του Πανίκου Ελευθερίου
Άσσια - κατεχόμενη Αμμόχωστος, Κύπρος
03 Μαρτίου 2008   

Οι προεδρικές εκλογές στην Κύπρο πέρασαν ήδη στην ιστορία. Θα τις θυμούμαστε ως τις εκλογές των εκπλήξεων και των ανατροπών.  Κόντρα στα προγνωστικά των δημοσκοπήσεων, το αδιαφιλονίκητο φαβορί, ο Τάσσος Παπαδόπουλος έχασε στον πρώτο γύρο των εκλογών, γεγονός που οδήγησε στην εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Φαίνεται ότι στην περίπτωση της Κύπρου, άδικα γίνεται τόσος ντόρος, για τις δημοσκοπήσεις. Ξοδεύονται (χαραμίζονται τελικά) τεράστια ποσά, τα οποία αντί να γεμίζουν τα ταμεία γραφείων ερευνών, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με άλλους τρόπους από τα ‘κύτταρα της δημοκρατίας’, τα κόμματα, πιθανώς και για το καλό της πατρίδας. Την κύρια ευθύνη για τις κομματικές συσπειρώσεις της τελευταίας στιγμής την έχουν οι πανίσχυροι μηχανισμοί των κυπριακών κομμάτων, σε σημείο που μάλλον θα διεκδικούν τα παγκόσμια πρωτεία. Είναι ένα φαινόμενο που παρατηρήθηκε πλειστάκις στο παρελθόν. Παραμονές των εκλογών, οι περιλάλητες συσπειρώσεις (μαντρίσματα) των κομμάτων, ενός παντοδύναμου κομματικού κατεστημένου, είναι ικανές να γελοιοποιήσουν τους δημοσκόπους, και να αποστομώσουν τους πάντες.

Πιέστε ΕΔΩ για την συνέχεια… »

Λάμπρος Γ. Καούλλας
01 Μαρτίου 2008
«ΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ»
http://www.noitikiantistasis.com 

Ο Δημήτρης Χριστόφιας κατάφερε τελικά, μέσα από άψογες δημοκρατικές διαδικασίες, να εκλεγεί ο έκτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το τονίζουμε: Της Κυπριακής Δημοκρατίας. Του δημοκρατικού, λειτουργικού, εύπορου και αειφόρως αναπτυσσόμενου κράτους που του παρέδωσε ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Διότι παρέλαβε κράτος ο Δημήτρης Χριστόφιας, και όχι κοινότητα. Και οφείλει αυτό το κράτος να το οδηγήσει σε καλύτερες μέρες, και το κυριότερο, να μοχθήσει για την απελευθέρωση και την επανένωση του, στα πλαίσια μιας λύσης που θα σέβεται αρχές και αξίες. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν ήταν ο ιδανικότερος ηγέτης. Αλλά έθεσε τον πήχυ ψηλά. Πολύ ψηλά, σαφώς ψηλότερα από τον προκάτοχό του Γλαύκο Κληρίδη. Ελπίζουμε πως ο Δημήτρης Χριστόφιας θα πολιτευθεί ανάλογα.

Όμως έχουμε κάθε δικαίωμα να ανησυχούμε. Η αποπομπή του Τάσσου από τον πρώτο γύρο ήταν αφορμή για πανηγυρισμούς από πλευράς των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν ερμήνευσε το εκλογικό αποτέλεσμα στην Κύπρο σαν «ένδειξη ότι οι Κύπριοι επιθυμούν επίτευξη λύσης στο Κυπριακό ή πραγματοποίηση προόδου προς αυτή την κατεύθυνση, σε διάστημα μηνών» και προσκάλεσε ήδη τον νέο Πρόεδρο στο Λονδίνο [Χαραυγή, 29/02/2008]. Σύσσωμος ο βρετανικός Τύπος, από την φιλοσυντηρητική ’Times’ ως την φιλοεργατική ‘Guardian’, επιχαίρει. Τα δημοσιεύματα εκτοξεύουν χολή, όξος και απίστευτα ψεύδη κατά του τέως Προέδρου:

«Η επανένωση της Κύπρου πίσω στην ατζέντα μετά την πρόκριση των μετριοπαθών. Ο σκληροπυρηνικός Τάσσος Παπαδόπουλος ηττήθηκε στον πρώτο γύρο των εκλογών, αναθερμένοντας τις ελπίδες για νέα διεθνή προσπάθεια για επανένωση του νησιού» [The Times, 18/02/2008]

