από την εφημερίδα “Σημερινή”, 28 Νοεμβρίου 2007
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου 

Με όλο τον σεβασμό προς τους δημοσκόπους και τα προϊόντα τους, πρέπει να λεχθεί η ανεπάρκεια: Τι σημαίνει ότι τόσα τοις εκατόν δέχονται «λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας» (ΔΔΟ) και το υπόλοιπο τοις εκατόν την απορρίπτει; Τόσο το ερώτημα των δημοσκόπων όσο κι οι απαντήσεις των δημοσκοπηθέντων είναι άνευ νοήματος. Τόσο πολύ, που μοιάζουν… α-νόητες! Διότι είναι στοιχηματούμενο αν υπάρχουν δυο Κύπριοι που να νοούν το ίδιο πράγμα, κουβεντιάζοντας έστω και κουμπαροειδώς, την εν λόγω λύση. Ούτε καν εντός των κομμάτων που ομνύουν εμμονή στη ΔΔΟ, έχουν ποτέ αποφασίσει τι είναι αυτή η λύση και ποιο το περιεχόμενό της.

Πολύ περισσότερο ασύμβατες μεταξύ τους είναι, στη θολούρα τους, οι διακομματικές διαφωνίες περί του (ποιου;) νοήματός της. Εκείνοι π.χ. της αρχικής συνεδρίας του Π.Γ. του ΑΚΕΛ για το Σχ. Ανάν τη Μ. Εβδομάδα του Απριλίου 2004, όπου ψήφισαν 10 «ναι», 4 «όχι» και 3 αποχή, έχουν ποτέ συμφωνήσει μεταξύ τους ποιες ακριβώς είναι οι «κόκκινες γραμμές» του (ποιου;) περιεχομένου της ΔΔΟ; Ύστερα, συμφωνούν π.χ. οι κ.κ. Αναστασιάδης, Χάσικος, Καιτούλα κ.ά. του «ναι», με τους κ.κ. Θεοχάρους, Χριστοφόρου, Ουράνιο κ.ά. του «όχι», ποιο είναι το «ουκ ελάττω» αποδεκτό για τον ΔηΣυ, περιεχόμενο της ΔΔΟ; Ή, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος διακηρύσσει ότι επιδιώκει λύση «διζωνικής, δικοινοτικής, ομοσπονδίας, με το σωστό περιεχόμενο του καθενός από τους τρεις όρους», έχουν το ίδιο «πράμα» στο μυαλό τους, οι αξιωματούχοι και οι βουλευτές λ.χ. του ΔηΚο;

Ακόμα και όσοι, εντός ή εκτός κομμάτων, τάσσονται από χρόνια εναντίον της ΔΔΟ, έχουν ποτέ καταλήξει σε «κοινές θέσεις» για το απεχθές κι απαράδεκτο περιεχόμενό της; Ένα άλλο πολύ πιο ενδιαφέρον κεφάλαιο είναι: Τι εννοεί η Τουρκία ως περιεχόμενο της ΔΔΟ; Και είναι πιο ενδιαφέρον διότι, στο κάτω-κάτω, τουρκική απαίτηση, τουρκική επινόηση, τουρκική ορολογία και, κυρίως, τουρκική επιτυχία υπήρξε μετά το ‘74 η επιβολή της «Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας» ως της «αναζητούμενης λύσης».

Πέρα όμως από τις θολούρες και τις α-νοησίες, τα απτά ΓΕΓΟΝΟΤΑ έδωσαν, στη διάρκεια της 30ετίας 1974-2004, επίσης απτό και συγκεκριμένο περιεχόμενο στη ΔΔΟ, με συγκεκριμένα ονόματα: (α) Δείκτες Κουεγιάρ, (β) Δέσμη Ιδεών Γκάλι, (γ) Σχέδιο Ανάν. Απεχθέστατα και, γι’ αυτό, ορθώς απορριφθέντα. Χθες λ.χ. ο κ. Χριστόφιας δήλωσε ότι η ΔΔΟ «είναι η μόνη λύση που προσφέρεται». Από ποιους «προσφέρεται»; Και τι περιεχομένου είναι το προσφερόμενο… πρόσφορο; Το κόμμα των Ταλάτ-Σογέρ π.χ., με το οποίο συνομιλεί το ΑΚΕΛ, για ποιου είδους ΔΔΟ «αγωνίζεται»;

Έγραφε ο Παντελής Μπουκαλάς στην “Καθημερινή” της 19ης Φεβρουαρίου 2006:  

«Για να αντισταθεί στο σύστημα του εκτοπισμού των βαρυποινιτών στην Αυστραλία, το οποίο θεωρούσε απάνθρωπο», σημειώνει σε σχετικό κείμενό του ο Πασχάλης M. Κιτρομηλίδης, ο Μπένθαμ πρότεινε να κατασκευαστεί μια πρότυπη φυλακή, το όνομα της οποίας («Panopticon») απηχεί τον Πανόπτη Άργο, το τέρας με τα εκατό μάτια που η Ήρα τού είχε αναθέσει να επιτηρεί ξάγρυπνο την Ιώ, τη μεταμορφωμένη σε αγελάδα ερωμένη του Δία. Όποιες κι αν ήταν οι προθέσεις του Μπένθαμ, το σχέδιό του για τη νέα φυλακή, που θα καθιστούσε αμφιθέατρο τον κρατούμενο ανά πάσα στιγμή, καταγράφτηκε στην ιστορία του σωφρονιστικού συστήματος ως «το διάγραμμα ενός μηχανισμού εξουσίας στην πιο ιδανική του μορφή», «ένα είδος εργαστηρίου εξουσίας», αφού «χάρη στους μηχανισμούς επιτήρησης που διαθέτει, αποκτά ολοένα μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και ικανότητα διείσδυσης στη συμπεριφορά των ατόμων».

