Λάμπρος Γ. Καούλλας
13 Οκτωβρίου 2008
«ΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ»
http://www.NoitikiAntistasis.com

Ρωτούσαμε, πριν από λίγες μέρες, σε σχέση με τις συλλήψεις πολιτών που διένειμαν φυλλάδια κατά τη διάρκεια της της στρατιωτικής παρέλασης της 1ης Οκτωβρίου 2008:
Από που κι ως που η διακίνηση φυλλαδίων είναι έγκλημα; Από πότε αποφασίζει ένας αστυνομικός διευθυντής αν ένα κείμενο είναι «εθνικιστικού περιεχομένου»; Με τι κριτήρια; Και γιατί οι κάτοχοι ενός φυλλαδίου «εθνικιστικού περιεχομένου» να θεωρούνται εγκληματίες; Τι είναι «εθνικιστικό περιεχόμενο»; Ποιός καθορίζει τα όρια της πολιτικής άποψης και της ελευθερίας του λόγου; [Νοητική Αντίστασις, 05/10/2008]
Ο Ιάκωβος Παπακώστας είναι ο Αρχηγός της Αστυνομίας Κύπρου. Μπορεί να μην είναι δίδυμοι, αλλά, μαζί με τον αδελφό του Κώστα Παπακώστα, ο οποίος είναι ο Υπουργός Άμυνας, αποτελούν το ακτύπητο δίδυμο του συνόλου των Δυνάμεων Ασφαλείας της Κυπριακής Δημοκρατίας, λόγω των νευραλγικών θέσεων που κατέχουν. Πρόσφατα, ο αδερφός Κώστας δήλωσε για το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας - Κύπρου ότι ήταν ένα «πυροτέχνημα της κυβέρνησης Κληρίδη χωρίς ουσιαστικό όφελος, που ξεθώριασε» [ΚΥ.Π.Ε, 30/09/2008]. Πίσω στο θέμα των συλλήψεων, λοιπόν, ο Αρχηγός της Αστυνομίας δήλωσε:
«Αυτό που έκανε η αστυνομία ήταν μια προληπτική κίνηση για να διαφυλαχθεί το κλίμα της ημέρας της Ανεξαρτησίας. Η μέρα της Ανεξαρτησίας θέλει τον κάθε πολίτη να πάει στην παρέλαση, να δει το τι έχει να προτάξει από πλευράς άμυνας η πολιτεία και όχι να είναι η παρέλαση χώρος αντιπαραθέσεων ή διανομής οποιουδήποτε υλικού. Οι άνθρωποι μπορούν να έχουν ελεύθερα τις ιδέες τους αλλά εμείς δεν πιστεύουμε ότι ήταν ο χώρος ο κατάλληλος για να γίνει αυτή η κίνηση. Αυτό έκρινε σωστό η αστυνομία και αυτό έκανε» [Φιλελεύθερος, 03/10/2008]

Αφού «αυτό έκρινε σωστό η αστυνομία, αυτό έκανε»! Βέβαια, ο Αρχηγός της Αστυνομίας, σε μια ευνομούμενη πολιτεία, δεν αποφασίζει από μόνος του, αλλά η αρμοδιότητα του υπάγεται στην πολιτική ηγεσία. Τι έχει, λοιπόν, να πει ο καθ’ ύλην αρμόδιος για την παραβίαση της ελευθερίας του λόγου και τις συλλήψεις αθώων πολιτών, από την Αστυνομία που «αυτό έκρινε σωστό και αυτό έκανε»;
«Σε μια δημοκρατία, η ελευθερία της έκφρασης είναι βασικό στοιχείο λειτουργίας της δημοκρατίας, όμως, κάποια πράματα, για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος έχουν τα όρια τους.» [Δρ. Κύπρος Χρυσοστομίδης, ΡΙΚ1 Ειδήσεις των 8:00μμ, 03/10/2008]
Και επιπλέον, με δηλώσεις του στο ‘Super Sport FM’, μάθαμε ότι η Αστυνομία δεν σε συλλαμβάνει πλέον, αλλά πολύ ευγενικά σε «προσκαλεί στο αστυνομικό τμήμα»:
Οι 16 «δεν είχαν στοιχεία ταυτότητας μαζί τους, έτσι η Αστυνομία θεώρησε καλό να τους προσκαλέσει [!!!] στο αστυνομικό τμήμα για διακρίβωση στοιχείων».
