματα των εθνικών, θρησκευτικών ή πάσης φύσεως μειονοτήτων.

Μείζονος σημασίας ζήτημα για τον πληθυσμό της Βορείου Ηπείρου αποτελεί και η ίδρυση ελληνικών σχολείων στις περιοχές που κατοικούν Έλληνες, καθώς και η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας στα σχολικά εγχειρίδια. 

Το τελευταίο χρονικό διάστημα γινόμαστε μάρτυρες στον ύπουλο τρόπο υφαρπαγής των περιουσιών μας από το αλβανικό κράτος, όπου ουδείς δεν μπορεί να αποχωριστεί αυθαίρετα την περιουσία του σύμφωνα με την Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η γείτονα χώρα παραβιάζει και τη σύμβαση πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Εν τοις πράγμασι, οφείλουμε εμείς οι Βορειοηπειρώτες να διαμαρτυρηθούμε σε διεθνείς οργανισμούς για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων μας, διότι η συστηματική παραβίασή τους έχει ως σκοπό τον αφελληνισμό και τον διωγμό μας από τις πατρογονικές μας εστίες. Ακόμη μπορούμε να επικαλεστούμε και να ζητήσουμε την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας. Εποικοδομητική θα ήταν η συμβολή της ελληνικής πολιτείας απαιτώντας την εφαρμογή των κανόνων διεθνούς δικαίου, τους οποίους οφείλει να επικαλεστεί στην προβολή και διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, γιατί στη σημερινή εποχή το δημόσιο διεθνές δίκαιο αποτελεί τη γλώσσα της διπλωματίας. 

Με γνώμονα το εθνικό συμφέρον της Βορείου Ηπείρου και με τη ματιά μας στραμμένη στο μέλλον, κρίνεται αναγκαία η συνεργασία όλων των Βορειοηπειρωτών. Ο διαρκής και ανυποχώρητος αγώνας με ομοψυχία και ομόνοια θα μας οδηγήσει στην εκπλήρωση των προσδοκιών μας. Οι συνθήκες είναι όλες με το μέρος μας. Μπορούμε να στηριχτούμε και να ζητήσουμε την εφαρμογή όλων των διεθνών κειμένων που μας αφορούν.

Αυτά που δικαιούμαστε είναι πάρα πολλά, περισσότερα από κάθε άλλη εθνική μειονότητα. Οι εξελίξεις τρέχουν. Ήρθε πλέον η κατάλληλη ώρα να τρέξουν και για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. Αν δεν τολμήσουμε σήμερα, αύριο θα είναι αργά! Αν δεν τολμήσουμε σήμερα, αύριο θα μιλάμε για μία ακόμη χαμένη πατρίδα.

του Κίκου Λανίτη
‘Σημερινή’, 21 Σεπτεμβρίου 2008

Ο κυπριακός μεταμοντερνισμός συνδυάζει σουρεαλισμό με ναρκισσισμό και δεν γυρίζει πίσω. Χρειάστηκε μισός αιώνας να μετατρέψουν τον Κύπριο της διπλανής πόρτας, από αγνό, αμόλυντο και ασυμβίβαστο μαχητή σε μεταμοντέρνο. Ο «συμβιβασμός» έγινε συνήθεια και κλείδωσε μια για πάντα στα χρονοντούλαπα της ιστορίας την κατοχή. Από τον απελευθερωτικό αγώνα και τα περήφανα νιάτα περάσαμε στον ευνουχισμό χωρίς μεσοδιάστημα αλλά αντέχουμε, γιατί είμαστε πιο ανθεκτικοί και από τις κατσαρίδες.