Το ‘Πανοπτικόν’ όπως το σχεδίασε ο Jeremy Bentham

Οι χαρακτηρισμοί αυτοί ανήκουν στον Μισέλ Φουκώ και απαντούν στο βιβλίο του «Επιτήρηση και τιμωρία - H γέννηση της φυλακής» (μτφρ. Καίτη Χατζηδήμου, Ιουλιέττα Ράλλη, εκδ. Ράππα, 1976), όπου επίσης διαβάζουμε, στο κεφάλαιο «O Πανοπτισμός», την περιγραφή της νέας φυλακής:

«Στην περιφέρεια, ένα δακτυλιοειδές οικοδόμημα? στο κέντρο, ένας πύργος? ο πύργος αυτός έχει μεγάλα παράθυρα που βλέπουν προς το εσωτερικό τού δακτυλίου, το περιφερικό οικοδόμημα διαιρείται σε κελιά, που το καθένα τους διαπερνά ολόκληρο το πάχος του οικοδομήματος, τα κελιά έχουν δύο παράθυρα – το ένα τους βλέπει προς τα μέσα και αντιστοιχεί σ’ ένα από τα παράθυρα του πύργου, το άλλο δίνει προς τα έξω, και αφήνει το φως να διαπερνά το κελί πέρα για πέρα. Φτάνει έτσι να τοποθετηθεί ένας επιτηρητής στον κεντρικό πύργο και σε κάθε κελί να κλειστεί ένας τρελός, ένας άρρωστος, ένας κατάδικος, ή ένας εργάτης, ή ένας μαθητής: με την αντιφεγγιά της μέρας μπορείς να διακρίνεις από τον πύργο τους έγκλειστους – μικρές σιλουέτες δέσμιες στα κελιά της περιφέρειας. Το κάθε κλουβί είναι κι ένα μικρό θέατρο όπου ο ηθοποιός είναι μόνος, τέλεια εξατομικευμένος και μόνιμα ορατός, το πανοπτικό αυτό σύστημα δημιουργεί μονάδες χώρων που επιτρέπουν την αδιάκοπη παρακολούθηση και την άμεση αναγνώριση. [...] Το μείζον αποτέλεσμα του “Πανοπτικού” είναι, επομένως, το ακόλουθο: να υποβάλλει στον κρατούμενο μια συνειδητή και μόνιμη, εις βάρος του, κατάσταση ορατότητας, που εξασφαλίζει την αυτόματη λειτουργία της εξουσίας. Να μονιμοποιεί τα αποτελέσματα της επιτήρησης, ακόμα κι αν αυτή είναι ασυνεχής στην άσκησή της? η τελειότητα της εξουσίας να τείνει στο να καθιστά περιττή τη συγκεκριμένη άσκησή της».

Το παράθεμα μάκρυνε επειδή, λίγο αν πειραχτεί μια λέξη, αν το «Πανοπτικόν» γίνει «Πανακουστικόν», θα μεταφερθούμε στον καιρό μας, στις υποκλοπές από μυστικούς πράκτορες, κρατικούς μηχανισμούς και βιομηχανικούς κατασκόπους και στις «νόμιμες συνακροάσεις», αυτήν την ύπουλη ευρεσιτεχνία που προσφέρει ένα μανδύα νομιμότητας σε πράξεις εξόφθαλμα παράνομες. H αλήθεια είναι ότι ακόμα και το «Πανοπτικόν» σωφρονιστήριο ωχριά μπροστά στο Γκουαντανάμο, ένα κολαστήριο εγκατεστημένο σε περιοχή που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία της αμερικανικής δικαιοσύνης, ώστε, ακριβώς, να μη γίνεται σεβαστός στο εσωτερικό του κανένας νόμος και ο κρατούμενοι να περιπίπτουν στην κατάσταση του πράγματος κι όχι απλώς του «γυμνού σώματος». H αλήθεια η δεύτερη είναι ότι με τις αμέτρητες κάμερες, φανερές και κρυφές, μεγάλες και μικρές, κρατικές και ιδιωτικές, βρισκόμαστε όλοι σε διαρκή «κατάσταση ορατότητας», όπως αυτή που περιγράφει ο Φουκώ. Ταυτόχρονα, όμως, και επειδή «ουδέν κρυπτόν υπό το Έσελον» όπως έχουμε ξαναπεί, βρισκόμαστε και σε μόνιμη «κατάσταση ακουστότητας», σε διαρκή ολυμπιακή περίοδο, υπό το πρόσχημα της οποίας νομιμοποιήθηκαν οι παρακολουθήσεις, πριν ακόμα τις επιβάλλει με τις οδηγίες της η Ευρωπαϊκή Ένωση, συμμορφούμενη προς τις αμερικανικές επιθυμίες γενικευμένης επιτήρησης.

Ποιες είναι οι τελευτίες εξελίξεις λοιπόν;

• Το Παρόν: Το 63% των Ελλήνων λέει “ΝΑΙ” στις κάμερες! - Τελικά ο εθισμός μιας κοινωνίας σε ζητήματα «ασφάλειας», κληρονομιά απ’ την «πανστρατιά» των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, φέρνει αποτελέσματα, από μια πρώτη ματιά, ακόμα και «επικίνδυνα». Όπως, για παράδειγμα, τα αποτελέσματα της πανελλαδικής δημοσκόπησης που πραγματοποίησε η εταιρεία RASS για «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» (πανελλαδική, από 1 έως 2 Νοέμβρη, σε δείγμα 602 ατόμων, σταθμισμένο), εξαιτίας της γνωμοδότησης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να επιτρέπεται η χρήση καμερών για την καταγραφή αξιόποινων πράξεων κατά τη διάρκεια επεισοδίων σε πορείες και διαδηλώσεις.

