Η …σκληρή διπλωματική «μάχη» της νεο-ελλαδικής κυβέρνησης για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων καλά κρατεί. Στο μεταξύ το όργιο πλύσης εγκεφάλου εντός Ελλάδος συνεχίζεται.

Ψες με την διοχέτευση -επιτέλους- στον τύπο των προτάσεων Μάθιου Νίμιτς, έχουμε την δυνατότητα να ενημερώσουμε τους αναγνώστες της «Νοητικής Αντιστάσεως» για το περιεχόμενο των «προτάσεων» του.

Διαβάζουμε μεταξύ άλλων:

Το κείμενο της πρότασης Νίμιτς αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Τα ακόλουθα ονόματα υποδεικνύονται ως δυνατότητες για το Επίσημο Διεθνές Όνομα (στα αγγλικά): Constitutional Republic of Macedonia, Democratic Republic of Macedonia, Independent Republic of Macedonia, New Republic of Macedonia, Republic of Upper Macedonia.» [In.gr, 21/02/2008]

Η σκληρή «μάχη» που δίνει εδώ και δεκαοκτώ και πλέον συναπτά έτη η νεο-ελλαδική (και κατ’όνομα και καταχρηστικώς μόνο ελληνική) κυβέρνηση συνεχίζεται και καθώς φαίνεται, επιτέλους δικαιώνεται. Μετά από απίστευτους «αγώνες» σε διεθνές επίπεδο, επιτέλους η «λύση» έρχεται στο φως. Η κυβέρνηση έχει τώρα μια πλειάδα επιλογών τώρα στα χέρια της που μπορεί να χρησημοποιήσει ως διαπραγματευτικό χαρτί. Πραγματικά κατανοούμε την αγωνία του κ. Κουμουτσάκου όταν δήλωσε πως «καταδικάζεται κάθετα οποιαδήποτε διαρροή εγγράφων, εμπιστευτικών και μη. Το μόνο κίνητρο τέτοιων διαρροών δεν μπορεί παρά να είναι η διαιώνιση του διαπραγματευτικού αδιεξόδου 17 χρόνων στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. Βλάπτεται έτσι, και υπονομεύεται η ίδια η διαπραγματευτική προσπάθεια» (σ.σ. βλέπε κουκούλωμα). [In.gr, 21/02/2008]

Διότι φυσικά επιτέλους τώρα ήρθε η ώρα να αρθεί το διαπραγματευτικό αδιέξοδο και όποια διαρροή είναι όχληση σ’αυτήν την προσπάθεια ανεμπόδιστων «διαπραγματεύσεων» (σ.σ. βλέπε οριστική και αμετάκλητη καθιέρωση de jure αυτού που έχει γίνει εδώ και χρόνια μια de facto κατάσταση, δηλαδή η καθιέρωση του ονόματος «Μακεδονία» για τα Σκόπια) . Εδώ η κυβέρνηση  βρίσκεται υπό το βάρος …ιστορικών επιλογών. Να αποδεχτεί  να αναγνωρίσει τα Σκόπια με την ονομασία «Συνταγματική Δημοκρατία της Μακεδονίας» ή μήπως είναι καλύτερα να επιλέξει την ονομασία «Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας» ή να ποντάρει στο «Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας»;;; Όχι, όχι…αυτές είναι μάλλον οι …χειρότερες επιλογές! Αφού υπάρχει και το …«Δημοκρατική (!) Δημοκρατία της Μακεδονίας» και φυσικα το τριμέγιστο «Δημοκρατία της Ανω Μακεδονίας» που φυσικά υποδηλώνει και μια κάτω, «σκλαβωμένη» όπως δεν ξεχνούν ποτέ να παραλείπουν οι Σκοπιανοί…

Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων κ. Γκρουέφσκι καταθέτει στεφάνι εις μνήμη του αρχηγού του BMPO Γκότσε Ντέλτσεφ,έχοντας ως φόντο τον χάρτη της «Ενιαίας Μακεδονίας».

Οπότε κ. Καραμανλή μην έχετε ανυσηχίες πως «Χωρίς αμοιβαία αποδεκτή λύση, δεν μπορεί να υπάρξουν συμμαχικές σχέσεις, δεν μπορεί να υπάρχει πρόσκληση της γειτονικής χώρας για συμμετοχή στην ίδια συμμαχία. Εάν πράγματι το γειτονικό κράτος θέλει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, εάν θέλει πράγματι να ενταχθεί στην ΕΕ, οφείλει στην πράξη να αποδείξει ότι μπορεί να είναι πραγματικός σύμμαχος και εταίρος.

