Ο μπιν Λάντεν δεν γερνά! Προσέξτε το γένι του που έμεινε ανέπαφο! Αν μη τι άλλο φαίνεται νεότερος στην τελευταία του “εμφάνιση”…!

Καπού μεταξύ των συνόρων Πακιστάν και Αφγανιστάν, συνεχώς επί ποδός και με τις μυστικές υπηρεσίες και τους καλύτερους κομμάντο του κόσμου να τον κυνηγάνε, ο Οσάμα μπιν Λάντεν, εκτός από ιερό πόλεμο κατά της Δύσης στον ελεύθερο του χρόνο ασχολείται με την επιστήμη. Πρόσφατα ανακάλυψε το μυστικό φίλτρο της αιώνιας νεότητας και της μακροζωίας και έτσι με αυτό τον τρόπο θα θάψει και τον Μπους και τον Μπλαιρ και η Τζιχάντ θα επικρατήσει!

Συγκρίνετε τις παρακάτω φωτογραφίες με αυτές του μπιν Λάντεν πιο πάνω:

Ο Τζωρτζ Μπους 2001 και 2007… Ο λύκος κι αν εγέρασε κι’ άσπρισε το μαλλί του, την ίδια χαζή φάτσα έχει.

  .

Χτες αναφερθήκαμε σε “Επαναστάστες του γλυκού αναψυκτικού“. Αναφερόμασταν φυσικά στην πρόσφατη συναυλία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου στην Κύπρο που, όπως κάθε χρόνο, διοργανώνει η ΕΔΟΝ, η νεολαία του ΑΚΕΛ. Θαυμάστε αφίσα:

Προσέξτε πόσοι χορηγοί…! Εντάξει, δεν λέω, μπήκαμε πλέον στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εδώ μέχρι και η Κίνα καπιταλισμοποιείται γοργά, ο υπαρκτός σοσιαλισμός δεν είναι πλέον και τόσο υπαρκτός (πόσο μάλλον τα ρούβλια του…), πρέπει από κάπουν να πάρουν (και άλλα) λεφτά τα ΕΔΟΝόπουλα για το ετήσιο προσκύνημα τους στον (εξαιρετικό καλλιτέχνη, κατά τ’ άλλα) Παπακωνσταντίνου και τον “χαιρετίζοντα την εξουσία” Χριστόφια.

Αλλα, ρε παιδί μου, τόση ξεφτίλα; Ακόμη και την Coca-Cola; Χάθηκε εκεί να βάλουν τουλάχιστον μια Sprite, μια Fanta, ένα Red Bull, κάτι άλλο; Τόσος ξεπεσμός από “μαρξιστικές” αρχές που ακόμη και το κατ’ εξοχήν σήμα κατατεθέν του καπιταλισμού να φιγουράρει κάτω από την φάτσα του Παπακωνσταντίνου και πάνω από την ‘Χαραυγή‘;

Θυμίζουμε στα ΕΔΟΝόπουλα, στους παλαιοσταλινικούς ΑΚΕΛικούς, τους φανατικούς Διχονοιάτες, τους ΝεοΔυναμίτες και τους νεόκοπους χριστοφίζοντες αριστε-ρούζ παλαιότερο σύνθημα του Κόμματος:

” ΠΟΥΤΑΝΑ ΚΟΚΑ-ΚΟΛΑ, ΕΣΥ ΤΑ ΦΤΑΙΕΙΣ ΟΛΑ
 ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΝΤΕΛ, ΘΑ ΠΙΝΟΥΜΕ ΛΟΕΛ ”

Α ρε Φιντέλ, αυτά βλέπεις από τους ανά τον κόσμο ροζ “συντρόφους” και τώρα είσαι κατάκοιτος…

[Για όσους δεν γνωρίζουν, η ΛΟΕΛ παράγει "οινοπνευματώδη ποτά, χυμούς, καφέδες και σνακς" και ανήκει ή/και ελέγχεται από το ΑΚΕΛ, δεν ξέρω όμως με ποιο καθεστώς. Εκπρόσωπος της ΛΟΕΛ είναι κάποιος κύριος Ιωσήφ Λένιν - αλήθεια σας λέω!]

 .