• Χαραυγή: Ασήκωτες οι ευθύνες της κυβέρνησης - Είναι τεράστιες κι ασήκωτες οι ευθύνες για τα όσα ακούστηκαν-καταγγέλθηκαν χθες στη Βουλή και άπτονται των παραβιάσεων, των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικότερα του δικαιώματος της επικοινωνίας (άρθρο 17 του Κυπριακού Συντάγματος) κι όχι μόνον. Είναι ύψιστες οι θεσμικές και οι προσωπικές ευθύνες του Τάσσου Παπαδόπουλου, με την καρκινογόνα και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δημιούργησε και συντήρησε, με την υποστήριξη-στήριξη της προσπάθειάς του (-ήταν και του Γλ. Κληρίδη - Α. Φρ. Μαρκίδη η ίδια προσπάθεια-) για τροποποίηση του άρθρου 17 του Κυπριακού Συντάγματος.

O Ευρωπαίος επίτροπος αρμόδιος για θέματα Δικαιοσύνης. Αμερικανίδα τοποθετεί το διαβατήριό της για έλεγχο των προσωπικών της δεδομένων. Η πρόταση του Φράνκο Φρατίνι αφορά το φακέλωμα από την Ε.Ε. των επιβατών που ταξιδεύουν αεροπορικώς από και προς την Ευρώπη.

• Σημερινή: Φακέλωμα α λα ΗΠΑ: Η Ε. Ένωση επεξεργάζεται μέτρα κατά της τρομοκρατίας - Νέα μέτρα κατά της τρομοκρατίας πρότεινε ο Ευρωπαίος επίτροπος αρμόδιος για θέματα Δικαιοσύνης Φράνκο Φρατίνι, σημειώνοντας πως η Ευρώπη «δεν μπορεί να εφησυχάζει», τη στιγμή που απειλείται από νέες επιθέσεις. Πάντως η πρόταση να φακελώνονται - αλά ΗΠΑ- οι επιβάτες που ταξιδεύουν αεροπορικώς προς και από την Ε.Ε. προκαλεί ήδη αντιδράσεις. Η αμφιλεγόμενη πρόταση του Ευρωπαίου επιτρόπου αφορά στη συλλογή 19 προσωπικών δεδομένων -από το ονοματεπώνυμο, τα τηλέφωνα επικοινωνίας και την ηλεκτρονική διεύθυνση μέχρι τον τρόπο πληρωμής του εισιτηρίου- όλων των επιβατών που ταξιδεύουν αεροπορικώς προς και από χώρες-μέλη της Ε.Ε.. Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να παρέχονται από τις αεροπορικές εταιρείες τουλάχιστον 24 ώρες πριν από την αναχώρηση και θα διατηρούνται αρχικά για πέντε χρόνια - κατόπιν θα μένουν σε μια «αδρανή» βάση δεδομένων γι’ ακόμα οκτώ χρόνια. - Οι αντιδράσεις πέφτουν βροχή. «Σημείο εκκίνησης δεν είναι πλέον ο ύποπτος αλλά οι μη ύποπτοι, δηλαδή όλοι οι επιβάτες αεροπορικών πτήσεων», δήλωσε ο Γερμανός Πέτερ Σάαρ, ο οποίος είναι επικεφαλής μιας πανευρωπαϊκής επιτροπής «σοφών», όσον αφορά την προστασία των προσωπικών δεδομένων. «Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία είναι μέσω της στενής συνεργασίας αστυνομικών Αρχών και υπηρεσιών πληροφοριών. Αντ΄ αυτού, επιλέγουν τον εύκολο δρόμο της υπονόμευσης των πολιτικών ελευθεριών», δήλωσε η Βρετανίδα ευρωβουλευτής (μέλος του κόμματος των Φιλελεύθερων Δημοκρατών) Σάρα Λάντφορντ. Στην πραγματικότητα, η πρόταση της Κομισιόν αποτελεί λίγο-πολύ καρμπόν της συμφωνίας που επετεύχθη τον περασμένο Ιούνιο μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ, για τη διαβίβαση στις αμερικανικές Αρχές 19 προσωπικών δεδομένων όλων των επιβατών που ταξιδεύουν από Ευρώπη προς ΗΠΑ. Η συμφωνία αυτή είχε περάσει από 40 κύματα: συνήφθη για πρώτη φορά το 2004, ακυρώθηκε ωστόσο από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το Μάιο του 2006 και αντικαταστάθηκε από μια προσωρινή συμφωνία τον Οκτώβριο του 2006. Τελικά, ωστόσο, προσπέρασε όλες τις ενστάσεις και εφαρμόστηκε, όπως θα συμβεί πιθανότατα και με την πρόταση Φρατίνι. - Ωραία δημοκρατία… “ακυρώθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και αντικαταστάθηκε από μια προσωρινή συμφωνία“…!

Αφίσες της γερμανικής αντίδρασης κατά του φακελώματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

• Stoppt die Vorratsdatenspeicherung: Η Γερμανική αντίδραση κατά του ηλεκτρονικού φακελώματος

• CityPress: Γερμανία: Διαδηλώσεις κατά Μεγάλου Αδελφού - Aντιδράσεις προκαλεί στη Γερμανία η υιοθέτηση από την πλευρά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης κοινοτικής Oδηγίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Iδιαίτερο προβληματισμό προκαλούν οι διατάξεις που προβλέπουν καταγραφή για περίοδο έξι μηνών των τηλεφωνικών συνομιλιών και της ηλεκτρονικής πλοήγησης χρηστών του Διαδικτύου. - Xιλιάδες διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων δικηγόροι, γιατροί, δημοσιογράφοι και μέλη της αντιπολίτευσης, διαδήλωσαν ενάντια στη νέα νομοθεσία. Σημειώθηκαν πορείες διαμαρτυρίας σε 30 διαφορετικές πόλεις, με τις πιο δυναμικές να λαμβάνουν χώρα στο Bερολίνο και στη Λειψία. - Στην Γερμανία, σε όλες τις πόλεις, χιλιάδες άνθρωποι “μεταξύ των οποίων δικηγόροι, γιατροί, δημοσιογράφοι” διαδηλώνουν… Στην Ελλάδα την μάχη κατά του φακελώματος και του χαφιεδισμού την έχουν μονοπωλήσει οι “αντεξουσιαστές”…

• Indymedia Athens: Κοινωνία & Κάμερες : Φάκελος Ελλάδα - Σήμερα, η κοινωνία της επιτήρησης είναι μια παγκόσμια πραγματικότητα. Η δύναμη που συσσωρεύεται στα χέρια των κυριάρχων για τον έλεγχο των κοινωνιών γίνεται όλο και μεγαλύτερη ενώ η καταστολή αυξάνεται. Ελλείψει δυναμικών κοινωνικών αντιστάσεων η εξουσία απεκδύεται σιγά σιγά το ενοχλητικό μοντέλο της δυτικής «φιλελεύθερης δημοκρατίας» και προχωρά σε πιο απολυταρχικούς τρόπους διακυβέρνησης των κοινωνιών.