«Η ήττα του Παπαδόπουλου προσφέρει ελπίδα για τις ειρηνευτικές συνομιλίες στην Κύπρο. Ο εθνικιστής Τάσσος Παπαδόπουλος αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο [...] οι δύο υποψήφιοι, Γιαννάκης Κασουλίδης και Δημήτρης Χριστόφιας, δεσμεύτηκαν να ξαναρχίσουν τις ειρηνευτικές συνομιλίες - οι οποίες πάγωσαν για πέντε χρόνια κάτω από την διακυβέρνηση Παπαδόπουλου» [Financial Times, 18/02/2008]

«Ένας κομμουνιστής για την σωτηρία [...] Η ελπίδα επανήλθε την στιγμή που ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο εθνικιστής Ελληνοκύπριος Πρόεδρος, παραγκωνίστηκε στον πρώτο γύρο των εκλογών. Ο κ. Παπαδόπουλος έπεισε τους ψηφοφόρους το 2004 να απορρίψουν το Σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν [...] Η ήττα του κ. Παπαδόπουλου έφερε αναστεναγμούς ανακούφισης στις Βρυξέλλες. Είχε εξοργίσει ευρωπαϊκές χώρες εκμεταλλευόμενος την υποψηφιότητα της Κύπρου για να πιέσει την Τουρκία να κάνει παραχωρήσεις προς την Κύπρο. Οι ευρωκράτες ήταν εκνευρισμένοι με την ελληνοκυπριακή καμπάνια κατά των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων στον απομονωμένο νότο.» [Economist, 28/02/2008]

«Μια νέα εντολή στην Λευκωσία. Εκλέγοντας τον Δημήτρη Χριστόφια στην Προεδρία, οι Ελληνοκύπριοι πήραν ένα ανεπιφύλακτο βήμα προς την κατεύθυνση της επανένωσης. Επιτέλους, έπειτα από πέντε κρύα χρόνια καταστροφολογίας, ’Τουρκοφαγίας’ (σ.σ. η εφημερίδα γράφει ‘Turk-bashing’), και υπεκφυγών οι Ελληνοκύπριοι έχουν νέο Πρόεδρο.» [Guardian, 25/02/2008]

Εκτός από τους δυτικούς «φίλους» μας, και ο δεκανέας της Άγκυρας Μεχμέτ Αλί Ταλάτ πανηγύριζε από την επομένη του πρώτου γύρου, όχι τόσο για την πρόκριση Χριστόφια-Κασουλίδη, αλλά -προσέξτε!- για την ήττα του Παπαδόπουλου. Αναπτερώθηκαν οι ελπίδες του για λύση στην βάση του λατρεμένου του Σχεδίου Ανάν. Η ανακοίνωση του λεγόμενου Γραφείου Τύπου του «Προέδρου της ΤΔΒΚ» λέει επί λέξη:

» Η εκλογική αποτυχία του κ. Παπαδόπουλου στον πρώτο γύρο γέννησε την ελπίδα ότι μπορεί να ξεπεραστεί η κωλυσιεργεία που αντιμετωπίζουμε στη διαπραγματευτική διαδικασία σχετικά με το κυπριακό πρόβλημα. Ο τουρκοκυπριακός λαός είναι υπέρ της ίδρυσης ενός νέου κράτους συνεταιρισμού που βασίζεται στην ισότητα των δυο λαών και στο ίσο στάτους των δυο ιδρυτικών κρατών, πράγμα που εξέφρασε ξεκάθαρα και στο δημοψήφισμα. Η προσέγγισή μας στις εκλογές της ελληνοκυπριακής πλευράς συσχετίζεται με τη δημιουργία νέων δυνατοτήτων που θα χαράξουν το δρόμο για να φτάσουμε στο συγκεκριμένο στόχο. Ο κ. Παπαδόπουλος δυστυχώς δεν ενδιαφερόταν για τη λύση του κυπριακού προβλήματος.