Μας έχουν κατακτήσει οι πάντες, Ενετοί, Άγγλοι Τούρκοι κ.λπ. και παραμένουμε ζωντανοί. Ενδεικτικό της αντοχής μας είναι το γεγονός ότι καταφέρνουμε να ζούμε χωρίς νερό. Εξελιχτήκαμε, εκσυγχρονιστήκαμε και μεταλλαχτήκαμε μέσα σε μια διαδρομή που τα είχε όλα. Αγώνες, προδότες, ήρωες, δημοκρατία, συγκρούσεις, πραξικόπημα, εισβολή, προσφυγιά και χρηματιστήριο. Ιστορικά, από το 1974 - 1980, χρησιμοποιούμε μια γλώσσα περίπλοκη, επηρεασμένη από τη μαρξιστική διάλεκτο. Φέρει έντονα την αντιδικτατορική δράση και αρνείται να συμβιβαστεί με την κατοχή. Χαρακτηριστικά που μας επέτρεπαν να δίνουμε ραντεβού με την ιστορία. Με έντονη την πρόθεσή μας να αγωνιστούμε, να τρέξουμε σε πορείες και να φωνάξουμε συνθήματα σε αντινατοϊκές διαδηλώσεις. Διεκδικούμε την ελεύθερη διακίνησή μας στα κατεχόμενα εδάφη και είμαστε πρόθυμοι να θυσιαστούμε στην πράσινη γραμμή. Η επόμενη δεκαετία μάς βρίσκει πιο ήρεμους, να διαπλεκόμαστε με την εξουσία, να αλλάζουμε διατροφή και να δημιουργούμε ισχυρές μασέλες, αν και το λεξιλόγιό μας εξακολουθεί να παραμένει περιορισμένο. Η κατοχή μετατρέπεται σε συνομιλίες που εμπεριέχουν μεγάλη δόση ανεκτικότητας.

Οι μαχητικές διαδηλώσεις και πορείες εξαφανίζονται από τη ζωή μας και εισέρχονται οι πιστωτικές κάρτες και τα ταξίδια. Οι συμβιβασμοί αντικαθιστούν τον ακραίο «εθνικισμό». Ο σύντροφος κομμουνιστής μεταλλάσσεται σε νέο - αριστερόν δημιουργώντας έτσι πιο ευέλικτες συμπράξεις, ενώ ο «πραξικοπηματίας» βρίσκει συγχώρεση και μια θέση στη βουλή. Ο 21ο αιώνας μάς βρίσκει να χρησιμοποιούμε τον εγκέφαλό μας προκειμένου να αντεπεξέλθουμε στις δυσκολίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο. Τρώμε μαλακή τροφή, διαθέτουμε πιο καλό αυτοκίνητο, γυμναστή, διαιτολόγο, ξένο εργατικό προσωπικό και ερχόμαστε σε «στενές επαφές» με καλλονές από το πρώην ανατολικό μπλοκ. Τα ταξίδια στα ελληνικά νησιά με κύριο προορισμό τη Μύκονο αντικαθιστούν τις βαρετές πορείες. Το 2008 η βελτίωσή μας έχει πιάσει κόκκινο. Είμαστε κατά πολύ υπεράνω παλαιοκομματικών αρχών και έχουμε αναπτύξει σε μεγάλο βαθμό τη δεξιοτεχνία της αμνησίας. Οι εμπειρίες του παρελθόντος μάς εξελίσσουν σε ένα μεταμοντέρνο σύγχρονο λαό.

Βρίσκουμε προφύλαξη κάτω από το στέγαστρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνδυάζουμε την εξουσία με άπειρες εναλλαγές και επίκαιρες συμμαχίες συμφερόντων. Χρησιμοποιούμε σύνθετα εργαλεία (iPod, ψηφιακές μηχανές, φορητούς υπολογιστές, κινητά). Χάνουμε μέρος του τριχώματός μας και αναγκαζόμαστε να ντυνόμαστε από επώνυμους οίκους. Γινόμαστε αδιαμαρτύρητος δέκτης σε κάθε τηλεοπτική και πολιτική μ…… Δείχνουμε την πολιτισμική μας μετάλλαξη ξεπερνώντας με άριστα το σκληρότερο τεστ μεταλλάσσοντας την πέραν των 2000 ετών θυελλώδη ιστορία μας. Εισάγουμε στα παιδιά μας την ειρηνική συμβίωση, την αγάπη και το σεβασμό προς τον κατακτητή. Δεχόμαστε 50.000 εποίκους για ανθρωπιστικούς λόγους, δείχνοντας έτσι το μεγαλείο μας. Όχι γιατί μας το ζήτησε ή επέβαλε κανένας, αλλά για να δένει με τη νέα εικόνα μας, του προοδευτικού, του σύγχρονου του καλού καινούργιου πολίτη.