από την εφημερίδα “Σημερινή”, 27 Ιουλίου 2007
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου  

Τηρούμενων των αναλογιών και με πολύ λιγότερο σθένος, η ΕΕ αντικατέστησε τον ΟΗΕ στους ευσεβείς πόθους και τις ψευδαισθήσεις των Κυπρίων για την ευόδωση του Κυπριακού. Η ένταξη στην ΕΕ, η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, το ευρωπαϊκό κεκτημένο και οι προσδοκίες για επωφελείς εντός ΕΕ συμμαχίες, συνθέτουν τον νέο μύθο που παίρνει σιγά-σιγά τη θέση του χρεοκοπημένου «ως τον πάτο» ΟΗΕ, για την άσκηση πιέσεων στην Τουρκία ώστε να συγκατανεύσει σε λύση, μέσα στις νεόκοπες «κόκκινες γραμμές» της Λευκωσίας. Πολύτιμη, βεβαίως, η συμβολή του ΟΗΕ στη διατήρηση της διεθνούς νομιμότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη μη αναγνώριση του ψευδοκράτους του Αττίλα. Κατέληξε όμως στο δώρο προς την Άγκυρα: Το ολέθριο Σχέδιο Ανάν, για τη διάλυση της Κ.Δ., τη μετατροπή της σε τουρκο-βρετανικό προτεκτοράτο και την αθώωση της Άγκυρας. Από στίβος ευνοϊκός, ο ΟΗΕ, κατέληξε ευνοϊκότερος για την Τουρκία. Ποια τα εχέγγυα ότι το ίδιο ή και χειρότερο δεν θα συμβεί και με την ΕΕ;

Κοινός παρονομαστής αποτυχίας: Η απροθυμία και η αναξιότητα του Ελληνισμού (Αθηνών και Λευκωσίας) να σχεδιάσει, να υλοποιήσει και ν’ αξιοποιήσει πολιτική ανόρθωσης της ΙΣΧΥΟΣ του. Πολιτική βελτίωσης του δυσμενούς συσχετισμού ισχύος στην περιοχή. Που δεν επιτρέπει καν αποτελεσματική οικοδόμηση κι εκμετάλλευση των όποιων συμμαχιών. Με συνέπεια, λ.χ.
(α) η Ελλάς να αδυνατεί να «πείσει» την Τουρκία έστω και για την… επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης,
(β) το κρατίδιο των Σκοπίων να επιβάλλει και να υπαγορεύει τους όρους του, ενώ
(γ) η Τουρκία πραγματοποιεί απανωτές αεροναυτικές στρατιωτικές ασκήσεις, με πραγματικά πυρά, στις νότιες της Κύπρου θάλασσες, στη ζώνη των αναζητουμένων κοιτασμάτων πετρελαίου.

Εν όψει εκλογών σε Κύπρο και Ελλάδα, όπου υποτίθεται ότι για τα κύρια προβλήματα θα έπρεπε να είχαν κατατεθεί και οι αντίστοιχες προεκλογικές προτάσεις, ΟΥΔΕΝ υπάρχει για το μείζον. Τίποτε! Κανένα πρόγραμμα! Ούτε καν νύξεις για την ανάγκη ενδυνάμωσης των ερεισμάτων ΙΣΧΥΟΣ Ελλάδας και Κύπρου. Θεμελιώδη (αλλ’ όχι μόνο) τομέα των οποίων αποτελούν οι ένοπλες δυνάμεις. Πώς θα ασκήσουν πολιτική και ποιου, άραγε, είδους πολιτική, όταν περιφρονούν, παραμελούν και απαξιώνουν την ενδυνάμωση των ενόπλων δυνάμεων; Εξ αντιδιαστολής: Προεκλογικοί «φούρνοι με παξιμάδια», χωρίς σοβαρό πρόγραμμα ανόρθωσης της ΙΣΧΥΟΣ, δεν αποδεικνύει, άραγε, ότι η όποια πολιτική ευσεβών πόθων εντός ΕΕ δεν πρόκειται να αποβεί καλύτερη από το πατατράκ που απέδωσε διαχρονικά στον ΟΗΕ…

Το ΑΚΕΛ διασπά την Τριμερή και μας “δείχνει” Χριστόφια, αλλά στο τέλος με τις πράξεις του μας “μπήχνει” Κασουλίδη. Προσέχετε τι ψηφίζετε σύντροφοι!

Ποιος κάνει εκ του ασφαλούς ”επαναστάσεις” με κόκκινες αγέλες νεολαίων και με την αμέριστη υποστήριξη του …βοσκού; Η Coca-Cola είναι σύμμαχος γιατί είναι κόκκινη. Έτσι;

[ Περισσότερα προσεχώς... ]

 .