» Από την άλλη, οι προσεγγίσεις που τέθηκαν κατάτη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας από τους δυο υποψηφίους που θα αγωνιστούν για το δεύτερο γύρο έδειξαν ότι είναι πιο άμεσα ενδιαφερόμενοι με τη λύση του προβλήματος. Θα είναι πιο κατανοητό στη διαδικασία που θα ακολουθήσει αν το ενδιαφέρον αυτό θα είναι αρκετό για να μας κουβαλήσει στη λύση, ωστόσο η ύπαρξη μιας τέτοιας αναζήτησης θα προκαλέσουν την εντατικοποίηση των προσπαθειών αναζήτησης στη λύση του κυπριακού. Ως η τουρκοκυπριακή πλευρά, εμείς είμαστε έτοιμοι να συμβάλουμε σ’αυτές τις προσπάθειες και να βρούμε μια δίκαιη και συνολική λύση στο κυπριακό. Η πολιτική μας είναι πολιτική λύσης και ευχόμαστε όπως η αλλαγή ηγέτη στη Νότια Κύπρο βοηθήσει στο να αποδώσει θετικά αυτή η πολιτική μας» [Γραφείο Τύπου «Προεδρίας ΤΔΒΚ», 18/02/2008].

Και για την Τουρκία η αποτυχία του Τάσσου να περάσει στον δεύτερο γύρο ήταν για αυτούς το σημαντικότερο. Η τουρκική εφημερίδα ‘Hurriyet’ έγραψε ότι «Ο Ταλάτ είναι ευχαριστημένος με την αποχώρηση του Παπαδόπουλου» και ότι «καταλληλότερος ηγέτης των Ελληνοκυπρίων, όσον αφορά τη στάση του απέναντι στην Τουρκία, κρίνεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας ο Δημήτρης Χριστόφιας, ο οποίος θεωρείται ηγέτης περισσότερο διαλλακτικός». [ΚΥ.Π.Ε, 19/02/2008]

  

Για μας προσωπικά λοιπόν, οι εκλογές στην Μεγαλόνησο έληξαν το βράδυ της 17ης Φεβρουαρίου 2008. Η αποτυχία του Τάσσου να περάσει στον δεύτερο γύρο σήμανε και το τέλος της γενικότερης προσπάθειας αλλαγής πολιτικής νοοτροπίας, αφού σε επίπεδο φιλοσοφίας λύσης του Κυπριακού υπερίσχυσαν οι δύο τάσεις της ίδιας σχολής: της σχολής της παρανοϊκώς αυτοαποκαλούμενης «διαλλακτικότητας». Η «διαφορά» των δύο τάσεων της «διαλλακτικής σχολής» είναι ότι η μια είναι κόκκινη και αφιονίζει τους οπαδούς της με Βασίλη Παπακωνσταντίνου και σφυροδρέπανα, η άλλη είναι μπλε και αφιονίζει τους δικούς της οπαδούς με τραγούδια της ΕΟΚΑ και ελληνικές σημαίες. Επί της ουσίας, η διαφορά είναι μηδέν.

Σε αυτό το σημείο να σημειώσουμε την απαρέσκεια και την αηδία μας με την συμπεριφορά του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ που σύρθηκαν σαν πεινασμένα σκυλιά στα πόδια του ΑΚΕΛ, του κόμματος που πριν λίγο καιρό αποκαλούσαν «μεγάλο αδελφό». Το σωστό θα ήταν ο κεντρώος συνασπισμός που υποστήριξε την υποψηφιότητα του Τάσσου να παραμείνει συμπαγής και ως τέτοιος να απαιτήσει σαφείς δεσμεύσεις από τον ένα ή τον άλλο υποψήφιο με επίκεντρο το Κυπριακό, ή όλοι μαζί να αποφασίσουν να μην στηρίξουν κανένα στον δεύτερο γύρο. Έτσι, θα μπορούσαμε πραγματικά να ελπίζουμε ότι ένας υπολογίσιμος και «επικίνδυνος» τρίτος πόλος θα δημιουργείτο, που θα έθετε πλέον το Κυπριακό στις σωστές του βάσεις.

Αντ’ αυτού, τα σαχλά μικροκομματικά συμφέροντα υπερίσχυσαν και οι ηγεσίες των δύο ιστορικών κομμάτων που δημιούργησαν ο Σπύρος Κυπριανού και ο Βάσος Λυσσαρίδης εξευτελίστηκαν ανεπανόρθωτα για άλλη μια φορά. Το ίδιο ισχύει και για τους Οικολόγους-Περιβαλλοντιστές, που τελικά αποφάσισαν να στηρίξουν Χριστόφια. Μόνη φωνή αξιοπρέπειας από το στρατόπεδο της υποψηφιότητας Παπαδόπουλου στάθηκε το Ευρωπαϊκό Κόμμα, που αποφάσισε να μην στηρίξει ούτε Χριστόφια, ούτε Κασουλίδη στον δεύτερο γύρο. Όπως δήλωσε και ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ κ. Νίκος Κουτσού: «αποτελούμε αυτό που ο Μακρυγιάννης ονομάζει “μαγιά” και πάνω στην οποία θα βασιστεί η περαιτέρω κινητοποίηση και ενεργοποίηση των πολιτών, αν και εφόσον χρειαστεί, για την υπεράσπιση της κρατικής μας υπόστασης και της Κυπριακής Δημοκρατίας» [Φιλελεύθερος, 21/02/2008].