Γιατί εμείς, αντίθετα με άλλους λαούς, αγαπάμε τα παιδιά μας και θέλουμε να ζήσουν ειρηνικά, χωρίς μνήμες, χωρίς παρελθόν, αν είναι δυνατό χωρίς ιδεώδη και ταυτότητα. Να απλώνουν παχύσαρκα στον καναπέ και με μια πίτα σουβλάκια να χλευάζουν άλλα παιδιά που πολεμούν με βότσαλα τα τανκ και να διερωτώνται «γιατί;» να ντρέπονται να πουν ότι είναι Έλληνες. Να μην αντιδρούν, να μάθουν να συμβιβάζονται ακόμη πιο πολύ από εμάς και το τίμημα της ανυπαρξίας τους θα είναι η εγγύηση να ζουν ειρηνικά.

Τώρα γιατί δεν σκέφτηκαν οι Γερμανοί να αλλάξουν την ιστορία τους και ακόμα ζουν με τις τύψεις τους, είναι κάτι που θα πρέπει να το αναλύσει η επιστήμη.

Πανίκος Ελευθερίου
23 Σεπτεμβρίου 2008
Άσσια, κατεχόμενη Αμμόχωστος
http://www.NoitikiAntistasis.com

Μεγαλώνει η αγωνία των πολιτών, καθώς παρακολουθούν την πορεία των συνομιλιών για τη λύση του Κυπριακού. Πολλοί είναι αυτοί που προβλέπουν, ότι σύντομα μας περιμένουν ακόμα πιο πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις. Επιμετρώντας τα γεγονότα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι βιώνουμε μια κατάσταση η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να ονομαστεί ως μια “μαζική σχιζοφρένεια” του χείριστου είδους (με ορατές ήδη, τις καταστροφικές επιπτώσεις στις πιθανότητες επιβίωσης του Κυπριακού Ελληνισμού). Ουδέποτε και πουθενά στον κόσμο δε θα ξανάγινε, να συμμετέχουν τόσοι πολλοί μαζί, σε ένα θέατρο που παραλόγου. 

Συμβαίνουν τόσα πολλά και μαζεμένα. Ίσως δεν είναι υπερβολή να πει κανείς, ότι καταρρέουν τα πάντα. Λες και η κυβέρνηση Χριστόφια, προσπαθεί με μικρές ελεγχόμενες εκρήξεις να κατεδαφίσει τα πάντα σε αυτό τον τόπο. Ξεκινούν από την αλλοίωση των ψυχών και των συνειδήσεων (το δηλώνει πλέον δημόσια ο πρόεδρος), μέσα από την απονεύρωση της Ελληνικής παιδείας, και καταλήγουν στο να συναντήσουν τις αναβαθμισμένες τουρκικές απαιτήσεις, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η νομιμοποίηση της κατοχής, που θα πάρει τη μορφή ενός συνεταιρικού με την Τουρκία κράτους, η εκ περιτροπής προεδρία, οι άλλες εφιαλτικές πρόνοιες του σχεδίου Ανάν (που απλώς δεν αναφέρεται πλέον με το όνομα του), συζητιούνται με τον πιο επίσημο πλέον τρόπο, σαν να είναι τα πιο φυσιολογικά πράγματα.  Αν αυτό δεν είναι σχιζοφρένεια, τότε οι λέξεις έχουν πλέον χάσει το νόημα τους. 