Ερωτηθείς για το ποια ακριβώς ήταν η ύποπτη ενέργεια στην οποία προέβησαν, απάντησε κατά λέξη: «Το ύποπτο ήταν ότι ασφαλώς είχαν αντιπολιτευτική διάθεση και δεν αποκλειόταν οποιαδήποτε εκδήλωση που να μας εξέθετε με τον τρόπο που σας είπα προηγουμένως».
Σε ερώτηση, κατά πόσον έχει επιβεβαιωθεί ότι οι 16 ήταν τελικά ύποπτοι τύποι, απάντησε ως εξής: «Όχι, γι αυτό και ούτε κρατήθηκαν, ούτε τους προσήχθησαν κατηγορίες. Ανήκουν σε κάποια παράξενα πολιτικά σχήματα, το βάζω σε εισαγωγικά, τα οποία χρησιμοποιούν μια δική τους ορολογία και φρασεολογία, αλλά αυτό είναι άσχετο [..] Τα φυλλάδια περιέχουν φράσεις οι οποίες, υπό κανονικές συνθήκες, δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν θέμα ή αντικείμενο αξιοπρεπούς πολιτικού λόγου.» [Αλήθεια, 04/10/2008]
Ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης Κύπρος Χρυσοστομίδης, σύμφωνα με το επίσημο βιογραφικό του:
Σπούδασε με υποτροφία Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Συγκριτικό Δίκαιο στο Λουξεμβούργο και, επίσης με υποτροφία, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, όπου αναγορεύθηκε Διδάκτωρ του Δικαίου. Η διατριβή του αναφέρεται στο δίκαιο των εταιρειών. Εργάστηκε ως επιστημονικός βοηθός καθηγητή στο Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, στη Γερμανία και συνέχισε σπουδές στην Αγγλία. Εργάστηκε για τέσσερα χρόνια στο Στρασβούργο, στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου συμμετείχε στην έρευνα της Επιτροπής για εξέταση των κατηγοριών εναντίον της Χούντας των Αθηνών και τη διατύπωση της καταδικαστικής έκθεσης της Επιτροπής. [Chrysostomidespolitical.com, βιογραφία]
Οπότε, εμείς οι κοινοί αφελείς απορούμε. Ένας διαπρεπής νομικός της εμβέλειας και του κύρους του κ. Χρυσοστομίδη, εννοεί πραγματικά τα πιο πάνω; Σε ποιό από τα Πανεπιστήμια που σπούδασε, σε Ελλάδα, Λουξεμβούργο, Γερμανία και Βρετανία, έμαθε ότι η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και ανταλλαγή απόψεων μεταξύ νομοταγών πολιτών σε μια Δημοκρατία αποτελούν «κάποια πράγματα» που «για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος έχουν τα όρια τους»;

Πραγματικά, θα περιμέναμε περισσότερη ανοχή και ευαισθησία σε τέτοια θέματα από ένα Διδάκτωρ του Δικαίου, και ιδίως όταν αυτός ο Διδάκτωρ του Δικαίου έχει υπηρετήσει στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Και προκαλεί περισσότερο φόβο και ανατριχίλα όταν, ο εν λόγω Διδάκτωρ του Δικαίου, που δικαιολογεί τις άδικες συλλήψεις πολιτών και εκφράζει τις ελευθεροκτόνες και αντιδημοκρατικές αυτές απόψεις, συμμετείχε, μάλιστα, στην επιτροπή που εξέτασε τις κατηγορίες και καταδίκασε την ελευθεροκτόνα και αντιδημοκρατική Χούντα των Αθήνων, η οποία «προσκαλούσε στον αστυνομικό σταθμό» πολλούς πολίτες που δεν συμφωνούσαν μαζί της!