 Οι δηλώσεις αυτές αντικατοπτρίζουν και τις δηλώσεις που έκανε ο ίδιος ο Τάσσος Παπαδόπουλος αμέσως μετά την εκλογική του αποτυχία:

 Οι δηλώσεις αυτές αντικατοπτρίζουν και τις δηλώσεις που έκανε ο ίδιος ο αμέσως μετά την εκλογική του αποτυχία:«Ζήσαμε τη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας τον Απρίλιο του 2004. Ζήσαμε την οικονομική πρόοδο, την κοινωνική συνοχή, την υιοθέτηση του Ευρώ, την παρουσία της Κύπρου στην καρδιά της Ευρώπης. Αισθάνομαι υπερήφανος για όλα αυτά που ζήσαμε και πετύχαμε μαζί. Οι ανησυχίες που εξέφρασα στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου είναι ειλικρινείς. Στο Κυπριακό διαφαίνονται εξελίξεις. Καλώ το λαό σε επαγρύπνηση. Προσωπικά θα είμαι πάντα παρών, δίπλα και μαζί με το λαό. Για την Κύπρο μας» [17/02/2008].

Ο αναχρονιστικός-«εκσυγχρονιστικός» συρφετός σε Ελλάδα και Κύπρο πανηγυρίζει, μαζί με τον αγγλοτουρκικό ιμπεριαλισμό, την ήττα του Τάσσου. Ο Πάσχος Μανδραβέλης γράφει:

«Σε ένα πράγμα συμφωνούν όλοι: η Κύπρος άλλαξε σελίδα. Οχι γιατί ο λαός της γύρισε την πλάτη στον αρχιτέκτονα του «όχι» κατά το δημοψήφισμα του 2004. [...] Είναι ειρωνικό, αλλά ο κ. Τάσσος Παπαδόπουλος, έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος για την απόφαση που οδηγούσε σε αδιέξοδο το Κυπριακό. Ολοι άρχισαν να κατανοούν -ακόμη κι εκείνοι που ψήφισαν «όχι» - ότι μετά την 24η Απριλίου του 2004 το εθνικό θέμα μπήκε σε νέα και εξαιρετικά δυσμενή για τους Ελληνοκυπρίους φάση» [Καθημερινή, 19/02/2008].

Ο δε Γιάγκος Μικελλίδης που εδώ και χρόνια καθυβρίζει τον κυπριακό λαό ξαφνικά άλλαξε γνώμη και έγραψε:

«Ένιωσα υπερήφανος για τον κυπριακό λαό. Ένιωσα μετά από πολύ καιρό ότι οι Κύπριοι στο βάθος έχουν την ικανότητα όταν οι συνθήκες φτάσουν σε πλήρη αποτελμάτωση να αντιδρούν με έναν τρόπο που κανείς δεν τον περιμένει και να βάζουν ξανά τα πράματα στην ορθή τους προοπτική. Εκεί που όλοι πίστευαν ότι ο Τάσσος θα είναι ο νέος πρόεδρος της Κύπρου με μία κίνηση καταπέλτη τον απαξίωσαν. Του είπαν ότι δεν είναι άξιος. Ότι η αρνητική του στάση απέναντι στους Τουρκοκύπριους, στην Τουρκία και στην Ευρωπαική Ένωση είναι λάθος. Του είπαν ότι οδηγεί την Κύπρο προς την καταστροφή και τον καταψήφισαν. Καταψήφισαν αυτόν και τον Ομήρου και το Ευρωκό και τον Περδίκη και όλους αυτούς που με τις εθνικιστικές τους τάσεις οδηγούσαν την Κύπρο προς στην κοσοβοποίηση και στη διχοτόμηση. Πιστεύω ότι ψήφισαν τον Χριστόφια και τον Κασουλίδη όχι με θετική αλλά με αρνητική ψήφο» [Πολίτης, 24/02/2008].

