
Ο νεαρός πρίγκηψ της Αγγλίας William μαζί με την φιλενάδα του εξορμούν για φασιανούς στο Windsor Great Park (Daily Mail, 20/12/2007). Ως καλή σύντροφος, η Kate Middleton βοηθά τον αγαπημένο της μαζεύοντας τα νεκρά πτηνά που πέτυχε η γαλαζοαίματη καραμπίνα.
Γι’ αυτή της την υπηρεσία κερδίζει ένα στοργικό φιλί από τον λατρεμένο της.

Ωραίο το παραμύθι ως εδώ, του πρίγκηπα και της ερωμένης του. Αυτό όμως μου θύμισε μια άλλη ιστορία, αυτή των αμπελοπουλιών στην Κύπρο. Που με αυστηρότατες οδηγίες της Ε.Ε. απαγορεύθηκε το κυνήγι τους με ξώβεργα. Βλέπετε, οι κάτοικοι των χωριών της Κύπρου δεν τυγχάνουν γαλαζοαίματοι, γι’ αυτό τα έθιμα και οι παραδόσεις τους δεν είναι τόσο σημαντικές όσο το κυνήγι φασιανών της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας… [ N-A.gr ]
• Φιλελεύθερος (24/09/2007): Τα αμπελοπούλια της οργής: Οι καλές μέρες των “πουλιών” στον Άγιο Θεόδωρο - Τα αμπελοπούλια ήταν σημαντικό εισόδημα για το χωριό και η εμπορία τους έδινε ψωμί σε σημαντικό αριθμό κατοίκων. Από τότε που απαγορεύτηκε η θήρευση τους, οι κάτοικοι του χωριού υποστηρίζουν πως η οικονομία του χωριού πήρε την κάτω βόλτα και πολλοί δεν έχουν πλέον αξιόλογο εισόδημα, που να τους επιτρέπει να ζήσουν. Την κάτω βόλτα πήραν, όμως, και οι ταβέρνες του χωριού, στις οποίες συνέρρεαν οι μετετζήδες και οι καλοφαγάδες όλης της Κύπρου, για να απολαύσουν “πουλλούθκια”. [...] Οι κάτοικοι επιμένουν και ελπίζουν ότι, αν η Κυπριακή Δημοκρατία το απαιτήσει σοβαρά, μπορεί να βρεθεί μια “μέση λύση” με την Ευρωπαϊκή Ένωση και από τις Βρυξέλλες να ανάψει το πράσινο φως για την επιστροφή των αμπελοπουλιών στο κυπριακό πιάτο.

Περί φιλοπτηνικών και άλλων συναισθημάτων και ενδοιασμών, δεν συζητούν στον Άγιο Θεόδωρο, αλλά ο κόσμος με τον οποίο συνομιλήσαμε κατά την επίσκεψη μας στο γραφικό ημιορεινό χωριό της Λάρνακας, ήταν αρκούντως διαφωτιστικός για την κοινωνιολογική προσέγγιση του ζητήματος, εντός της μικρής κοινωνίας του χωριού. [...] Τα αμπελοπούλια, μας εξήγησε, στον Άγιο Θεόδωρο είναι πιο μυρωδάτα και ταρζέτικα, (παχουλά) από τα Κοκκινοχώρια και άλλες περιοχές, διότι, τρώνε σπόρους της σχοινιάς. Η θήρευση των πουλιών, πριν απαγορευθεί, άρχιζε στα τέλη Αυγούστου και έληγε στα τέλη Οκτωβρίου, όταν τα πουλιά, αναχωρούσαν από το νησί. Στο ερώτημα αν η απαγόρευση στη θήρευση, στοίχισε στο χωριό, ο κ. Μανώλης ξεσπά: «Βεβαίως και μας εστοίχισε! Ξέρουν τούτοι όλοι οι βουλευτάδες και οι Υπουργοί και οι Πολιτικοί και οι Γραμματισμένοι, που απαγόρευσαν μεν τα αμπελοπούλια, αλλά όταν τα βρουν στο τραπέζι “καταπίννουν κάθε βούκκον έναν”, ότι στο χωριό μας υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν περιουσία, ούτε πατημασιά γης;».