Περιμένει ο Υπουργός να γίνει πιστευτός όταν λέει πως συνέτρεχαν λόγοι «δημοσίου συμφέροντος», που οδήγησαν στις συλλήψεις και την φίμωση; Πολύ βολική δικαιολογία, και φυσικά η αγαπημένη κάθε δικτατορικού, ολοκληρωτικού και αυταρχικού καθεστώτος, αφού η εγκυρότητά της είναι αδύνατον να διασταυρωθεί από τον απλό πολίτη, που δεν έχει πρόσβαση στα κλιμάκια των μυστικών υπηρεσιών και στην ανώτατη ιεραρχία των Σωμάτων Ασφαλείας! Όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί ο Kevin Blowe, ακτιβιστής του ‘Justice 4 Jean’:
Οι δικτατορίες έχουν την τάση να “πυροβολούν πρώτα και να ρωτούν έπειτα“, συχνά δικαιολογώντας τις πράξεις τους στην βάση της ‘εθνικής ασφάλειας’ και να καταδικάζουν και να διώκουν πολίτες που διαφωνούν ως ‘φιλοτρομοκράτες’. [Justice4Jean.org, 25/10/2008]
Αντικαταστήστε την «εθνική ασφάλεια» που οδήγησε στην δολοφόνια De Menezes στο Λονδίνο, με τους «σκοπούς δημοσίου συμφέροντος» του Κύπρου Χρυσοστομίδη, που οδήγησε σε συλλήψεις αντιφρονούντων πολιτών στην Λευκωσία. Και αντικαταστήστε την δαιμονοποίηση που χρησιμοποιούν οι βρετανικές αρχές, χαρακτηρίζοντας τους διαφωνούντες «φιλοτρομοκράτες», με την δαιμονοποίηση που χρησιμοποιεί το καθεστώς Χριστόφια, χαρακτηρίζοντας τους διαφωνούντες ως «εθνικιστές - σωβινιστές» (όπως εκφράστηκε, και πάλι, στο Διάγγελμα Χριστόφια για την Ημέρα της Κυπριακής Ανεξαρτησίας, αλλά και στην Ομιλία της Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Σωτηρούλας Χαραλάμπους στο Μνημόσυνο των Ηρώων της κοινότητας Χολετριών, στις 05/10/2008).
Στο προαναφερθέν άρθρο μας, χαρακτηρίζαμε πως αυτές οι συλλήψεις σηματοδοτούν, εκτός από κρίσιμη καμπή στην αυξανόμενη αυταρχικότητα του παρόντος καθεστώτος Χριστόφια, και μια πικρή πρόγευση του τι θα ακολουθήσει σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού στην βάση της ακολουθούμενης “φιλοσοφίας”:
Η γεωμετρική πρόοδος, με την οποία βλέπουμε να εντείνονται τα κρούσματα ψυχολογικού πολέμου, φίμωσης, λογοκρισίας, και τώρα και φυσικής απαγόρευσης της ελευθερίας του λόγου, μας προετοιμάζουν - καλύτερα από κάθε ρεπούσειο βιβλίο ψευδοϊστορίας - για την πραγματικότητα που θα ισχύει, επί του εδάφους, στην κοινωνία της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. [Νοητική Αντίστασις, 05/10/2008]
Δεν υπερβάλλουμε καθόλου, και δεν πρόκειται για εσκεμμένη προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος πανικού. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Αν στην παρούσα πολιτειακή κατάσταση (δηλαδή της Κυπριακής Δημοκρατίας), η κυβέρνηση δεν ανέχεται τον δημόσιο διάλογο, φτάνοντας στο σημείο να συλλαμβάνει πολίτες που διαφωνούν με την ανελεύθερη, αντιδημοκρατική, ρατσιστική και ιμπεριαλιστική λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, τι ακριβώς έχει να γίνει αν και όταν εγκαθιδρυθεί και ισχύσει, πολιτειακά και νομικά, η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία; Τι θα γίνει τότε, όταν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα ελέγχεται από τα δύο «ισότιμα συνιστώντα κρατίδια»;