Περιέργως, σε αυτή την περίπτωση, τα αντιεθνικιστικά και αντισωβινιστικά λαγωνικά δεν οσμίστηκαν τον ποδοσφαιρικού τύπου τριτικοσμικό παροξυσμό των «εθνικοφρόνων» οπαδών Κασουλίδη και των «σοβιετοφρόνων» οπαδών Χριστόφια! Εκεί που οι Ελληνοκύπριοι του 76% του ΟΧΙ ήταν ένας αμόρφωτος και συμφεροντολόγος όχλος ρατσιστών ξαφνικά έγιναν «ώριμοι ψηφοφόροι» που αποφάσισαν να «πάνε μπροστά» καταψηφίζοντας τον κακό εθνικιστή Τάσσο Παπαδόπουλο.

Ο λαός, δυστυχώς, είναι συνένοχος. Δημοκρατικά, έστω, συνένοχος. Συνέχονος γιατί ενώ ξέρει το παρελθόν και την ιστορία των δύο, τους προτίμησε για ευτελή κομματικά και προσωπικά μικροσυμφέροντα, παραμερίζοντας τον Τάσσο και εκλέγοντας τελικά τον Χριστόφια. Δεν χάνεται η ελπίδα όμως. Και ο λόγος είναι απλός: Οι Κύπριοι ψήφισαν τους Δημήτρη Χριστόφια και Γιαννάκη Κασουλίδη, όχι για τους λόγους που νομίζουν οι Μικελλίδης και Μανδραβέλης, αλλά γιατί και οι δύο ανθυποψήφιοι του Τάσσου υποσχέθηκαν να μην επαναφέρουν το Σχέδιο Ανάν, και οι δύο υποσχέθηκαν σκληρή και διεκδικητική διπλωματία στο Κυπριακό, και οι δύο κατηγόρησαν τον Τάσσο για κακή διαχείρηση του ΟΧΙ, άρα και οι δύο υποσχέθηκαν καλύτερη διαχείριση του ΟΧΙ του προηγούμενου Προέδρου. Με λίγα λόγια, ο νέος Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας ΜΑΣ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ΗΔΗ ΟΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΣΣΙΚΟΤΕΡΟΣ ΤΟΥ ΤΑΣΣΟΥ.

Έτσι, σε αυτό το σημείο, θα καταγράψουμε ορισμένες δηλώσεις που έκανε ο νέος Πρόεδρος πριν την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα της Δημοκρατίας, ούτως ώστε μελλοντικά να μπορούμε να τον κρίνουμε, θετικά ή αρνητικά, με βάση την προσήλωση του στις προεκλογικές δεσμεύσεις του.

Απαντώντας ο ίδιος σε δηλώσεις του επιτελείου Κασουλίδη ότι το ΑΚΕΛ θα ξεγράψει την ελληνικότητα της παιδείας και θα καταργήσει το μάθημα των θρησκευτικών, είπε:

«Δεν υπολόγιζα ότι θα σκαρφιστούν τα επιτελεία του κ Κασουλίδη τέτοια κατηγορητήρια και παραμύθια ότι τάχατες κινδυνεύει η ελληνικότητα μας και η θρησκεία μας. “Βλέπουν μπροστά” και μας πέρνουν πίσω. Μας πέρνουν δεκαετίες πίσω. Μή κακο, μη κακό των Ελλήνων της Κύπρου να ξαναβγούν στην εξουσία τέτοιοι άνθρωποι». [Sigma TV, 21/02/2008]

Στην Διακαναλική Συζήτηση με τον Ιωάννη Κασουλίδη στις 21 Φεβρουαρίου 2008 ο δημοσιογράφος Παύλος Μυλωνάς έθεσε την εξής ερώτηση στον κ. Χριστόφια:

«Τι θα αλλάξετε από τα βιβλία της ιστορίας; Τον αγώνα του 1955 - 59 της ΕΟΚΑ για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, την Τουρκανταρσία του 1963, το πραξικόπημα το προδοτικό και την εισβολή και την κατοχή της Κύπρου; Διότι διερωτήθηκα τι θέλετε να αλλάξετε όταν είπατε θα αλλάξετε τα βιβλία της ιστορίας».

Ο Δημήτρης Χριστόφιας απάντησε:

» Τα βιβλία της Ιστορίας, ναι, θέλουν αναθεώρηση. Ασφαλώς, αλοίμονο, τον αγώνα της ΕΟΚΑ θα συνεχίσουμε να τον τιμούμε πάντοτε. Και τους ανθρώπους οι οποίοι έδωσαν την ζωή τους. Είναι ήρωες αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι έδωσαν την ζωή τους για την απελευθέρωση της Κύπρου. Ούτε συζήτηση να μην τιμάται ο αγώνας της ΕΟΚΑ.