» Οφείλει να αποδείξει έμπρακτο σεβασμό στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου. Οφείλει να αποδείξει ότι πληροί όλα τα προαπαιτούμενα. Οφείλει να διανύσει την απόσταση που του αναλογεί για να συναντηθούμε σε αμοιβαία αποδεκτή λύση στην εκκρεμότητα της ονομασίας του» [In.gr, 22/02/2008]

Τα Σκόπια πρόκειται να «υποχωρήσουν» και να αποδεχτούν να ονομαστούν «Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας» έτσι ώστε και εσύ, η κόρη του επιτίμου και η κυβερνησή σας να κραυγάσετε στους ιθαγενείς πως βρέθηκε «αμοιβαία αποδεκτή λύση» και παράλληλα να έχετε την …μέγιστη ικανοποίηση πως υπάρχει κι αλλού κάποια …ΝΔ, μόνο που θα ειμαι η ΝΔΜ, αλλά αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία, έτσι δεν είναι; Άλλωστε όπως παλαιότερα έχει δηλώσει ο …μπαμπάς της υπουργού σας τα πάντα θα έχουν ξεχαστεί, κάνουμε λάθος μήπως; Άλλωστε ο «απλός πολίτης» άμα παίρνει ένα μισθουλάκο όλα καλά γ’αυτόν, τι τον νοιάζει έτσι δεν είναι; Το χειρότερο με τους διαφόρους ανευθυνο-«υπεύθυνους» επιγόνους πολιτικάντηδες, ανεξαρτήτως της θέσης που θα καταλάβουν, από πολιτευτές μέχρι πρωθυπουργοί, είναι πως καταφέρνουν να ξεφτιλίζουν τους θεσμούς, εν προκειμένω τον θεσμό του Έλληνα πρωθυπουργού. Πρέπει να καταφεύγεις κ. Καραμανλή σε τέτοιες αστείες υπεκφυγές για να μας πεις το αυτονόητο; Μήπως δε το ξέραμε από την στιγμή που ο Όλι Ρεν δήλωσε πως είναι υπέρ της επιλύσεως «το ταχύτερο δυνατό» πως το θέμα των Σκοπίων ήταν τελειωμένη υπόθεση [ΕΡΤ, 06/11/2007] ; Άλλωστε εδώ και τέσσερα χρόνια χρόνια μας έχεις συνηθίσει να βγάζεις το σκασμό οπότε χρειάζεται να υπερασπιστείς τα εθνικά δίκαια και τα κρατικά συμφέροντα, τώρα θα άλλαζες;

Ο αρμόδιος για την διεύρυνση Επίτροπος Olli Rhen τάχθηκε τον Νοέμβριο του 2007 «υπέρ της επιλύσεως το ταχύτερο δυνατό»

Οπότε άλλο ένα εθνικό θέμα, μετά το Κυπριακό, βαίνει ολοταχώς στο οριστικό κλείσιμο-θάψιμο του. Στο μεταξύ, η προπαγάνδα των Σκοπίων εκτός και εντός Ελλάδος θα συνεχίζεται και θα επαυξάνεται. Εντός Ελλάδος, οι «προοδευτικοί» θα συνεχίσουν ακάθεκτοι τον ρόλο του αυτόκλητου ( ; ) συνήγορου των Σκοπιανών διεκδικήσεων, ενώ από την άλλη πλευρά οι διάφοροι «ειδικοί», συνήθως προσκείμενοι στον «πατριωτικό» χώρο, θα συνεχίζουν να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του έθνους, λεγοντάς μας για ακόμα μια φορά το γνωστό παραμύθι πως τάχα το θέμα το εφεύραν ο Στάλιν με τον Τίτο, αποσιωπώντας αυτό που ξέρουν οι πάντες εκτός Ελλάδος:

Πως οι πραγματικές απαρχές του Σκοπιανού προβλήματος ξεκινούν με την ίδρυση του BMΡO (Внатрешна Македонска Револуционерна Организација) το 1893 στη Θεσσαλονίκη, και την ανάδυση της λεγόμενης «ομοσπονδιακής» πτέρυγας του BMΡO. Αυτό σε αντίθεση με την αντίπαλη «συγκεντρωτική» βουλγαρόφρονη, κάτι που οδήγησε το 1902 στην διάσπαση μέσω της μετεξελιξης-μετονομασίας του  BMPO σε TMOPO (Tajna Makedono-Odrinska Revoljucionna Organizacija) των «μακεδονοφρόνων» (αργότερα η ονομασία ΙMΡO κυριάρχησε) και της δημιουργίας του βουλγαροφρόνου ΒMOK (Върховен македоно-одрински комитет), κατά λέξη Ανώτατο Μακεδονο-Ανδριαπολιτικό Κομιτάτο, εξ’αυτού και η ονομασία «κομιτατζής».