• Δικτύο 21: «Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας…» - Τι είναι αυτό που κάνει αυτούς τους ψευτοπροοδευτικούς γύπες να είναι τόσο σφόδρα γοητευμένοι με τους παλαιοναζί κεμαλικούς ή με τον «καλό ισλαμιστή» Ερντογάν; Γιατί τόσο μένος κατά οποιουδήποτε αρθρώνει στοιχειώδη λογικό πατριωτικό λόγο; Το συμπέρασμα μου είναι απλό. Πιθανώς εσφαλμένο αλλά αυτό είναι. Ο ροζ πολτός της νεοελληνικής αριστεράς και ειδικότερα η γλίτσα πέριξ, εντός μέρους του Συνασπισμού και πέριξ και εντός μέρους του ΠΑΣΟΚ και με αραιές νεοδημοκρατικές παρουσίες, έχουν συνήθως «ευρωκομμουνιστικές» και αριστερίστικες καταβολές, ήσαν μέλη ακόμη και των πιο αστείων εκδοχών του μαρξιστικού μορφώματος. 

«Ανοιχτά σύνορα» ζητούν οι ροζ αναρχο-αριστεροί, «ανοιχτά σύνορα» ζητούν και οι αμερικανο-φιλελεύθεροι.

• Ελληνικές Γραμμές: Η Νέα Τάξη (μέρος 1ο): οι «αντιεξουσιαστές» - Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων περιφερόμενες ομάδες κουκουλοφόρων ταραξιών, οι οποίες τιτλοφορούνται ως «αντιεξουσιαστές», «αναρχικοί», «αυτόνομοι» ή «αριστεροί» κ.τ.λ, να προβαίνουν σε βανδαλισμούς, καταστρέφοντας πανεπιστημιακούς και άλλους δημόσιους χώρους, αλλά και περιουσίες απλών Ελλήνων πολιτών. Αυτό το φαινόμενο δεν γεννήθηκε βεβαίως χτες. Από την μεταπολίτευση και μέχρι σήμερα σύνηθες είναι το φαινόμενο του σπασίματος βιτρινών καταστημάτων, της πυρπόλησης αυτοκινήτων, περιπτέρων και βιβλιοπωλείων, καθώς και των οδομαχιών μεταξύ των εν λόγω ταραξιών και των αστυνομικών δυνάμεων. Ωστόσο στις μέρες μας παρατηρείται μία ποσοτική και κυρίως ποιοτική διαφορά: οι ταραξίες δεν περιορίζονται απλώς στην πρόκληση υλικών καταστροφών, αλλά και προχωρούν προκλητικά στη βεβήλωση χώρων και συμβόλων, ιερών για τη συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων αυτής της χώρας.

• Ελληνικές Γραμμές: Η Νέα Τάξη (μέρος 2ο): το ιδεολόγημα του «αντιρατσισμού» - Σε πανευρωπαϊκή κλίμακα παρατηρείται σήμερα μία άνωθεν ποδηγετούμενη ενίσχυση των λεγόμενων «αντιρατσιστικών κινημάτων», τα οποία και δραστηριοποιούνται στον χώρο της νεολαίας, στα πλαίσια της λεγόμενης «ροζ Αριστεράς» (π.χ. “No Global”, Πράσινοι κτλ). Ο σκοπός της ύπαρξης αυτού του είδους της «Αριστεράς» είναι προφανής: η διοχέτευση του δυναμισμού, της ενεργητικότητας και της οργής των Ευρωπαίων νέων για την κατάσταση που επικρατεί σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, σε ελεγχόμενες από το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας ατραπούς. Στόχος τους είναι η προσέλκυση και ο προσεταιρισμός όσο το δυνατόν μεγαλύτερου τμήματος της νεολαίας στους κόλπους της νεοταξικής αυτής ιδεολογίας, κάτι που έχει ως συνέπεια τον αποπροσανατολισμό της και την απονέκρωση όλων εν δυνάμει των εστιών αντίστασης στην καπιταλιστική και εθνοκτόνο παγκοσμιοποίηση.

• Ελληνικές Γραμμές: Η Νέα Τάξη (μέρος 3ο): ο ρόλος των «Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων» - Το φαινόμενο αυτό δεν θα πρέπει να αποσυνδεθεί από ανάλογα φαινόμενα, που παρατηρούνται στην ανατολική, αλλά και στη δυτική Ευρώπη. Είναι γνωστό ότι στις χώρες του πρώην κομμουνιστικού μπλοκ δραστηριοποιούνται οι λεγόμενες «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» (ΜΚΟ), «μη κερδοσκοπικοί» οργανισμοί, παρατηρητήρια και ιδρύματα, των οποίων οι πηγές χρηματοδότησής τους βρίσκονται κυρίως στις ΗΠΑ και την Βρετανία (π.χ. αυτά του εβραϊκής καταγωγής Ουγγρο-Αμερικανού George Soros). Κύριος σκοπός της ύπαρξής τους, όπως ευαγγελίζονται είναι η προαγωγή της ειρήνης και της συναδέλφωσης μεταξύ των λαών, η καταπολέμηση της φτώχιας, η εγκαθίδρυση της δημοκρατίας, η περιφρούρηση των ατομικών δικαιωμάτων, η προστασία των μειονοτήτων, η καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, της κυρίαρχης δηλαδή σήμερα δυτικής ιδεολογίας.