Γνωρίζουν όλοι, όπως και η ίδια η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ, ότι η Τουρκία, και κυρίως ο Τουρκικός Στρατός, ασκεί απόλυτο έλεγχο επί της ηγεσίας της Τουρκοκυπριακής μειονότητας. Άλλωστε, είναι η παρούσα κυβέρνηση που αφελώς τον καλεί επανελειμμένα να κάνει την «επανάστασή του κατά του τουρκικού στρατού», «να μιλήσει κυπριακά» και «να εκλογικευθεί» [Χαραυγή, 03/10/2008]. Και γνωρίζουν ότι μετά την λύση του Κυπριακού, στην βάση της επιδιωκώμενης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, ο έλεγχος της ηγεσίας του «τ/κ συνιστώντος κρατιδίου» θα ασκείται, και πάλι, ασφυκτικά από την Άγκυρα. Συνεπώς, το μερίδιο εξουσίας που θα κατέχουν οι Τουρκοκύπριοι, τόσο στην κεντρική ομοσπονδιακή κυβέρνηση όσο στα όργανα της, θα ελέγχεται και θα λογοδοτεί στο τουρκικό στρατογραφειοκρατικό κατεστημένο.

Πεποίθηση μας είναι ότι ουδείς αμφισβητεί την αυταρχικότητα, την αντιδημοκρατικότητα και την χρήση ορθόδοξων και ανορθόδοξων μεθόδων κατάπνιξης και καταστολής των πολιτικών ελευθεριών στην Τουρκία. Και είναι τοις πάσοις γνωστό, ότι η πρακτικές φίμωσης και κατάπνιξης υλοποιούνται από τα Σώματα Ασφαλείας, τον Στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες. Ένα πρόσφατο παράδειγμα, από τα αμέτρητα, απλώς και μόνο για να σας φρεσκάρουμε την μνήμη:
Δεκατρείς Κούρδοι διαδηλωτές και ένας Τούρκος αστυνομικός τραυματίστηκαν και 20 Κούρδοι συνελήφθησαν όταν η αστυνομία διέλυσε βίαια τους εορτασμούς για το Νεβρόζ, ανακοίνωσαν πηγές των υπηρεσιών ασφαλείας. Η τουρκική αστυνομία χρησιμοποίησε αντλίες νερού, δακρυγόνα και προειδοποιητικά πυρά για να διαλύσει περίπου 3.000 Κούρδους στην πόλη Βάν που γιόρταζαν το Νεβρόζ φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK). Η αστυνομία δήλωσε οι εορτασμοί έγιναν, όπως υποστήριξε, χωρίς προηγούμενη άδεια από τις αρχές. [ΣΚΑΪ, 22/03/2008, AFP, 22/03/2008, επίσης Hevallo.wordpress.com, 23/03/2008]
Χαρακτηριστικότερο δείγμα της τουρκικής μη-ανοχής στην κριτική, είναι φυσικά το περιβόητο Άρθρο 301 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα. Μετά από έντονες πιέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η κυβέρνηση Ερντογάν το “άλλαξε”, αλλά με τέτοιο τρόπο που ουσιαστικά …τίποτα δεν άλλαξε. Συγκεκριμένα:
Το περιλάλητο άρθρο 301 του ποινικού κώδικα έχει χρησιμοποιηθεί για να διωχθούν εκατοντάδες συγγραφείς, όπως ο κάτοχος του βραβείου Νομπέλ Λογοτεχνίας Ορχάν Παμούκ, για “προσβολή του Τουρκισμού”. [...]