» Από κει και πέρα σε ότι αφορά στην Τουρκοκυπριακή ανταρσία όπως την λέτε, πρέπει να λεχθούν τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Έγιναν λάθη, παραλείψεις και εγκλήματα και από Ελληνοκύπριους. Δεν είναι τυχαία που βρίσκουμε τώρα οστά σε πηγάδια, Τουρκοκυπρίων. Δεν επαραδεχόμασταν ποτέ ότι υπήρχαν θύματα Τουρκοκύπριοι ως αποτέλεσμα εκκαθαρίσεων τις οποίες έκαμαν δικοί μας άνθρωποι. Αυτό το πράμα, αν θέλουμε πράγματι να συμφιλιωθούμε με τους Τουρκοκύπριους πρέπει να το παραδεχτούμε. Όπως και εκείνοι πρέπει να παραδεχτούν τα εγκλήματα της ΤΜΤ και τον ρόλο που διαδραμάτισαν διάφοροι στην διάρκεια των γεγονότων του 1963-64.

» Από κει και πέρα για το φασιστικό πραξικόπημα, ε τί λέγεται στα σχολεία μας; Πρέπει να λεχθούν περισσότερα πράγματα. Πρέπει να λεχθεί η αλήθεια. Πρέπει να λεχθεί ο ρόλος της Χούντας, ο ρόλος της ΕΟΚΑ-Β’. Δηλαδή παραγράφουμε την ιστορία; Για τ’ όνομα του Θεού. Αυτό γίνεται. Χρειάζεται, ναι, να λεχθούν αρκετά περισσότερα, με αντικειμενικό τρόπο. Δεν λέει κανένας ότι θα διαγράψουμε ότι γίνεται λόγος στην ιστορία, προπάντως σε ό,τι αφορά τις ρίζες μας, προπάντως σε ό,τι αφορά πολλά άλλα πράγματα τα οποία έχουν σχέση ακριβώς με τις παραδόσεις μας, που έχουν σχέση με την ιστορία μας.

» Θα τιμήσουμε την ιστορία μας. Και εμείς ενωτικοί ήμασταν το 1955 - 59, να μην τα ξεχνάμε αυτά τα πράγματα, κακά τα ψέματα, ολόκληρος ο κυπριακός λαός αγωνιζόταν για την Ένωση. Καλά ή κακά, εν πάση περιπτώσει, αυτή είναι η αλήθεια» [Διακαναλική, ΡΙΚ1, 21/02/2008]

Σε δεσμευτικό έγγραφο που παρέδωσε στον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ κ. Μάριο Κάρογιαν για να εξασφαλίσει την υποστήριξη του κόμματος του στον δεύτερο γύρο, ο Δημήτρης Χριστόφιας υπέγραφε:

» Δεν υπάρχει περίπτωση να αποδεχθεί επαναφορά του σχεδίου Ανάν ή άλλου πανομοιότυπου με αυτό σχέδιο. Διαβεβαιώνει ότι θα εξακολουθήσει να αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις για ειρηνική λύση του Κυπριακού βάσει των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και των συμφωνιών υψηλού επιπέδου 1977- 1979 που προνοούν για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. Προσθέτει πως η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία είναι το σημείο συνάντησης Ε/κ και Τ/κ και τυγχάνει της διεθνούς υποστήριξης, διατυπώνοντας τη θέση πως τυχόν εγκατάλειψή της δεν θα οδηγήσει σε καλύτερη λύση, αλλά νέες περιπέτειες.

» Δηλώνει ότι θα προωθήσει τη λύση του Κυπριακού με προμετωπίδα την εφαρμογή της Συμφωνίας της 8ης Ιουλίου και θα αξιοποιήσει πλήρως τα πρόσφατα συμπεράσματα του Συμβουλίου Κορυφής της ΕΕ. Αναφέρει ακόμη πως θεωρεί ότι η Κύπρος ως μέλος της ΕΕ θα συμμετάσχει στους διάφορους πυλώνες της Ένωσης, προσθέτει ότι θα αξιοποιήσει ακόμα περισσότερο την εμπλοκή των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας και ιδιαίτερα της Ρωσίας και της Κίνας και δηλώνει πως θεωρεί εντελώς φυσιολογική τη συνέχιση και ανάπτυξη της στενής συνεργασίας με την Ελλάδα που αποτελεί το κυριότερό μας στήριγμα» [Σημερινή, 20/02/2008].