• Indymedia Athens: Κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης (CCTV) - Οι βιντεοκάμερες ή τα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης (CCTV) γίνονται όλο και περισσότερο γνωστά τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη. Ο φόβος της τρομοκρατίας έχει συμβάλλει σε αυτό. Η χρήση τόσο εξελιγμένης τεχνολογίας από την αστυνομία και τις άλλες δημόσιες υπηρεσίες ασφάλειας έχει ανησυχήσει ιδιαίτερα τις δημοκρατικές κοινωνίες. Για παράδειγμα στην Ουάσιγκτον η αστυνομία έχει αρχίσει να τοποθετεί τέτοια κυκλώματα σε σχολεία και γειτονιές, στο μετρό και σε άλλα κτίρια σε όλη την πόλη.

• Athens Indymedia: Κάμερες - επιτήρηση και έκπτωση - Αξιόλογη πηγή πληροφοριών και συνδέσμων

• Σημερινή: Ο George Orwell και ένας κατάδικος χωρίς όρχεις - Μια εκπληκτική υπόθεση παιδοφιλικού φόνου της 11χρονης Lesley Molseed από το Μάντσεστερ το 1975, βρήκε μόλις προχθές 32 χρόνια μετά, τη σωστή κατάληξη με την καταδίκη του πραγματικού δολοφόνου. Αυτό έγινε χάρη στην «αντικανονική» προνοητικότητα της αστυνομίας να φυλάξει στα αρχεία της τα στοιχεία του DNA του και να φέρει ξανά στο προσκήνιο - άθελά της βέβαια - τη συζήτηση για το «φακέλωμα» των πολιτών από κρατικές και άλλες υπηρεσίες και για την εξέλιξη της σύγχρονης Βρετανίας σε μια «κοινωνία επιτήρησης» («a surveillance society»). 

 .

από την εφημερίδα “Σημερινή”, 09 Νοεμβρίου 2007
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου

Στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου», θεμελιωτή του εγκαταλειφθέντος, ήδη, από τους επιγόνους του, Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας - Κύπρου, γιόρτασε χθες στην Πάφο τον προστάτη της Αρχάγγελο Μιχαήλ, η όση έχουμε άνευ αεροπλάνων Αεροπορία της ΕΦ. Στο αεροδρόμιο που έχουν ξεχάσει, από Σημίτη έως Καραμανλή κι από 2001 άχρι τούδε, τα F-16 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας…

Στην υπόδουλη των Εγγλέζων Κύπρο, της φοβερής φτώχειας και δυσπραγίας των Κυπρίων από 1926 μέχρι 1928, η ελληνικότατη Κερύνεια, με επικεφαλής τον εθελοντή στους Βαλκανικούς Πολέμους, μητροπολίτη Μακάριο (Β΄) διεξήγαγε έρανο για την ενίσχυση της Αεροπορίας της Ελλάδος. Με το υστέρημα των πάμπτωχων Κερυνειωτών, αγοράστηκε ένα αεροπλάνο που εντάχθηκε στην τότε πολεμική αεροπορία της Ελλάδας, με γραμμένο στην άτρακτο υπερμέγεθες το όνομα «ΚΥΡΗΝΕΙΑ». Τύπωσαν τότε στην Κύπρο και σχετικό αναμνηστικό, «τύποις ‘Κόσμος’ Ιω.& Θ. Κυριακίδη», με τον τίτλο:

«ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΚΟΝ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΝ - Δώρον της Μητροπολιτικής Περιφερείας Κυρηνείας προς την μητέρα Ελλάδα». Αριστερά και δεξιά της φωτογραφίας του αεροσκάφους έγραφε ότι: «Οι συλλεγέντες εν τη Μητροπολιτική Περιφερεία Κυρηνείας έρανοι, από 4 Ιουλίου 1926 - 11 Δεκεμβρίου 1928 ανήλθον εις 2.800 λίρας. Λεπτομερής κατάλογος εδημοσιεύθη εν καιρώ. Βλέπε και όπισθεν. Εδαπανήθησαν διά την συλλογήν εράνων, δημοσιεύματα κ.τ.λ. 130 λίραι. Το υπόλοιπον εκ 2.670 λιρών εστάλη εις την Αεροπορικήν Άμυναν Ελλάδος και εχρησιμοποιήθη διά την αγοράν του αεροπλάνου». Στο κάτω μέρος του αναμνηστικού, εντός πλαισίου, ήσαν τυπωμένοι οι στίχοι του σπουδαιότατου ποιητή της Κύπρου Ιωάννη Π. Περδίου (1881-1930), εκδότη και της δεκαπενθήμερης έμμετρης εφημερίδας «Μαστίγιον» (1911-1930). Τους στίχους εκείνους, θυμούνται μέχρι σήμερα πολλές Κερυνειώτισσες και Κερυνειώτες. Τους αντιγράφουμε στο μονοτονικό, με τη δική τους ορθογραφία:

«Με το Ράσο της Κερήνειας που φουσκώνει στον αγέρα, 
Και με του Λαού τη φλόγα που την Κύπρο πυρπολεί,
Δώσαμε το πρώτο Δώρο στην Χρυσή μας την Μητέρα 
Κι είθε πρώτο να μάς φέρει το δικό της το φιλί!»