Ο κ. Μανώλης παίρνει βαθειά ανάσα και ως ένας από τους πρεσβύτερους του χωριού, με αίσθημα ευθύνης για το δίκαιο του χωριού του, συνεχίζει την επιχειρηματολογία του. «Ούτε χαρουπιά να κρεμμαστούν δεν έχουν δική τους πολλοί συγχωριανοί μας. Ξέρετε ότι στον Άγιο Θεόδωρο έχουμεν άνθρωπο που επάντρεψε και έκτισε στις τέσσερις του κόρες σπίτια, με τα εισοδήματα που είχε από τα αμπελοπούλια; Και αντί να του δώσουν βραβείο τούτου του άξιου ανθρώπου, έρχονται τώρα και τον καταδιώκουν όπως τον εγκληματία. Τέσσερις κόρες αν δεν ήταν τα αμπελοπούλια, ποιος ήταν να του κτίσει, ποιος θα εβοήθα εκείνων των κόρων. Αποτελεί εθνικό έγκλημα αυτό που έγινε στον Άγιο Θεόδωρο. Για μια απόσταση 20 τετραγωνικών χιλιομέτρων, οι κάτοικοι των χωριών αυτών που είναι φτωχά, ζούσαν από τα αμπελοπούλια. Τώρα, άφησαν αυτόν τον κόσμο χωρίς εισόδημα, αλλά δεν του είπαν και πως να ζήσει…; Από τα παλιά τα χρόνια οι μεζεντζήδες όλης της Κύπρου ανακάλυψαν ότι τα πιο ωραία, τα πιο παχουλά, τα πιο όμορφα, τα πιο μυρωδάτα αμπελοπούλια όλης της Κύπρου, τα είχε ο Άγιος Θεόδωρος, διότι είχε σχοινιές και ετρώγαν και γίνονταν “ππαλαζούθκια”, ( παχουλά) και το κρέας τους “μούσκος”, (μυρωδάτο)». [...] Στον Άγιο Θεόδωρο θυμούνται επίσης ακόμη, τις εποχές του πρώην υπουργού Εσωτερικών Χριστόδουλου Βενιαμίν, ο οποίος κάθε χρόνο τέτοια εποχή, κάθε βδομάδα έδινε το παρόν του στις ταβέρνες του χωριού, και μαζί με φίλους απολάμβανε τον εκλεκτό μεζέ των αμπελοπουλιών.
• Σημερινή (22/09/2002): Μπουρλότο το Παραλίμνι για τ’ αμπελοπούλια - Αναστατωμένοι οι φίλοι του ξόβεργου, που είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν μέχρι και την ίδρυση κόμματος. «Παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάνουν οι Τούρκοι στο νησί και όχι εμείς στα αμπελοπούλια», τονίζει ο Αντιδήμαρχος Παραλιμνίου, Αντρέας Ευαγγέλου. Aναβρασμός επικρατεί στο Παραλίμνι, μετά τον τρικούβερτο καβγά που έχει ξεσπάσει μεταξύ των φίλων του αμπελοπουλιού, της κυβέρνησης και βουλευτών. Ο φόβος των αρμοδίων ότι μια ενδεχόμενη κορύφωση των κινητοποιήσεων των φίλων του ξόβεργου μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ενταξιακή πορεία της Κύπρου, προκαλεί αντιδράσεις.
Αντρέας Πιπιρής: «Για το ζήτημα αυτό έχω πικρή πείρα από μικρή ηλικία. Μεγάλωσα οκτώ παιδιά, αλλά έπρεπε να βάζω ξόβεργα για να τα ζήσω. Αν δεν είχα τα ξόβεργα, δεν θα μπορούσα να ζήσω τα παιδιά μου και θα γέμιζε η κοινωνία με αλήτες. Τα ξόβεργα προστατεύουν τους καρπούς των δένδρων, τα σύκα, τα μήλα, το σταφύλι, τα μέσπιλα κτλ. Είμαι 86 χρονών και στήνω ξόβεργα από 10 χρονών. Δηλαδή, εδώ και 76 χρόνια».