Στις 2 Αυγούστου του 1903 με την Επανάσταση του Ίλιντεν, μπορεί μεν το BMPO/IMPO (σ.σ. VMRO/IMRO με λατινικούς χαρακτήρες) να απέτυχε στους άμεσους πολιτικούς του στόχους (δηλαδή δημιουργία μιας αυτόνομης Μακεδονίας), εντούτοις έχουμε την απαρχή της δημιουργίας μακεδονικού προβλήματος ως προβλήματος ύπαρξης «μακεδονικής» εθνότητας.  Γι’αυτό και αμέσως μετά την καταστολή της επαναστάσεως από τους Τούρκους στις αρχές Οκτωβρίου του 1903 έχουμε τις πρώτες προετοιμασίες για την έναρξη του δικού μας, του ελληνικού Μακεδονικού αγώνα. Άλλωστε και ο ίδιος ο Τίτο ανακύρηξε την δημιουργία της σοσιαλιστής δημοκρατίας της Μακεδονίας στις 2 Αυγούστου (και όχι στις 15 Αυγούστου όπως συχνά διάφοροι ειδικοί της παρακληροφόρησης αναφέρουν) του 1944, χρησιμοποιώντας ως συμβολική επέτειο την επέτειο του Ίλιντεν.

Όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους διαφόρους «αριστερούς», «δεξιούς», πάνω, κάτω και (προπαντός) πλαγίως που όλοι με μια φωνή συμφωνούν πως πριν το 1944 θέμα μακεδονικής εθνότητας δεν υπήρχε, συμβάλοντας έτσι με τον τρόπο τους στο να πείθουν οι Σκοπιανοί διεθνώς πως αυτοί έχουν δίκιο («να, αφού οι έλληνες λένε πως ο Τίτο μας δημιούργησε!») αλλά και να αποπροσανατολίζουν εντός Ελλάδος. Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα… [ N-A.gr ]

  
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:

• Books about Macedonia: Macedonia: The Truth is Here

• Georgi Khadzhiev, National Liberation and Libertarian Federalism, Sofia 1992: “Down with the Sultan, Long Live the Balkan Federation!”

• Macedonia in Pictures and Documents: Αποκόμματα της εφημερίδας “Times” του 1903 για την επανάσταση του Ίλιντεν

• Ferris Library for Information: Twenty-Four letters from Macedonia

• VMRO-DPMNE: Η επίσημη ιστοσελίδα

• VMRO: Istorija

από την εφημερίδα “Σημερινή”, 19 Φεβρουαρίου 2008
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου    

Κυρίαρχος ο λαός, συγκροτούμενος την Κυριακή 17.2.08 σε εκλογικό σώμα 516.441 ψηφοφόρων, εκ των οποίων ψήφισαν 462.847, έδιωξε από την προεδρία τον Ηγέτη του ΟΧΙ της 24ης Απριλίου 2004, Τάσσο Παπαδόπουλο.
Εναντίον του ψήφισαν 311.800, οι οποίοι προτίμησαν: (α) Κασουλίδη 150.996, (β) Χριστόφια 150.016, (γ) έξι ανεξάρτητους 6.378 και (δ) 4.410 το λευκό, ενώ (ε) 7.798 έριξαν άκυρη ψήφο. Υπέρ του ψήφισαν 143.249. Ποσοστό 31,79%, έναντι 33,51% του Κασουλίδη και 33,29% του Χριστόφια, οι οποίοι θα αναμετρηθούν στην επαναληπτική εκλογή της ερχόμενης Κυριακής.

Τον Απρίλιο του 2004, στη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την απόκρουση του Σχεδίου Ανάν, ο Τάσσος Παπαδόπουλος συντάχθηκε ανοικτά με την πλειοψηφία της Κοινής Γνώμης και τήν αύξησε στο βροντερό 76% του Δημοψηφίσματος, όπου 313.704 ψήφισαν ΟΧΙ και 99.976 ψήφισαν ΝΑΙ. Αναδείχθηκε τότε σε ηγέτη της αντίστασης, της υπερηφάνειας και της αξιοπρέπειας του κυπριακού λαού, έναντι πρωτοφανών πιέσεων, εκβιασμών και απειλών της «διεθνούς κοινότητος» (σ.σ. Αγγλοαμερικανών) και την ενδο-ελληνικής (εξ Αθηνών και εν Λευκωσία) υπόσκαψης. Τέσσερα σχεδόν χρόνια από τότε, η πλειοψηφία του λαού, το 68,21%, δεν πείστηκε ότι συνεχίζεται κάποια αντίσταση άξια παλλαϊκής συστράτευσης, με τον ίδιο ως ηγέτη. Παρότι, την πολιτική του στο Κυπριακό που πρόβαλε πρωτίστως, απότυχε να πείσει, έστω καμιά δεκαριά επιπλέον χιλιάδες ψηφοφόρους, για να περάσει στον δεύτερο γύρο των εκλογών.