Σαράντα-έξι χρόνια μετά από εκείνο το «πρώτο Δώρο», αντί να έλθει από τη μητέρα Ελλάδα το δικό της το φιλί, ήρθε το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας. Που έφερε, πρώτα στην Κερύνεια, τον τουρκικό Αττίλα. Τριάντα τρία από τότε η Κερύνεια μας κι ο μητροπολιτικός της ναός, του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, βρίσκονται στην τουρκική σκλαβιά. Κι οι Κερυνειώτες, βιαίως εκτοπισμένοι, αναμένουμε ακόμα της Χρυσής μας της Μητέρας το φιλί…

του Πανίκου Ελευθερίου
Άσσια - κατεχόμενη Αμμόχωστος, Κύπρος
06/11/2007   

Στην πρόσφατη επίμαχη δήλωσή του, ο υποψήφιος πρόεδρος, Γιαννάκης Κασουλίδης, άφησε να νοηθεί ότι, μετά τη πρόσφατη συμφωνία των Άγγλων με την Τουρκία, στην οποία γίνεται προσπάθεια αναβάθμισης του ψευδοκράτους, ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος θα έπρεπε να κάνει ‘χαρακίρι’. Ο απλός πολίτης, που κατά τη διάρκεια της δεκαετούς διακυβέρνησης του Δημοκρατικού Συναγερμού, έζησε την κατολίσθηση του Κυπριακού, απορεί: Πως είναι ακόμα ζωντανός ο Γιαννάκης Κασουλίδης, και διεκδικεί μάλιστα την προεδρία, αφού έχει τέτοιες ευαισθησίες; Πώς είναι δυνατόν δηλαδή, να μην έχει κάνει ‘χαρακίρι’ το 1999, μετά την γνωστή συμφωνία του Ελσίνκι, ή το 2002 με την κατάθεση του σχεδίου Ανάν; Πώς και δεν έκανε ομαδικό ‘χαρακίρι’, μαζί με όλους αυτούς που θα υπέγραφαν το σχέδιο Ανάν και με τα είκοσί τους, και ορκίζονταν στο ευαγγέλιο προσπαθώντας να πείσουν τον Κυπριακό Ελληνισμό να το δεχτεί, ως την λύση του Κυπριακού; Επιτέλους, αν το απέφυγε στις πιο πάνω περιπτώσεις, πώς και δεν το έκανε, όταν προέτρεψε τον λαό να ψηφίσει ‘ΝΑΙ’, στο σχέδιο Ανάν, αλλιώς θα ερχόταν η Μικρασιατική Καταστροφή;

Μέμφεται ο κ. Κασουλίδης, τους στηρίζοντες την υποψηφιότητα του Προέδρου Παπαδόπουλου, οι οποίοι όπως ισχυρίζεται, μένουν αγκυλωμένοι στο παρελθόν (στα του σχεδίου Ανάν), και δεν βλέπουν το μέλλον. Απαντούμε: Είναι ακριβώς για να έχουμε μέλλον, και να ζήσουμε ως αξιοπρεπείς Έλληνες, στη γη που μας γέννησε, που θα θυμίζουμε το κοντινό παρελθόν, συμπεριλαμβανομένης και της συμβολής που είχε ο Γιαννάκης Κασουλίδης, και η σχολή σκέψης που πρεσβεύει, στη μεγάλη διολίσθηση του Κυπριακού. Ο ίδιος, σήμερα επιδιώκει να εκπέμψει την εικόνα του έμπειρου πολιτικού, με διασυνδέσεις στα διεθνή φόρα, ο οποίος χαίρει μεγάλης εκτίμησης λόγω της θητείας του, ως υπουργός εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Προσπαθεί να αυτοπροβληθεί ως ο ένας και μοναδικός, σύγχρονος, και ευρωπαϊστής ηγέτης. Τα βασικά ερωτήματα που τίθενται, είναι: Πώς μπορεί να είναι Ευρωπαϊστής, όταν είναι γνωστό ότι επιδιώκει μια λύση που συγκρούεται με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις Ευρωπαϊκές αξίες; Πόσο ικανός είναι, όταν στην διάρκεια της δικής του ‘επιθετικής διπλωματίας’, βιώσαμε την κατάθεση ενός εκτρωματικού σχεδίου λύσης, που απειλούσε με αφανισμό τον Κυπριακό Ελληνισμό; Όσες διασυνδέσεις κι αν υπάρχουν, πόσο αξιόπιστος μπορεί να είναι, και ποιες αντιστάσεις θα έχει, εάν κληθεί να υπερασπιστεί την ετυμηγορία του 76%, του ‘ΟΧΙ’ του Κυπριακού Ελληνισμού, τη στιγμή που αυτός υποστήριξε σθεναρά το ‘ΝΑΙ’;

Αν με αφορμή την χρεοκοπία της ακολουθούμενης πολιτικής στο Κυπριακό (η επιδίωξη λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που είχε κατάληξη το σχέδιο Ανάν) ξαφνικά οι πολιτικοί ηγέτες αποκτούσαν τις ευαισθησίες που επικαλείται ο Γιαννάκης Κασουλίδης, ο Ελληνισμός μάλλον θα έχανε πολλούς από τους ηγέτες του. Δεν θα έκανε χαρακίρι ο Δημήτρης Χριστόφιας για την επιδίωξη που είχε το κόμμα του για ένα ‘χαλαρό ΟΧΙ’ στο δημοψήφισμα, για να ‘τσιμεντώσει’ το ‘ΝΑΙ’; Δεν θα έπρεπε να το σκεφτεί, τώρα, που… θερίζει τους καρπούς της περιλάλητης επαναπροσέγγισης, και της ‘επένδυσης’ που έκανε στον Ταλάτ; Τα ίδια μάλλον ισχύουν για τους χειροκροτητές του ‘εκσυγχρονιστή Ερντογάν’, που πορεύθηκαν οδοιπόροι προς τα Σούσα (συγγνώμη, την Άγκυρα). Μιλώντας για ‘χαρακίρι’, σήμερα θα είχαμε άραγε ανάμεσά μας, τους Κώστα Σημίτη, Γιωργάκη Παπανδρέου, και Κωστή Στεφανόπουλο, μετά τη στάση που τήρησαν στο σχέδιο Ανάν;   

Οι δηλώσεις του συγκεκριμένου υποψηφίου προέδρου ίσως να εξέπληξαν κάποιους που δεν περίμεναν την προεκλογική αντιπαράθεση να φτάσει σε τόσο ψηλούς τόνους. Υπάρχουν όμως κι αυτοί που δεν εκπλήττονται. «Όλα να τα περιμένει κανείς, από αυτούς», κάτι τέτοιο θα σκέφτηκαν.  Στην Κυπριακή διάλεκτο…, «απόν αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του». Όπως και να ‘χει το πράγμα, τέτοιες δηλώσεις προκαλούν, και δεν μπορούν να μένουν αναπάντητες.  