Ο πρόεδρος Χριστόφιας και οι συνοδοιπόροι του, επιμένουν να πιστεύουν μέχρι τέλους (του τέλους της Κύπρου δηλαδή), στην ψευδαίσθηση της δήθεν “συμφιλίωσης” και της δήθεν “επανένωσης”. Με την “ευελιξία” του (τις εκ των προτέρων υποχωρήσεις του), ο πρόεδρος έχει πείσει διεθνώς, ότι εργάζεται σκληρά για “λύση”. Δυστυχώς, έχει ταυτόχρονα πείσει, ότι η λύση που επιδιώκει δεν πρέπει κατ’ ανάγκην να είναι δίκαιη, δεν πρέπει να βασίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα που απολαμβάνει κι ο τελευταίος ταπεινός Eυρωπαίος. Είναι πράγματι αξιοσημείωτο, το πώς κατάφερε μέσα σε έξι μόνο μήνες, να πείσει όλη την Οικουμένη ότι αυτό ακριβώς πρέπει να γίνει, να επιτευχθεί δηλαδή μια “λύση”, η οποία θα καθιστά την μειοψηφία των Τούρκων της Κύπρου, σε πλειοψηφία.  Δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται, ότι για να υπάρξει πραγματική συμφιλίωση, θα πρέπει πρώτα να υπάρξει η δικαιοσύνη. Πώς θα επιτευχθεί η δικαιοσύνη όταν δέχεται προκαταβολικά κάποια πράγματα όπως  η εκ περιτροπής προεδρία, η παραμονή και νομιμοποίηση εποίκων, η κατάργηση της αρχής του… «ένας άνθρωπος, μία ψήφος»; Είμαστε τελικά γελοίοι, όλοι όσοι πιστέψαμε ότι η ένταξη  στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να εξασφαλίσει ένα κράτος δικαίου; 

Ουδέποτε στο παρελθόν δεν υπήρξε τέτοια ανασφάλεια στις τάξεις των πολιτών για το μέλλον του τόπου (εννοώ, όσους εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το μυαλό τους για να σκέφτονται και όχι για να βαρούν παλαμάκια στους κομματάρχες). Αυτή η ανασφάλεια θα αποκαλυφθεί πολύ σύντομα, όταν θα αρχίσει να φαίνεται η γύμνια αυτών που διαπραγματεύονται (”με τόλμη και ευελιξία”), ξαφνιάζοντας αρκετούς. Θα υπάρξει μεγάλος αναβρασμός (χειρότερος από αυτόν του 2004), και οι “Ανανιστές” (στις μέρες μας, οι εραστές της “λύσης από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους“), θα βρεθούν αντιμέτωποι με μιαν άνευ προηγουμένου “λαϊκή εξέγερση“.

Όμως τελικά, η μεγαλύτερη απειλή είναι κάποιες δυνάμεις , οι οποίες δρώντας υπογείως (και στα φανερά τελευταία) στοχεύουν στο να… «να προετοιμάσουν το έδαφος στις ψυχές και τις συνειδήσεις των ανθρώπων…»  Όμως, δε θα παρασυρθούν όλοι τόσο εύκολα από αυτή την “μαζική σχιζοφρένεια”. Ας μην βιάζονται κάποιοι. Τους διαβεβαιώνουμε ότι θα υπάρξει σθεναρή αντίσταση! Αν ο πρώτος απελευθερωτικός αγώνας που πρέπει να κάνουμε, θα είναι για να ελευθερώσουμε τις ψυχές των Ελλήνων της Κύπρου, από τα δεσμά του ενδοτισμού που μεταδίδουν τα ηττημένα μυαλά των ηγετών μας, από αυτόν θα ξεκινήσουμε. 

Δρ. Νίκος Λυγερός
10 Νοεμβρίου 2007
http://www.lygeros.org (καταχώρηση υπ’ αριθμόν 3441)

Μέσω του έργου του Ενεπεκίδη, έχουμε πρόσβαση στα έγγραφα των κρατικών αρχείων της Αυστροουγγαρίας. Αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία περί γενοκτονιών των Αρμενίων και των Ελλήνων, μας επιτρέπουν να αναδείξουμε τον κοινό πυρήνα της τουρκικής τακτικής εξολόθρευσης των χριστιανικών πληθυσμών. Ως θύματα έχουμε συχνά την τάση να συγκρίνουμε τους πόνους μας. Όμως, ο κοινός εχθρός είχε ένα και μόνο στόχο, όπως το αναδεικνύουν οι εξής αναφορές.

«Εις τάς 26 Νοεμβρίου τρέχοντος έτους (1916) μού είπε ο Ραφέτ μπέης: «Τελικά μέ τούς Έλληνας πρέπει να ξεκαθαρίσωμεν, όπως καί μέ τούς Αρμενίους.».»
– Αναφορά του Αυστριακού προξένου της Αμισού Κβιατκόβσκι.