Πώς φυλλορόησε η πολιτική ηγεμονία του αντιστασιακού ΟΧΙ και πώς μαράθηκε μέσα στον λαό η εικόνα του Εθνικού Ηγέτη που συγκλόνισε και κινητοποίησε το σύνολο του Ελληνισμού, θα πρέπει να αναζητηθεί στα μικρά και στα μεγάλα πεπραγμένα, αλλά και στα μη πεπραγμένα, της Εξουσίας και του Κομματισμού, των τριών ετών και δέκα μηνών από το Δημοψήφισμα κι εντεύθεν. Από την άρνηση αναθεωρητικής συζήτησης, ενώπιον του λαού, της αποτυχημένης 30ετούς πολιτικής του Κυπριακού 1974-2004, το προϊόν της οποίας ο λαός απέρριψε, ως την διακομματική εκστρατεία για την ανάδειξη ΑΚΕΛιστών δημάρχων της «πλατφόρμας του Ναι» και από την παρακμή της Άμυνας, την εξαφάνιση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος και τη μίζερη αντιμετώπιση των Ιδεολογικών Προγεφυρωμάτων του Αττίλα, είναι φανερό ότι συντελέστηκε, αργά μα σταθερά, η αγωνιστική αποστράτευση του λαού: Ιδιώτες επανακάμψαντες στα… κατ’ ιδίαν! Όπου κι οι γλυκόηχες σειρήνες των πάτριων κομμάτων…

Διαβάστε οπωσδήποτε: 

Δίκτυο21 (20/02/2008): «Και μόνος και μετά πολλών…» - του Φάηλου Μ. Κρανιδιώτη

Διαβάστε επίσης:

Φιλελεύθερος (19/02/2008): Για το σωστό περιεχόμενο - του Άριστου Μιχαηλίδη 

Σημερινή (19/02/2008): Αδίκησε εαυτόν και όσους πίστεψαν στην πολιτική του - του Κωστάκη Αντωνίου

Σημερινή (19/02/2008): Ποιοί είναι οι λόγοι της αποτυχίας του Τάσσου - του Σάββα Ιακωβίδη

του Παναγιώτη Ήφαιστου 
Καθηγητής, Διεθνείς Σχέσεις - Στρατηγικές Σπουδές
Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών 

Η καταψήφιση του Βενιζέλου πριν οκτώ περίπου δεκαετίες νομίζω πως επαναλήφθηκε στην Κύπρο. Την πιο κρίσιμη στιγμή της κυπριακής ιστορίας η μυωπική προσκόλληση του έλληνα στην κομματική πειθαρχία και στις κοντόφθαλμες πελατειακές σχέσεις, οδήγησε στην αποχώρηση του Τάσσου Παπαδόπουλου από την ηγεσία του κυπριακού λαού. Αν και ελπίζω ολόψυχα να διαψευστώ, οι συνέπειες θα είναι βαρύτατες αν ο ένας εκ των δύο που θα εκλεγεί μείνει προσκολλημένος στο παρελθόν, αποδεχόμενος την φιλοσοφία του σχεδίου Αναν. Σ’ αυτή την περίπτωση η κυπριακή κοινωνία μπαίνει σε πορεία εξαφάνισης.

Αυτό μόνο μπορεί να συμπεραίνει κανείς από τον βίο και την πολιτεία των δύο υποψηφίων και από τις παλινωδίες τους κατά την διάρκεια του προεκλογικού αγώνα. Αν κινηθούν στην πεπατημένη –δυστυχώς το πιο πιθανό– αργά ή γρήγορα οι Κύπριοι θα χάσουν το κράτος τους και το νεοελληνικό κράτος θα φορτωθεί την ευθύνη για την ασφάλεια εκατοντάδων χιλιάδων κατατρεγμένων ελλήνων. Τα αγγλοαμερικανικά σχέδια απονεύρωσης, διαίρεσης και διχασμού των κυπρίων θα μπουν ξανά σε εφαρμογή με σκοπό την κοινωνική αφαίμαξη και την δημιουργία συνθηκών ηγεμονικού ελέγχου επί του νησιού. Κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει: Οι άνομοι και καταχρηστικοί στρατηγικοί σκοποί των Αγγλοαμερικανών στην Κύπρο είναι καταγεγραμμένοι με πολύ μεγάλη λεπτομέρεια. Όποιος δεν τους θυμάται να διαβάσει προσεκτικά το σχέδιο Αναν.

Οι συνέπειες για την ελληνική διπλωματία θα είναι αυτονόητα εξίσου καταστροφικές. Αυτές οι δυσοίωνες προβλέψεις ανατρέπονται, ασφαλώς, αν ο «ανανάνθρωπος» –εγκλωβισμένος μάλιστα σε κρατίδια υπό ηγεμονική επιτήρηση τύπου Βοσνίας– μπορεί να αποτελέσει την ανθρωπολογική βάση ενός βιώσιμου κράτους. «Good luck» για όσους θα βιώνουν κάτι τέτοιο και ας πρόσεχαν όσοι δεν πρόσεξαν και τώρα πιθανότατα θα γευτούν ένα τέτοιο διεθνοφασιστικό ανοσιούργημα.