Γιατί επιβάλλεται η επιδίωξη Ενιαίου Κράτους και όχι Διζωνικής ή όποιας Ομοσπονδίας.

ΕΝΩΣΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
www.eda.com.cy

1: Ομοσπονδία: Ρατσιστικό καθεστώς

Η λύση ομοσπονδίας στην Κύπρο αποτελεί στην πραγματικότητα απόπειρα επιβολής ενός απάνθρωπου ρατσιστικού καθεστώτος. Ενός καθεστώτος στηριγμένου στο αίμα της εθνοκάθαρσης, της εισβολής, της κατοχής και του εποικισμού που σχεδίασαν και εκτέλεσαν οι Βρετανοί, σε συνεργασία με την Τουρκία και με την συνέργια δικών μας αφελών και ανεγκέφαλων.

2: Ομοσπονδία: Νομιμοποίηση τετελεσμένων

Η επίλυση του Κυπριακού με βάση οποιασδήποτε μορφής ομοσπονδίας θα αποτελούσε στην πραγματικότητα νομιμοποίηση και μονιμοποίηση, με την υπογραφή μας, όχι μόνο των τετελεσμένων της εισβολής, της κατοχής, και του εποικισμού, αλλά και της εθνοκάθαρσης που σχεδίασε επί χάρτου το 1955 n Βρετανία, (βλ. 10:5:3 σελ. 17 και Παράρτημα Α΄) και ολοκλήρωσε επί του εδάφους χρησιμοποιώντας την Τουρκία προκειμένου να διαιωνίσει την επικυριαρχία της πάνω στην Κύπρο και στον ευρύτερο γεωπολιτικό μας χώρο.

3: Ομοσπονδία: Συγκρούεται με βασικές αρχές δικαίου και ηθικής

Η επιβολή ομοσπονδιακής λύσης στην Κύπρο συγκρούεται κάθετα με τις αρχές και αξίες των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Συνθηκών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες, αλλά και τις θεμελιώδεις αρχές κάθε δημοκρατικού Πολιτεύματος όπως της ισονομίας και της ισοπολιτείας, και της αρχής “ένας Πολίτης μία Ψήφος”. Η ψήφος της συντριπτικής πλειοψηφίας του 90% όχι μόνο ισοπεδώνεται, αλλά καθίσταται ουσιαστικά υποδεέστερη της ψήφου του 10% που αποτελούν σήμερα οι σύνοικοι. (Σήμερα οι σύνοικοι είναι μόνο 70,000 και εμείς 700,000)

4: Ομοσπονδία: Εξανδραποδισμός του γηγενούς πληθυσμού

Ταυτόχρονα με την απαίτηση παραμονής και νομιμοποίησης των εποίκων, η οποία δυστυχώς υιοθετήθηκε με το επάρατο Σχέδιο Αννάν, n Κύπρος και ο ιστορικά γηγενής πληθυσμός της, οι νόμιμοι κάτοικοι της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετατρέπονται σε υποχείρια των κουβαλητών εποίκων οι οποίοι θα καθορίζουν στον αιώνα τον άπαντα το μέλλον της Κύπρου και θα οδηγήσουν στον εξανδραποδισμό και την υποκατάσταση του γηγενούς πληθυσμού για πρώτη φορά μετά από τρεις και πλέον χιλιάδες χρόνια. Όπως ήδη οδήγησε σε εξανδραποδισμό και αποδεκάτιση τους συνοίκους στα κατεχόμενα, με τη συρρίκνωση του πληθυσμού τους σήμερα σε 70 από 120 χιλιάδες που ήταν το 1974.

5: Ομοσπονδία: Απώτεροι στόχοι άλλων

Η επιμονή σε ομοσπονδιακή λύση παρά την ένταξη του συνόλου της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ενωμένη Ευρώπη, όπου συμμετέχει και n Ελλάδα και n Βρετανία, και όπου φιλοδοξεί να ενταχθεί και n Τουρκία, συνιστά την τρανότερη απόδειξη των απώτερων στόχων μίας τέτοιας θνησιγενούς διευθέτησης, δηλαδή την εξουδετέρωση της άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων του κράτους και του λαού μας, τον εξανδραποδισμό του και υποκατάστασή του με κουβαλητούς και παράνομους αλλοδαπούς.

6: Ομοσπονδία: Δημιουργεί τις προϋποθέσεις κατάληψης όλης της Κύπρου

Η επιμονή ιδιαίτερα σε διζωνική γεωγραφική βάση με εγγυημένες πληθυσμιακές και ιδιοκτησιακές πλειοψηφίες, και η ρατσιστική επιβολή της μειοψηφίας επί της πλειοψηφίας, σε μιά ευρωπαϊκή χώρα με πληθυσμό λιγότερο από ένα εκατομμύριο, καθιστά αυταπόδεικτο το γεγονός ότι δεν επιδιώκεται λύση του Κυπριακού, αλλά απλούστατα κατάλυση του Κυπριακού κράτους, πλήρης τουρκοποίηση και αφελληνισμός του βόρειου μέρους, και διατήρηση της ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ και τουρκοποίησης του υπόλοιπου μέρους της Κύπρου, χωρίς καν στρατιωτική επιχείρηση, και του τελικού συνόλου αφελληνισμού της.