«Βλέπω γιά τήν Τουρκίαν να πλησιάζη η ώρα να ξεκαθαρίσωμεν τώρα μέ τούς Έλληνας, όπως το 1915 μέ τούς Αρμενίους».
– Αναφορά του Αυστριακού πράκτορα στον οποίο μίλησε ο Μέγας Βεζίρης Ταλαάτ μπέης στις 31 Ιανουαρίου 1917.

« [...] οι σχηματισμοί ανταρτικών σωμάτων, χρησιμεύουν ως προσχήματα διά τούς Τούρκους διά μίαν εκτεταμένην γενικήν καταδίωξιν τού ελληνικού στοιχείου μέ τήν έκδηλον τάσιν νά εξοντώσουν ολοσχερώς τούς Έλληνας, ως εχθρούς τού κράτους, όπως προγενεστέρως καί τούς Αρμενίους. [...] Καί όλα τά άλλα μέτρα, τά οποία εις τούς διωγμούς τών Αρμενίων ευρίσκοντο εις τήν ημερησίαν διάταξιν επαναλαμβάνονται τώρα εναντίον τών Ελλήνων.».
– Αναφορά του Υπουργού Εξωτερικών της Αυστρίας προς το Βερολίνο.

«Όπως επανειλημμένως ετόνισα, θεωρώ τόν εκτοπισμόν τών Ελλήνων τής ποντικής παραλίας εν τώ πλαισίω τής εκτελέσεως τού προγράμματος τών Νεοτούρκων, τό οποίον επιδιώκει τήν εξασθένησιν τού Χριστιανικού στοιχείου – ως μίαν καταστροφήν μεγίστης απηχήσεως, ήτις θά έχη εις τήν Ευρώπην ζωηρότερον αντίκτυπον από τάς αγριότητας εναντίον τών Αρμενίων».
– Αναφορά του Αυστριακού προξένου της Αμισού Κβιατκόβσκι.

Κατά συνέπεια, η ανάγνωση αυτών των εγγράφων δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας του συσχετισμού μεταξύ της γενοκτονίας των Αρμενίων και της γενοκτονίας των Ελλήνων. Ο ένοχος είναι ο ίδιος και λειτουργεί με την ίδια τακτική, αδιάλλακτος. Έκανε χρήση των ίδιων μεθοδεύσεων και των ίδιων χειραγωγήσεων. Οι δύο γενοκτονίες όμως δεν συσχετίζονται απλώς. Υπάρχει μεταξύ τους μία αλληλεξάρτηση. Τα θύματα δεν είναι μόνο στον ίδιο χώρο. Είναι και τα δύο Χριστιανοί. Αυτά τα δύο σημεία θα μπορούσαν να είναι καταδικαστικά από μόνα τους. Το πρόβλημα των Αρμενίων και των Ελλήνων είναι ότι είχαν και καλές σχέσεις μεταξύ τους. Αν προσθέσουμε και τη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας, το όλο σύστημα ήταν ένα εκρηκτικό μείγμα για την Τουρκία.

Ιστορικά το συμμαχικό πλαίσιο είναι αποδεδειγμένο. Το πρόβλημα είναι ότι λειτούργησε μόνο και μόνο ως στοιχείο κατηγορίας. Όπως δεν υπήρξαν συντονισμένες κινήσεις εκ μέρους των θυμάτων, η αντίσταση δεν υπήρξε αποτελεσματική. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει τώρα. Η γενοκτονία ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας δεν διαγράφεται, δεν παραγράφεται. Κατά συνέπεια, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα στοιχεία που διαθέτουμε για να καταδικάσουμε όχι μόνο το καθεστώς που διέπραξε το έγκλημα, αλλά και αυτό που το συνεχίζει μέσω της γενοκτονίας της μνήμης. Όμως σ’ αυτή τη φάση, η στρατηγική είναι η πλέον απαραίτητη, για να αποφύγουμε τα διπλωματικά τεχνάσματα.