Εμείς κάναμε το καθήκον μας και προειδοποιήσαμε έγκαιρα για το τι εκτιμούμε ότι επέρχεται. Αιτιολογήσαμε γιατί, επίσης, αυτή η παρέμβασή μας ήταν έκτακτη. Μετά τις εκλογές, ο ρόλος μας τελειώνει και  επανερχόμαστε στις συνήθεις ενασχολήσεις μας. Χωρίς αυταπάτες για το πώς εξελίσσεται το νεοελληνικό κράτος και οι νεοέλληνες. Απλά, η Κύπρος προηγείται του νεοελληνικού κράτους στον κατήφορο αμφοτέρων. Η επανεκλογή του Τάσσου Παπαδόπουλου δεν θα ήταν κατ’ ανάγκη σωτήρια. Διάνοιγε όμως όποιες, ελάχιστες, ελπίδες απέμειναν. «Ο καθένας παθαίνει ότι του αξίζει», μας προειδοποιεί η λαϊκή ρήση. Οι εγχώριοι μεταπράτες του «Άλλου», βεβαίως, αναμένοντας ότι η αποχώρηση του Τάσσου Παπαδόπουλου θα εκπληρώσει τα διεστραμμένα σχέδια των ιδεολογικοπολιτικών τους πατρώνων, σίγουρα θα «επιχαίρουν». Βυθισμένοι μέσα στην «βρώμικη πολιτική χαρά τους», το ίδιο κάνουν όποτε ένας λαός υποχωρεί μπροστά σε ηγεμονικές δυνάμεις: Χαριεντίζονται σαν βρικόλακες που βλέπουν αίμα (αποσχίσεις κτλ). Επιδίδονται στο αποκρουστικό έργο της εκκόλαψης του αβγού του φιδιού της ξενοκρατίας και της ηγεμονοκρατίας. Σίγουρα οι συνήθεις εγχώριοι μεταπράτες ξένων συμφερόντων ακονίζουν τα αγγλοαμερικανικά μαχαίρια τους. Ο καθένας στον ρόλο του, λοιπόν, και η ζωή συνεχίζεται.

Καμιά προσωπική μομφή κατά των δύο άλλων υποψηφίων δεν έχω κάνει, παρά μόνο εκτίμηση ότι, βυθισμένοι στα λάθη τους και μπερδεμένοι σε παρωχημένες ιδεολογίες δεν θα πουν ΟΧΙ στις επερχόμενες ιμπεριαλιστικές επιβουλές που δεδηλωμένα σκοπό έχουν να καταργήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία για να καταστήσουν τον λαό της υποχείριό τους. Αν αυτός που θα εκλεγεί αλλάξει στάση και διαψευστούν οι εκτιμήσεις μου, παραδόξως ταυτοχρόνως θα επιβεβαιωθώ στην πρόβλεψή μου πως οι κοινωνίες μπορούν και πρέπει να καιροφυλακτούν γιατί για κάθε λαό η εθνική ανεξαρτησία είναι θεσμός συλλογικής ελευθερίας. Έτσι, τελειώνω λέγοντας πως είναι αυτονόητο ότι, για τους λόγους που εξέθεσα στην πρόσφατη αρθρογραφία μου, εύχομαι ολόψυχα να διαψευστώ ως προς την εκτίμησή μου για την εξέλιξη της θέσης των δύο υποψηφίων μετά τον δεύτερο γύρο, όποιος και αν εκλεγεί. Αν διαψευστώ ως προς τα άτομα, και επαναλαμβάνω ότι το εύχομαι ολόψυχα, παραδόξως ταυτόχρονα επιβεβαιώνομαι στα υπόλοιπα, δηλαδή, ως προς την ανάγκη να διαφυλαχτεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Γι’ αυτό σε κάθε περίπτωση εμμένουμε και επιμένουμε. Οι παρεμβάσεις μου όπως και όλες οι άλλες μετά το 2003 θα παραμείνουν αναρτημένες στην ιστοσελίδα www.ifestos.edu.gr. Ισχύει το scripta manent.

Πηγή: http://www.ifestosedu.gr/74Cy.htm

Η ιστοσελίδα μας θέλοντας να βοηθήσει όσο το δυνατό πιο πολύ την ομαλή διεξαγωγή της προεκλογικής εκστρατείας στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου, προέβη σε συστάσεις προς τα εκλογικά επιτελεία των υποψηφίων προέδρων με σκοπό να βελτιώσουν τις διαφημήσεις τους, ούτως ώστε να προστατεύεται ο λαός από τα ψεύδη.