Η μεταρρύθμιση, που όπως αναμενόταν εγκρίθηκε άνετα χάρη στην πλειοψηφία που διαθέτει το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης & Ανάπτυξης (AKP) στην εθνοσυνέλευση, καθιστά ποινικώς κολάσιμη πράξη την “προσβολή του Τουρκικού έθνους” -αντί του “Τουρκισμού”-, ενώ θα χρειάζεται η άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης πριν ασκηθεί δίωξη. Η μέγιστη ποινή που επισύρει το αδίκημα μειώνεται στα δύο χρόνια φυλάκισης από τα τρία. Ωστόσο συγγραφείς, δημοσιογράφοι και εκδότες σημειώνουν ότι θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν συχνές δίκες, καθώς οι αλλαγές είναι ουσιαστικά αμελητέες, ενώ άλλοι νόμοι που περιορίζουν την ελευθερία της έκφρασης παραμένουν εν ισχύ. [...]
Υπεραμυνόμενος του νομοσχεδίου έναντι της κριτικής της αντιπολίτευσης, ο υπουργός Δικαιοσύνης Μεχμέτ Αλί Σαχίν είπε ότι θα εξακολουθήσουν να ισχύουν περιορισμοί όσον αφορά την προσβολή της Τουρκίας. «Με αυτή την μεταρρύθμιση δεν τίθεται θέμα να αφήνουμε ορισμένους ανθρώπους να προσβάλλουν ελεύθερα τον Τουρκισμό», είπε στη Βουλή. [Α.Π.Ε, 30/04/2008]
Τι προβλέπει το Άρθρο 301;
ποινές για όσους καταδικαστούν για “εξύβριση του τουρκικού κράτους” ή ακόμα για εξύβριση της ιδιότητας τού να είσαι “Τούρκος”. Επίσης, προβλέπεται ποινή για όσους ζημιώνουν τα “τουρκικά εθνικά συμφέροντα” και την ίδια “την τουρκική ασφάλεια“. Σύμφωνα, λοιπόν, με το άρθρο 301 του Ποινικού Κώδικα, θεωρείται έγκλημα και διώκεται ποινικά η απόπειρα προσβολής της τουρκικής ταυτότητας, της κυβέρνησης, του Ατατούρκ ή αγγίζει θέματα όπως τα δικαιώματα των μειονοτήτων. [Σημερινή, 11/12/2005]
Αντιλαμβάνεστε τώρα καλύτερα, τι ακριβώς σημαίνει για τους μελλοντικούς «ελεύθερους» πολίτες της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας η απαίτηση της τουρκικής μειονότητας του 18% να ελέγχει ισότιμα, δηλαδή το 50%, της κεντρικής Αστυνομίας του ομόσπονδου κράτους;
Η τουρκική πλευρά επιμένει στις εγγυήσεις του 1960, με τον τρόπο τον οποίο τις ερμηνεύουν. Η ε/κ πλευρά υποστηρίζει κατάργηση των εγγυήσεων. Με τη θέση αυτή συμφωνεί η Ελλάδα αλλά και η Βρετανία, νοουμένου ότι θα διασφαλισθεί η συνέχιση της παρουσίας των Βάσεων στο νησί. Συμφωνία στα θέματα της Αστυνομίας, αλλά η τ/κ πλευρά ζητά συμμετοχή 50-50. Η θέση της ε/κ πλευράς είναι όπως η αναλογία κινείται στο 60-40. Αποδέχονται συμμετοχή μας στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Άμυνας. [Φιλελεύθερος, 13/07/2008]
Η απαίτηση δεν είναι νέα. Υπενθυμίζουμε πως στο Σχέδιο Ανάν 5, που κατατέθηκε στις 31 Μαρτίου 2004:
Θα υπάρχει ομοσπονδιακή αστυνομία η οποία θα απαρτίζεται από προσωπικό που θα προέρχεται ισάριθμα από κάθε συνιστώσα πολιτεία. Η ομοσπονδιακή αστυνομία θα ελέγχει τα σύνορα της Κύπρου και θα προστατεύει τους ομοσπονδιακούς αξιωματούχους, τα κτίρια και την περιουσία, καθώς επίσης και τους ξένους αξιωματούχους και τις διπλωματικές αποστολές. [Σχέδιο Ανάν 5, Άρθρο 31 - "Ομοσπονδιακή Αστυνομία", σελ. 27]