Υψίστης σημασίας για μας είναι και το γεγονός ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας, σεβόμενος τις δημοκρατικές διαδικασίες και την βούληση του λαού, θα θέσει το προϊόν μελλοντικών διαπραγματεύσεων στην κρίση του λαού μέσω ενός άλλου Δημοψηφίσματος:

» Δεν πρέπει όμως να υποτιμηθεί ότι παντού και πάντα οι ψηφοφόροι επιλέγουν υποψηφίους που προσφέρουν περισσότερες προσδοκίες για το αύριο, παρά για να δικαιώσουν σωστές επιλογές του χθες. Ο κυπριακός λαός δεν μετάνιωσε για το «όχι» του 2004, ωστόσο αναζητά την προοπτική της δίκαιης λύσης του Κυπριακού και τη διασφάλιση της ευημερίας του. Ο Δημήτρης Χριστόφιας εγγυήθηκε ότι οι πρωτοβουλίες του για το Κυπριακό, αν οδηγήσουν σε συμφωνημένη λύση με τους Τουρκοκύπριους, τότε αυτή η λύση θα τεθεί σε δημοψήφισμα. Ετσι πέτυχε να επαναπατρίσει ένα πολύ κρίσιμο ποσοστό ψηφοφόρων του ΑΚΕΛ» [Έθνος, 19/02/2008]

Στην ομιλία του στην Τελετή Εγκατάστασής του, ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Πρόεδρος Χριστόφιας είπε, μεταξύ άλλων:

» Ο στόχος της προεδρίας μας είναι να πετύχουμε λύση δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική που να τερματίζει την κατοχή και τον εποικισμό. Λύση που να αποκαθιστά την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την ενότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και να αποκλείει τα όποια δικαιώματα στρατιωτικής επέμβασης στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας μας από ξένες δυνάμεις. [...]

» Διεκδικούμε η λύση να προνοεί την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και την αποστρατιωτικοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τελικός στόχος παραμένει η αποστρατιωτικοποίηση ολόκληρης της Κύπρου. [...] Το Κυπριακό για τριάντα τέσσερα τώρα χρόνια παραμένει άλυτο παρά τις πολλές προσπάθειες που κατά καιρούς έχουν αναληφθεί. Το πρόβλημα δεν έγινε κατορθωτό να επιλυθεί λόγω της άρνησης της Τουρκίας να αποδεχθεί λύση που να είναι προς το καλώς νοούμενο συμφέρον του κυπριακού λαού. Είναι πεποίθησή μου ότι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου το πρόβλημα να επιλυθεί με ένα δίκαιο, βιώσιμο και λειτουργικό τρόπο και να αποκατασταθούν οι αρχές του διεθνούς δικαίου. Αρχές που παραβιάζει η Τουρκία με την εισβολή που διενήργησε το 1974 και την κατοχή μεγάλου μέρους του εδάφους της πατρίδας μας. 

» Διαβεβαιώνω τους Τουρκοκυπρίους για μια ακόμα φορά πως θα εργαστώ ώστε να χαίρονται όλων των δικαιωμάτων ως ισότιμοι πολίτες της ενωμένης ομοσπονδιακής Κυπριακής Δημοκρατίας. Θέλω όμως να επαναλάβω με έμφαση ότι η αποκατάσταση των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων δεν είναι δυνατό να λάβει χώρα σε βάρος των δικαιωμάτων των Ελληνοκυπρίων, των Μαρωνιτών, των Αρμένιων και των Λατίνων συμπατριωτών μας. Κάτι τέτοιο θα έκανε τη λύση του Κυπριακού θνησιγενή από τα γεννοφάσκια της» [Ομιλία στην Βουλή, Γραφείο Τύπου και Πληροφορίων, 28/02/2008].