Πολυμελής αντιπροσωπεία της «Νοητικής Αντιστάσεως» είχε διαδοχικές συναντήσεις με τους επιτελείς των κυρίων Κασουλίδη - Χριστόφια - Παπαδόπουλου όπου τους αναπτύχθησαν οι απόψεις μας σχετικά με την διεξαγωγή του προεκλογικού τους αγώνα. Η προτάσεις μας συνοδεύθηκαν από τα σχετικά γραφικά.

Τα επιτελεία αποφάσισαν να υιοθετήσουν τις προτάσεις μας και με κοινό μάλιστα ανακοινωθέν δεσμέυτηκαν να μην ξαναπούν ψέματα στον κυπριακό λαό και να τον αφήσουν να ασκήσει απερίσπαστος το δημοκρατικό του δικαίωμα.

Η υλοποίηση των εισηγήσεων μας είναι φανερή σε όλες τις γωνιές της ελεύθερης Κύπρου, όπου πλέον φιγουράρουν οι προταθείσες από εμάς πολιτικές διαφημήσεις:

Επί του πιεστηρίου αποκάλυψη της «Νοητικής Αντιστάσεως - N-A.gr»:

Τις πρώτες μέρες του Φεβρουαρίου του 2008 ο Μάριος Ματσάκης εμφανίζεται σε τουρκικό τηλεοπτικό σταθμό. Φέρεται μάλιστα να κάνει και δηλώσεις στα τουρκικά.

Την σκηνή είδε τυχαία Κύπριος αναγνώστης της ιστοσελίδας μας που μόλις πρόφτασε να φωτογραφήσει την οθόνη της τηλεόρασής του με τον κ. Ματσάκη ως προσκεκλημένο Τούρκου δημοσιογράφου. Τις φωτογραφίες που μας απέστειλε σας παρουσιάζουμε πιο κάτω.

Ο κ. Ματσάκης έχει κάθε δικαίωμα να δίνει συνέντευξη σε Τούρκους δημοσιογράφους. Όμως το ΥΠΟΠΤΟ της όλης υπόθεσης είναι το εξής:

Η συνέντευξη δόθηκε στα κατεχόμενα ή στην Τουρκία; Και αν ναι, τότε ΓΙΑΤΙ ο κ. Ματσάκης ΔΕΝ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, αφού εκκρεμεί «ένταλμα σύλληψης» εναντίον του από τις κατοχικές αρχές;  

Εμείς είχαμε στηρίξει τον κ. Ματσάκη όταν συνελήφθη τον Απρίλιο του 2007 από τους Άγγλους αποικιοκράτες στις Βρετανικές Βάσεις. Από τον καιρό όμως που κατέθεσε την υποψηφιότητά του για Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν αλλάξει άρδην οι απόψεις του και καθαρά πλέον υποστηρίζει την απαράδεκτη λύση δύο κρατών στην Κύπρο. Όπως έγραφε η Φανούλα Αργυρού:

«Πέντε σχεδόν μέρες μετά την είδηση του ‘Φιλελευθέρου’ (26/8/2007) ότι ο εκπρόσωπος του Αττίλα στην Κύπρο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ θα απαιτήσει «δικαίωμα άσκησης πλήρους αυτοδιάθεσης», δηλαδή δύο κράτη, όπως τους είχε υποσχεθεί στις 19 Δεκεμβρίου 1956 με δήλωσή του στην βρετανική Βουλή ο τότε Υπ. Αποικιών και ο Ελληνοκύπριος ευρωβουλευτής Marios Matsakis υποστήριξε δύο κράτη! Ο Μ.Μ. (με καταβολές από την κατεχόμενη Κερύνεια παρακαλώ) μέσα από τα όργανα της Ευρωπαικής Ένωσης και σε συζήτηση για το Κυπριακό στις Βρυξέλλες που ξεκίνησαν οι “Φιλελεύθεροι” (sic)  ευρωβουλευτές, βγήκε και ανοικτά υποστήριξε ακριβώς το ίδιο με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, δηλαδή λύση δύο χωριστών κρατών! 

[...] Εμφαντικά η Βαρώνη Sarah Ludford και η φιλότουρκη ομάδα της φαίνεται δούλεψαν επιτυχώς πάνω στον Ελληνοκύπριο ευρωβουλευτή. Ο οποίος μόνο μετά από μερικά 24ωρα μετά την απόφαση του Γ. Εισαγγελέα να κλείσει την υπόθεση με τα 250 τόσα μπαούλα και κούζους επιστρέφοντάς του τα τελευταία, βρήκε ιδανικό το έδαφος να καρφώσει τα συμφέροντα της πατρίδας του που ψηφίστηκε να υπηρετήσει. Τάχθηκε αναφανδόν φανερά και ξεδιάντροπα υπέρ των τουρκικών συμφερόντων, αλλά, αν αυτό στόχευε προκειμένου να εκληφθεί ως μια ενέργεια όχι ως πράγματι έχει, αλλά ως πίκρα και εκδίκηση απέτυχε.» [Νοητική Αντίστασις, 07/09/2007]

Το πραξικόπημα και η εποχή μετά από αυτό, είναι η πιο εύγευστη καραμέλα που πιπιλάει συνεχώς το ΑΚΕΛ άμα θέλει να μαντρίσει τους οπαδούς του. Και στην αντίπερα όχθη του ίδιου βάλτου, το ίδιο κάνουν και οι αξιωματούχοι του ΔΗΣΥ που όταν έρχονται εκλογές, για να συσπειρώσουν τους φανατικούς αντιμακαριακούς οπαδούς τους. 