Το γεγονός πως η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) είναι η μέθοδος που ο τουρκικός επεκτατισμός (μαζί με τον βρετανικό ιμπεριαλισμό) «τσιμεντώνει» τα πάγια συμφέροντα του, νομίζουμε ότι δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Εξαντλητικές ιστορικές έρευνες, άλλωστε, αποδεικνύουν, πέραν πάσης αμφιβολίας, και τον τρόπο και την μέθοδο που εξυπηρετούνται οι τουρκικές βλέψεις (βλ. και πρόσφατη ομιλία Φανούλας Αργυρού, 30/09/2008 για νεότερα στοιχεία), έρευνες που ποτέ δεν έχουν διαψευστεί από τους διάφορους υποστηρικτές της ΔΔΟ.
Το ότι ο Τουρκικός Στρατός και τα κρατικά και παρακρατικά όργανα επιβολής του νόμου του Άρθρου 301 θα στελεχώσουν με δικούς τους ανθρώπους το τουρκοκυπριακό σκέλος της εξουσιαστικής δομής της «κοινής» κεντρικής κυβέρνησης θεωρείται δεδομένο. Το ίδιο, άλλωστε, είχε γίνει και στις Δυνάμεις Ασφαλείας του ζυριχικού κράτους του 1960. Γι’ αυτό τον λόγο επιμένουν σε ισότιμη συμμετοχή στην ομοσπονδιακή Αστυνομία. Και δεν θα μπορούσαν να απαιτούν κάτι λιγότερο για τους εαυτούς τους, διότι, όπως δήλωσε στο Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του για το 2006, ο πρώην Αρχηγός του Τουρκικού ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Χιλμί Οζκιόκ, «η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και συμφερόντων (της Τουρκίας) στην Κύπρο αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ασφάλειάς της στην Ανατολική Μεσόγειο» [Σημερινή, 04/01/2006, Το Παρόν, 08/01/2006].
Με όσα ξέρουμε για το Άρθρο 301 και την ”ευαισθησία” σε θέματα “τουρκισμού”, και με την απαίτηση η ομοσπονδιακή Αστυνομία να ελέγχεται κατά 50% από το ”βαθύ κράτος”, αναλογιστείτε: Τι θα γινόταν, άραγε, αν σε μια μεταδιζωνική κατάσταση, πολίτες διένειμαν, σε πολυσύχναστο πεζοδρόμιο της Λευκωσίας, φυλλάδια όπου θα καλούσαν την Τουρκία να αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ποντίων και να σταματήσει την καταπάτηση των δικαιωμάτων των Κούρδων; Τι θα γινόταν, άραγε, αν σε μια μεταδιζωνική κατάσταση, Ελληνοκύπριος πρόσφυγας, από τους απειροελάχιστους που θα επέστρεφαν στο «τ/κ συνιστών κρατίδιο», διαμαρτυρόταν για την ύπαρξη προτομής του Κεμάλ Ατατούρκ στην κεντρική πλατεία, και για την σύληση της Εκκλησίας του χωριού του; Τι θα γινόταν, άραγε, αν σε μια μεταδιζωνική κατάσταση, ελληνοκυπριακή εφημερίδα, στα πλαίσια ιστορικού αφιερώματος, αναφερόταν στις ήττες του Οθωμανικού στρατού κατά την διάρκεια της Επανάστασης του 1821;

Αντιλαμβάνεστε τώρα, πεντακάθαρα, την σοβαρότητα της ανησυχίας μας. Ο εμπειρότατος Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης, που τυγχάνει και Διδάκτωρ του Δικαίου, καλύπτει την αυταρχικότητα της Αστυνομίας, με πρόσχημα την «δημόσια ασφάλεια».