7: Ομοσπονδία: Αποκλείει εσαεί την αποκατάσταση της δημογραφίας

Η ομοσπονδιακή λύση και μάλιστα με νομιμοποίηση της παραμονής εποίκων, οριστικοποιεί την βίαιη, μετά από τρεις και πλέον χιλιάδες χρόνια, μεταβολή της δημογραφίας της Κύπρου την οποία σεβάστηκαν ακόμα και οι Οθωμανοί, αλλά όχι οι Βρετανοί οι οποίοι σχεδίασαν, προώθησαν και προωθούν από το 1878 τον αφελληνισμό της Κύπρου.

8: Ομοσπονδία: Καθιστά επικίνδυνα επισφαλή την επιβίωση του ελληνικού στοιχείου

Η ομοσπονδιακή λύση, και δη με παραμονή εποίκων, εμποδίζει στον αιώνα τον άπαντα την αποκατάσταση της δημογραφικής ενότητας και καθιστά επισφαλή την επιβίωση του ελληνικού στοιχείου ακόμα και στο υπόλοιπο μέρος της Κύπρου, με τον επικυρίαρχο ρόλο της Τουρκίας ως τοποτηρητή των Βρετανικών συμφερόντων με τα δικαιώματα εγγύησης τάχα, και επέμβασης, που επιμένουν να διατηρηθούν και μετά την λύση.

             8:1: Ενδεικτικές απόπειρες αποελληνοποίησης

Τα πιο κάτω παραδείγματα αποτελούν σαφέστατες αποδείξεις των απώτερων στόχων της ομοσπονδίας και της αποελληνοποίησης της Κύπρου:

             α. Η «παρθενογέννηση» που προνοούσε το σχέδιο Αννάν – Χάννεϋ.

             β. Η απόπειρα πλαστογράφησης της ιστορίας μέσα από σχολικά βιβλία και άλλες «επιχορηγούμενες» εκδόσεις και δημοσιεύματα

             γ. Η απόπειρα επιβολής στην Κύπρο αγγλόφωνων κρατικών Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων, τα οποία εκ των πραγμάτων θα επιβάλουν τον εκτοπισμό της ελληνικής Παιδείας, μέσα από την γλώσσα και την ιστορία.

9: Ομοσπονδία: Άδικη και άρα εύθραυστη και μη βιώσιμη λύση

Η επιμονή της Τουρκίας σε λύση στη βάση της λεγόμενης πολιτικής ισότητας, δηλαδή της εξίσωσης στην άσκηση των κυριαρχικών και πολιτικών δικαιωμάτων μεταξύ της συντριπτικής σήμερα πλειοψηφίας του 90% με το 10% που αποτελούν οι σύνοικοι, είναι άδικη και άρα εύθραυστη και μη βιώσιμη.  Όπως ακριβώς και σε χειρότερο βαθμό ήταν και η Ζυρίχικη λύση, η οποία κατέρρευσε, ουσιαστικά πριν λειτουργήσει, με τη συζήτηση των πρώτων προϋπολογισμών του κράτους.

10:  Ομοσπονδία: Απειλή για την ειρήνη στην Κύπρο και στην περιοχή

Ως εύθραυστη και μη βιώσιμη λύση στον ευαίσθητο γεωπολιτικό μας χώρο, θα αποτελούσε την θρυαλλίδα σε ωρολογιακή βόμβα η οποία κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα έχει ευρύτερες συνέπειες με δεδομένη την τουρκική επιθετικότητα και αρπακτική απληστία. Αποτελεί μύθο και εσκεμμένη εθελοτυφλία, αν όχι υπουλότητα να υποστηρίζεται ότι τα κακά τάχα της ομοσπονδίας θα εξαλειφθούν με την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας η οποία εκ των πραγμάτων είναι ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΕΙ ΩΣ ΕΧΕΙ ΣΤΗΝ Ε.Ε.  Από την άλλη η νομιμοποίηση της δημογραφικής μεταβολής και η νομιμοποίηση της αρπαγής των περιουσιών μας, δημιουργεί ΜΗ ΑΝΑΤΡΕΨΙΜΑ δεδομένα ακόμα και με ένταξη της Τουρκίας.

της Φανούλας Αργυρού
Ερευνήτρια - Συγγραφέας 
28 Οκτωβρίου 2007, Λονδίνο

Έχετε διαβάσει παρακαλώ το άρθρο του κ. Πίτερ Μίλετ, Βρετανού Υπάτου Αρμοστού στην Κύπρο στην ‘Σημερινή‘ 28/10/2007 με τίτλο «Τι σημαίνει ο δομημένος διάλογος;» Ο κ. Μίλετ εμφαντικά θεωρεί όλους τους Ελληνοκύπριους για βλάκες χειρίστης περίπτωσης που μπορεί όχι μόνο λουβάνες να τους πουλά τόσο ο ίδιος όσο και η Εργατική κυβέρνησή του, αλλά να τους τις ταίζει κιόλας με το κουτάλι της σούπας!

Ενώ σε συνέντευξη στην ίδια εφημερίδα ο Υπ. Αρμοστής της Κύπρου στο Λονδίνο Γιώργος Ιακώβου επικρίνει την Βρετανία για τη στάση της στον “δομημένο διάλογο” και παραδέχεται ότι έγινε προετοιμασία για τη συμφωνία Μπράουν/Ερντογάν (γράφουν εν τω μεταξύ για το θέμα και οι Σάββας Ιακωβίδης, Γιάννος Χαραλαμπίδης, Δημήτρης Ανδρέου και άλλοι) ο κ. Μίλετ με το άρθρο του μας εξηγεί “τι σημαίνει ο δομημένος διάλογος” και  μας πληροφορεί ότι αυτός κάνει …άλματα και θαύματα και δεν τα βλέπουμε!!! Και τους βγάζει όλους τρελλούς ότι η σελίδα 3 της 11σέλιδης συμφωνίας Μπράουν/Ερντογάν δεν συνιστά αναγνώριση και παραβίαση αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών κ.ά.΄Οπως ακριβώς μας διαβεβαιώνουν ότι η τουρκόφιλη Ράιαν εργάζεται αμερόληπτα, άσχετο βέβαια, αν η σελίδα 3 με τα περισσότερα μέτρα αναβάθμισης του ψευδοκράτους οφείλονται στην συμβολή της, λόγω ακριβώς της άκρατης τουρκοφιλίας και δέσμευσης που έχει προς την Τουρκία και τα συμφέροντά της.