Αυτό που δεν λέει όμως το ΑΚΕΛ στα αφρισμένα ΕΔΟΝόπουλά του ούτε ο ΔΗΣΥ στους θερμόαιμους κομμουνιστοφάγους του είναι ότι από το 1975 ως σήμερα (όπως λένε και τα εσωτερικά έγγραφα των Βρετανών) το ΑΚΕΛ δεν δίσταζε να συμφωνεί - πίσω από την πλάτη του Μακαρίου - με την Δεξιά του Κληρίδη, αυτού που ένα χρόνο μετά θα στεγάσει υπό τον ΔΗΣΥ την ίδια την πραξικοπηματική ΕΟΚΑ Β’. Και περιττό να πούμε ότι και σήμερα το ΑΚΕΛ συμπλέει με την πολιτική πτέρυγα της ΕΟΚΑ Β’, που μαζί πασκίζουν να νομιμοποίησουν τα τετελεσμένα του Αττίλα… [ N-A.gr ]

[ Πιέστε εδώ για μεγέθυνση ] 

Διαφήμηση του Γιαννάκη Κασουλίδη στην οροφή ενός Εθνικού Σωματείου στην Λεμεσό. Η ειρωνία είναι ότι κάποτε οι «δεξιοί» που συχνάζουν σε αυτό το καφενείο ψήφιζαν Κληρίδη για να τους φέρει τους S-300. Η ειρωνία κορυφώνεται αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτή η «λαϊκή δεξιά» του ΔΗΣΥ, που σήμερα ανέχεται τις κατάπτυστες διαφημήσεις του Κασουλίδη (και του Καραμανλή, παραδόξως!), είναι αυτή που θέλει να παρουσιάζεται ως η μόνη κληρονόμος του ένδοξου εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, ο οποίος και ένοπλος ήταν και πετυχημένος ήταν.

Υπενθυμίζουμε ότι η πρόταση για μείωση της θητείας ετοιμάστηκε αρχικά από τον πρώην Υπουργό Άμυνας κ. Σωκράτη Χάσικο, του οποίου, όπως και του κ. Κασουλίδη, «πνευματικός πατέρας» είναι ο Γλαύκος Κληρίδης, που ζητούσε αποχώρηση των Ελλαδιτών αξιωματικών από τις δεκαετίες 1960-70, πράγμα που φυσικά απαιτούσε και το ΑΚΕΛ…

Την στιγμή που ο Αττίλας εξοπλίζεται, αναβαθμίζεται και επανδρώνεται ακούραστα, οι “εθνικόφρονες” ηγέτες του Δημοκρατικού Συναγερμού δημαγωγούν επικίνδυνα, περνώντας στους καλόπιστους ψηφοφόρους τους την εγκληματική άποψη ότι ένας άοπλος λαός μπορεί να αντισταθεί σε ένα πάνοπλο ιμπεριαλιστικό και γενοκτόνο κράτος. Αλήθεια κύριε Κασουλίδη, τα γεγονότα στο Ιράκ εν έτει 2008 που αποτελούν ακριβή αντιγραφή της τουρκικής πολιτικής στην Κύπρο του 1955 (διαβάστε το άρθρο του Κούρδου δημοσιογράφου M. Ali Celebi) δεν σας τρομάζουν;  [ N-A.gr ]

[ Παρωδία πραγματικής έντυπης διαφήμησης για την ΕΦ του Επιτελείου Κασουλίδη ]

Ο Κούρδος δημοσιογράφος γράφει, μεταξύ άλλων:

Όταν ο δικτάτορας Σαντάμ Χουσεΐν προέβαινε σε σφαγές στο Κιρκούκ, η Άγκυρα αδιαφορούσε και έκλεινε τα μάτια. Αμέσως μετά το γκρέμισμα του δικτάτορα Σαντάμ Χουσεΐν η Άγκυρα αρχίζει να εφαρμόζει πολιτική εξαφάνισης των Κούρδων. Ο Σαντάμ επιχείρησε αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα της περιοχής διώχνοντας τους Κούρδους και στη θέση τους έφερε Άραβες Σουνίτες. Η Τουρκία επιδιώκει τη συγκατάθεση των ΗΠΑ για να εισβάλει στο Β. Ιράκ. Τον τελευταίο χρόνο εκτοξεύει απειλές και πέτυχε την αναστολή του δημοψηφίσματος για το μέλλον του Κιρκούκ.