Η πράξη των πολιτών, που οδήγησε στην σύλληψη τους, ήταν η διανομή φυλλαδίων όπου εκφραζόταν η αντίθεση τους σε μορφή λύσης ΔΔΟ. Δηλαδή η αντίδραση κατά της ΔΔΟ θεωρήθηκε, από την Κυπριακή Κυβέρνηση, απειλή για το «δημόσιο συμφέρον». Ταυτόχρονα, η ΔΔΟ αποτελεί και τον «ακρογωνιαίο λίθο της ασφάλειας της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο». Συνεπώς, όταν ο Δρ. Κύπρος Χρυσοστομίδης θεωρεί πως «κάποια πράματα, για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος έχουν τα όρια τους», για ποιό «δημόσιο συμφέρον» ομιλεί; Διότι ξέρουμε ότι η ΔΔΟ, ως ο «Ακρογωνιαίος Λίθος» του Στρατηγού Χιλμί Οζκιόκ, το μόνο «δημόσιο συμφέρον» που εξασφαλίζει είναι αυτό της Τουρκίας. Επομένως ερωτούμε: μήπως το «δημόσιο συμφέρον» που επικαλέστηκε ο Δρ. Κύπρος Χρυσοστομίδης, ταυτίζεται μόνο με τα «τουρκικά εθνικά συμφέροντα» και την «τουρκική ασφάλεια» που ζητούν λύση ΔΔΟ;
Αν σε μια προδιζωνική κατάσταση, όπως την παρούσα, τα Σώματα Ασφαλείας και η πολιτική ηγεσία του ευρωπαϊκού και ευνομούμενου κυπριακού κράτους ασκούν «πνευματική τρομοκρατία» και προβαίνουν σε συλλήψεις αντιφρονούντων στην ΔΔΟ, με πρόσχημα το -κυπριακό ή τουρκικό;- «δημόσιο συμφέρον», τι έχει να γίνει, αλήθεια, όταν το ίδιο το τουρκικό αστυνομικό και στρατιωτικό παρακράτος, μέσω πληρεξουσίων του, ελέγχει, νόμιμα και με την υπογραφή μας πλέον, το ήμισι (ή έστω το 40%) των Σώματων Ασφαλείας της ομόσπονδης κεντρικής κυβέρνησης;










Με δυο ταυτότητες και δικαίωμα να προβαίνουν ακόμα και σε εγκληματικές πράξεις, θα κινούνται οι μυστικοί αστυνομικοί προκειμένου να ξεσκεπάσουν κυκλώματα ναρκωτικών ή να διεισδύσουν στα δίκτυα τρομοκρατίας. Αυτά προνοεί, μεταξύ άλλων, νομοσχέδιο που ετοίμασε το Υπουργείο Δικαιοσύνης και στάληκε στη Βουλή μετά την έγκρισή του από το Υπουργικό Συμβούλιο. Στο πρωτοποριακό νομοσχέδιο τις πρόνοιες του οποίου δημοσιοποιεί ο «Φ», οι μυστικοί ή υπό κάλυψη αστυνομικοί θα εκπαιδεύονται ειδικά ώστε να γνωρίζουν το πλαίσιο δράσης τους, ενώ θα λογοδοτούν σε ανώτερο αξιωματικό ο οποίος και θα τους διορίζει.