 .

από την εφημερίδα “Σημερινή”, 26 Ιουλίου 2007
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου   

Εάν το ζήτημα ήταν ποια είναι η δίκαιη, δημοκρατική, λειτουργική και βιώσιμη λύση, τότε, ίσως, η νήσος Κύπρος, ολόκληρη - χωρίς βρετανικές βάσεις - θα έπρεπε ήδη να είχε ενωθεί με την Ελλάδα. Και ο κ. Ταλάτ, με τον κ. Αναστασιάδη, τον κ. Χριστόφια, τον κ. Σογιέρ, τον κ. Καρογιάν, τον κ. Ομήρου κ.ά. θα ήταν ενδεχομένως μέλη της ελλαδικής βουλής. Ίσως και υπουργοί της κυβέρνησης των Αθηνών. Πιστής συμμάχου της Άγκυρας και σημαιοφόρου της τουρκικής ένταξης στην Ε.Ε.

Όμως: Όσο ανέφικτη απέβη η ένωση, τόσο και περισσότερο ανέφικτη είναι η λύση «μιας σωστής» διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, την οποία αποδέχεται από το 1977 η ηγεσία μας. Αν υπολογίσουμε τα χρόνια της «πολιτικής της ένωσης» από 1950 έως 1959 και ξανά από 1964 έως 1967, δηλαδή από το Ενωτικό Δημοψήφισμα ως τη Ζυρίχη κι από την έλευση της Μεραρχίας ως την απόσυρσή της, το σύνολο ήταν 13 χρόνια. Αντιστοίχως το σύνολο των ετών «αναζήτησης διζωνικής», 1977-2007, φτάνει, ήδη, τα 30 χρόνια.

Το ανέφικτο και το εφικτό, δεν έχει σχέση με το πόσο «δίκαιη» ή «σωστή» είναι η μια ή η άλλη λύση. Αλλά με το τι θέλουν και πόσο μπορούν να το επιβάλλουν, οι ισχυρότεροι «παίκτες» και δημιουργοί του προβλήματος, το Λονδίνο και η Άγκυρα, σε βάρος και ενάντια στην όποια θέληση των ανίσχυρων Αθηνών και Λευκωσίας. Η ΙΣΧΥΣ, η βούληση χρήσης και οι μεθοδεύσεις υπομονετικής κι επίμονης επιβολής της, ήταν πάντα, είναι και τώρα, ο αποφασιστικότερος παράγοντας. Η τουρκική ισχύς, με τα διαδοχικά κεκτημένα επιτεύγματά της στην Κύπρο και η βρετανική ισχύς μονιμότερη εδώ, εννοούν να μοιράζονται μεταξύ τους τον στρατηγικό έλεγχο της νήσου. Στον βαθμό που κάθε φορά τούς το επιτρέπει η απουσία ελληνικής ισχύος, η ελληνική αφροσύνη και οι μειωμένες ελληνικές αντιστάσεις.

Τρεις φορές υπήρξε - αποτυχημένη εν τέλει και εγκαταλειφθείσα μεσοστρατίς - προσπάθεια αλλαγής του συσχετισμού ΙΣΧΥΟΣ: Ο ένοπλος αντιαποικιακός αγώνας της ΕΟΚΑ το 1955, η μυστική έλευση της Μεραρχίας το 1964 και το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου από το 1993. Αθήνα και Λευκωσία αποδείχθηκαν ανάξιες κι ανίκανες να επιμείνουν στην αξιοποίηση και ενδυνάμωση της εν λόγω ΙΣΧΥΟΣ, επιτρέποντας, φευ, τη μετατροπή της σε «μπούμερανγκ»: Ζυρίχη, Κοφίνου, S-300! Ο αποδεδειγμένα ανίκανος ν’ αξιοποιήσει και να ενδυναμώσει την ΙΣΧΥ του, που πολιτεύει ηττημένος σε διαδοχικές υποχωρήσεις, δημιουργεί στον ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ αντίπαλο την πεποίθηση βεβαιότητας ότι, συν τω χρόνω, θα υποκύψει και στην αμιγώς τουρκικού περιεχομένου διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, ως λύση επέκτασης της τουρκικής συγκυριαρχίας εφ’ ολοκλήρου της Κύπρου.