Το συγκεκριμένο πόλεμο που εφάρμοσε η ΤΜΤ στην Κύπρο, που ιδρυτές ήταν το τμήμα ειδικού πολέμου με το τρίδυμο ADNAN MENDERES, FATIN RUSTU ZORLU και ο CEVDET SUNAY από πλευράς Τουρκίας και στην Κύπρο ο Ραούφ Ντενκτάς και ο Φαζίλ Κιουτσιούκ, με τα ίδια ακριβώς πρότυπα ενεργεί η οργάνωση που ίδρυσε το τμήμα ειδικού πολέμου στο Κιρκούκ την IT.C. Όπως ακριβώς έκανε στην Κύπρο ο Ντενκτάς με την ΤΜΤ, δολοφονίες, προβοκάτσιες και που είχε για δόγμα «Οι νεκροί μάς χρειάζονται», δηλαδή για να φανατίσεις το λαό οπωσδήποτε πρέπει να δημιουργήσεις νεκρούς είτε με προβοκατόρικες ενέργειες είτε για να υποχρεώσεις τον εχθρό να δολοφονήσει κάποιους για να τους χρησιμοποιήσεις για να ακουστεί η φωνή σου στη διεθνή κοινή γνώμη.

Τις ίδιες ακριβές μεθόδους της ΤΜΤ και το δόγμα του Ντενκτάς εφαρμόζει στο Κιρκούκ και ο I.T.C. Το τιμολόγιο του αιματοβαμμένου αγώνα του I.T.C. με το δόγμα του Ντενκτάς το πληρώνει ο λαός.

Τώρα η Τουρκία εργάζεται για Ένωση του Κιρκούκ με την Τουρκία με ως πρώτο στάδιο την ανεξαρτητοποίησή του. Είναι φανερό ότι η Τουρκία, όπου της συμφέρει, χρησιμοποιεί τις μειονότητες κατά το δοκούν. Ενώ αγωνίζεται με νύχια και με δόντια για τα δικαιώματα των τουρκικών μειονοτήτων, όπως στην Κύπρο, Δυτική Θράκη και Κιρκούκ, από την άλλη αγωνίζεται για την εξολόθρευση των 20 εκατομμυρίων Κούρδων στην Νοτιοανατολική Τουρκία.

Στις 15 Ιανουαρίου 2007 υπό την αιγίδα του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου, της Προεδρίας και του Υπουργείου Εξωτερικών, το Ινστιτούτο Στρατηγικών Ερευνών GLOBAL έκανε συνέδριο στην Άγκυρα για το πρόβλημα του Κιρκούκ. Στο συνέδριο κάλεσαν οργανώσεις Τουρκομάνων του Κιρκούκ, διάφορες αραβικές οργανώσεις και δεν είχαν καλέσει καμία κουρδική οργάνωση.

Βλέπουμε σήμερα το κυβερνών κόμμα στην Τουρκία, το ΑΚΡ, να αντιγράφει και να εφαρμόζει επακριβώς το ίδιο σενάριο στο Κιρκούκ περί Τουρκικής κοινότητας όπως και ο Menderes αποκαλούσε την τ/κ μειονότητα, ως τουρκική κοινότητα της Κύπρου. Όπως η Τουρκία, διά της ΤΜΤ τορπίλιζε την κάθε ειρηνική συνύπαρξη στην Κύπρο το ίδιο σχέδιο εφαρμόζει τώρα στο Κιρκούκ.

Με τα ματωμένα γεγονότα, που ακολούθησαν στην Κύπρο μετά το 1955, η Τουρκία πέτυχε να περάσει στους Τ/κύπριους ότι η Κύπρος είναι τουρκική με σύνθημα, διχοτόμηση ή θάνατος. Το ίδιο εφαρμόζει τώρα στο Κιρκούκ με σύνθημα, «το Κιρκούκ είναι Τουρκικό». [διαβάστε: 'Σημερινή', 07/01/2008]

Ούτε ο ακροδεξιός Σερντάρ Ντενκτάς, ούτε ο αριστερός Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ούτε ο κεντρώος Μουσταφά Ακκιντζί θέλει τον Τάσσο.
Όλοι χαρούμενοι και αγαπημένοι κάτω από το πορτραίτου του κοινού ιδεολογικού τους πατέρα: του ανθέλληνα γενοκτόνου Κεμάλ Ατατούρκ.

Γιατί ένας «δεξιός» δεν μπορεί να ψηφίσει Κασουλίδη; Μάθετε εδώ!

Γιατί ένας «αριστερός» δεν μπορεί να ψηφίσει Χριστόφια; Μάθετε εδώ!