Ουσιαστικά ο κ. Μίλετ μας εξηγεί ότι ο “δομημένος διάλογος” δεν είχε τίποτα να κάνει με την εχθρικότατη  πολιτική τους έναντι της Κύπρου, για την οποία, όπως οι βλάκες οι Ελληνοκύπριοι πίστεψαν, είχε τροχιοδρομηθεί! Αλλά περι “ανέμων και υδάτων” (οδική ασφάλεια, εκπαίδευση, γεωργικά, οικονομικά) ενώ με τα κατεχόμενα προχωρούν απτόητοι στην αναβάθμισή τους, όμως, ‘ανεπίσημα’, μας διαβεβαιώνει ο πολύς κ. Μίλετ.

Τώρα, όσο για τον  κ. Ιακώβου, προσπαθεί να  δικαιολογήσει με την συνέντευξη του, τα αδικαιολόγητα για την υπνώττουσα παθητική στάση της Αρμοστείας και την απαράδεκτη τους έλλειψη να εντόπισαν τα σημάδια προ καιρού -τις προετοιμασίες- όπως παραδέχεται. Που ξεκίνησαν με τον διορισμό της τουρκόφιλης Ράιαν. Αλλά ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ενσυνείδητα, λόγω φιλο-Εργατικών διασυνδέσεων κάποιων στην Ομογένεια. Στάση που ενίσχυσε, δυστυχώς, και ο τότε Υπ. Εξωτερικών κ. Γ. Λίλληκας με την βεβιασμένη, αμελέτητη προ-Ακελική ανακοίνωση καλωσορίσματος που εξέδωσε για τον  διορισμό της Ράιαν αγνοώντας τις ενστάσεις, διαμαρτυρίες και υποδείξεις από άλλους βουλευτές, πολιτικούς παράγοντες φίλους της Κύπρου και της ομογένειας. Μια πράξη (επιστολή Λίλληκα) που επικαλείται και χρησιμοποιεί τώρα το Φόρειν Όφις, για μια γυναίκα τάχατες εκπρόσωπο της κυβέρνησης, αλλά ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης λόμπυ “Εργατικοί φίλοι της Τουρκίας”, που ιδρύθηκε εν τη παρουσία του Τούρκου πρέσβη στο Λονδίνο, ειδικά για να προωθήσει την τουρκική ευρωπαική ένταξη και τα τουρκικά συμφέροντα που περιλαμβάνουν και τις απαιτήσεις των Τούρκων στην Κύπρο. 

Τα πλείστα της σελίδας 3 για την αναβάθμιση του ψευδοκράτους ήταν δυστυχώς αποτέλεσμα του διορισμού της Τζόαν Ράιαν και ο τουρκικός Τύπος μαρτυρεί τα πάντα με τις διάφορες ενέργειες, συναντήσεις και δηλώσεις της Ράιαν. Όμως αυτές δεν μεταδίδονται δυστυχώς και δεν επικρίνονται από τον αντίστοιχο ελληνοκυπριακό ούτε προφανώς τις λαμβάνει υπόψη το ΥΠΕΞ. Οι στόχοι του διορισμού της τσιμεντώθηκαν με την εγκληματική φιλο-Εργατική υποστήριξη δικών μας του Λονδίνου εις βάρος της εθνικής μας υπόθεσης.

Η συμφωνία δεν ήλθε ουρανοκατέβατη, όντως προετοιμάστηκε καλά και υποστηρίχτηκε από δικούς μας εις βάρος μας, όπως ακριβώς και το έκτρωμα Ανάν/Χάνει. Αν δεν έτρεχε η Κυπριακή Ομοσπονδία Βρετανίας να υποσκάψει την γνήσια διαμαρτυρία της βουλευτού Τερέζα Βίλλιερς για τον διορισμό Ράιαν εκδίδοντας μιαν αντικαταστατική και απαράδεκτη ανακοίνωση καλοσωρίσματος του διορισμού Ράιαν και να ακολουθούσε αμελέτητα και βεβιασμένα τότε ο ΥΠΕΞ του ΑΚΕΛ Γ. Λίλληκας, τα όσα περιέχει η συμφωνία ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΜΑΣ. Η Κύπρος μπορούσε να φέρει ένσταση και να μην δεχθεί ή αναγνωρίσει τον διορισμό. Και μπορεί ακόμα και σήμερα να το κάνει, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν και δη το αποκορύφωμα με την συμφωνία Μπράουν/Ερντογάν,  αν πράγματι θέλει να πάρει σοβαρά και δραστικά μέτρα για την σελίδα 3 της συμφωνίας. Αλλοιώς οι πυροσβεστικές διαμαρτυρίες και επιστολές προς κάποιους βουλευτές δεν αγγίζουν υπογραφές του Βρετανού Πρωθυπουργού σε επίσημα έγγραφα του Φόρειν Όφις…

Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα. Η Κύπρος δεν θυματοποιήθηκε για το Κουρδικό, αλλά έπεσε ξανά θύμα μιας χούφτας “υπηρετών” Ελληνοκυπρίων του Εργατικού Κόμματος Βρετανίας, όπως ακριβώς έγραψαν και οι ομογενειακές εφημερίδες Λονδίνου, ‘Ελευθερία’ σε κύριο άρθρο της στις 25/10/2007και η εφημερίδα “Τα Νέα” σε σχόλιό της 26/10/2007.