• Σημερινή (24/12/2007): Η κρυφή αμαρτία… του αμπελοπουλιού - Από τη μια αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη να προσαρμοστούμε στο κοινοτικό κεκτημένο και στις σχετικές απαγορεύσεις, αλλά από την άλλη το γαστριμαργικό μας ορμέμφυτο μάς σπρώχνει στην παρανομία και την κρυφή απόλαυση αυτών των πουλιών. Γύρω στις 500.000 αμπελοπούλια κατέληξαν στα στομάχια μας μέσα στο 2007, σύμφωνα με υπολογισμούς του Πτηνολογικού Συνδέσμου Κύπρου.
.



Με δυο ταυτότητες και δικαίωμα να προβαίνουν ακόμα και σε εγκληματικές πράξεις, θα κινούνται οι μυστικοί αστυνομικοί προκειμένου να ξεσκεπάσουν κυκλώματα ναρκωτικών ή να διεισδύσουν στα δίκτυα τρομοκρατίας. Αυτά προνοεί, μεταξύ άλλων, νομοσχέδιο που ετοίμασε το Υπουργείο Δικαιοσύνης και στάληκε στη Βουλή μετά την έγκρισή του από το Υπουργικό Συμβούλιο. Στο πρωτοποριακό νομοσχέδιο τις πρόνοιες του οποίου δημοσιοποιεί ο «Φ», οι μυστικοί ή υπό κάλυψη αστυνομικοί θα εκπαιδεύονται ειδικά ώστε να γνωρίζουν το πλαίσιο δράσης τους, ενώ θα λογοδοτούν σε ανώτερο αξιωματικό ο οποίος και θα τους διορίζει.




“Να μην έχεις κανένα φίλον, παρά μόνον εκείνον που πιστεύει εις το εθνικό σου συμφέρον. Και να μην έχεις κανέναν εχθρόν παρά μόνον εκείνον που υποσκάπτει την ανεξαρτησία και την εθνική σου προκοπήν.” –Αδαμάντιος Κοραής
Ξέρει να επιμένει η Τουρκία. Και ό,τι πρόσκαιρα στρέφεται εναντίον της, με την επιμονή, την υπομονή και τις μεθοδεύσεις της, να το φέρνει στα μέτρα της. Εν ευθέτω χρόνω! Και… «σε βάθος χρόνου», όπως είναι η έκφραση που ενοχλεί τους εκ των ημετέρων ανεπαρκέστερους! Ξέρει, η Τουρκία, να μην υποτάσσεται στους ισχυρότερους. Ξέρει να στήνει πόδι και να τους αναγκάζει να προσαρμόζουν την πολιτική τους, ώστε να εξυπηρετούν και τα δικά της συμφέροντα. Όπως η ΙΔΙΑ τα εννοεί. Ιδού λοιπόν: Την Τρίτη, 18 τρ., η υπ.Εξ. των ΗΠΑ κ. Κοντολίζα Ράις βρέθηκε αιφνιδίως στο Κιρκούκ, του κουρδικού Ιράκ. Για το οποίο η Άγκυρα δεν έπαψε ούδ’ επί στιγμή να απειλεί, εκβιάζοντας την αποτροπή του προγραμματισθέντος για την 31.12.07 δημοψηφίσματος και την κουρδοποίηση της περιοχής. Για την οποία, μάλιστα, η Άγκυρα δεν δίστασε να εκτοξεύσει αγριότατες καταγγελίες περί διαπράξεως «δημογραφικής αλλαγής» σε βάρος των «δικών της» Τουρκομάνων του Ιράκ. Ανάλογης στρατηγικής σημασίας μειονότητα όπως οι Τουρκοκύπριοι! Δημογραφική αλλαγή πολύ ισχνότερη εκείνης που η ίδια η Τουρκία διαπράττει στην κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα Κύπρο, επί 33 χρόνια. Η κ. Ράις επευλόγησε το σχέδιο που οι ΗΠΑ εκπόνησαν με τον εκπρόσωπο του ΟΗΕ στο Κιρκούκ, κ. Στάφαν ντε Μιστούρα: Την επ’ αόριστον αναβολή του Δημοψηφίσματος.