Εμείς, που θεωρούμε πως ο Τάσσος ήταν ήδη πολύ «διαλλακτικός» και σε ορισμένες περιπτώσεις υποχωρητικός, θα κρίνουμε, θα επικρίνουμε αλλά και θα συγχαίρουμε τον Δημήτρη Χριστόφια μέσα από το πιο πάνω πρίσμα. Εμείς δεν θέλουμε να δικαιολογηθούν οι εύλογες και υποστηριζόμενες με επιχειρήματα ανησυχίες μας. Εμείς ευχόμαστε από τα βάθη της καρδιάς μας να διαψευστούμε! Αυτό θέλουμε!! Ας ελπίσουμε πως ο Δημήτρης Χριστόφιας θα το κάνει αυτό και μάλιστα κατηγορηματικά. Ότι θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και δεν θα αποκαρδιώσει τους Συνδέσμους και τις Οργανώσεις των Αντιστασιακών που «αντιστάθηκαν στο προδοτικό πραξικόπημα, στην τουρκική εισβολή και στο σχέδιο Ανάν» και τον υποστήριξαν στον δεύτερο γύρο με βάση τις «δεσμεύσεις του για επιδίωξη μιας δίκαιης, βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό, βασισμένης στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο» [Χαραυγή, 22/02/2008].

Ας ελπίσουμε πως ο Δημήτρης Χριστόφιας, ως ο κυβερνήτης πλέον του κυπριακού σκάφους θα αντιληφθεί ότι η φιλοσοφία λύσης της «διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας» που οραματίζεται δεν έχει καμία σχέση με την λύση που δεδηλωμένα και φανερά θέλουν τόσο οι «αριστεροί» Τουρκοκύπριοι του Ταλάτ, όσο και οι «δεξιοί» του Ντενκτάς. Ας ελπίσουμε ότι την υστάτη θα αφυπνισθεί, και όπως και τον Απρίλιο του 2004, θα ακούσει την βάση του ΑΚΕΛ και να επιδιώξει μαχητικά μια σωστή, δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.

Ας ελπίσουμε πως ο νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Δημήτρης Χριστόφιας, το συμπαθές προσφυγόπουλο από το κατεχόμενο Δίκωμο δεν θα ανεχτεί τις μεθοδεύσεις των ξένων και των Τούρκων στρατοκρατών, που θα απαιτήσουν από αυτόν, όπως απαίτησαν από τον Τάσσο Παπαδόπουλο, να υπογράψει ξεπούλημα της πατρίδας του…

από την εφημερίδα “Σημερινή”, 25 Φεβρουαρίου 2008
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου   

Όσοι έβαλαν στόχο να ρίξουν τον Τάσσο Παπαδόπουλο, το έχουν επιτύχει. Εκ διαφόρων κατευθύνσεων ορμώμενα, με κοινό όμως στόχο, τα «συνεργεία κατεδάφισης», έχουν από χθες βράδυ τον Πρόεδρό «τους». Τον Πρόεδρο που παρήγαγε η ομοαξονική τους δράση. Των μεν από 10μήνου, των δε από 8μήνου. Έχοντας πείσει 7.747 περισσότερους ψηφοφόρους στον πρώτο γύρο, της 17ης Φεβρουαρίου, οι μεν και 6.767 οι δε, απέκλεισαν τον Τάσσο και ανέδειξαν χθες Πρόεδρο αρεστό και στους ξένους. Εκείνους τους ξένους που για τα δικά τους στρατηγικά συμφέροντα, πάντα ενδιαφέρονται και ουδέποτε έπαυσαν να καθορίζουν το Κυπριακό. Εκείνους που, από την περασμένη Κυριακή, δεν κρύβουν την ανακούφισή τους που ο κυπριακός λαός έστειλε σπίτι του τον Ηγέτη του ΟΧΙ της 24ης Απριλίου 2004. Ο ίδιος ο Τάσσος Παπαδόπουλος, από την επαύριον του 76%, αυτοπαγιδεύτηκε στο να λογοδοτεί και να καλοκρατεί τις ηγεσίες των ποικίλης εντάσεως δυνάμεων του «ΝΑΙ», αντί να εξορμήσει από την αμυντική γραμμή της Αντίστασης του ΟΧΙ στην ολομέτωπη επίθεση της απελευθερωτικής πορείας.

Από σήμερα, ο αγώνας διάσωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, απόκρουσης των σχεδίων κατάλυσής της και επέκτασης τής τουρκικής συγκυριαρχίας και στις ελεύθερες περιοχές, ο αγώνας για τη διατήρηση ερεισμάτων ισχύος και αποθεμάτων σθένους για την απελευθέρωση των τουρκοκρατούμενων περιοχών, θα διεξάγεται κάτω από δυσμενέστερες συνθήκες. Αυτό, όμως, δεν προεξοφλεί από τώρα την πορεία που θα ακολουθήσουν. Δεν αποκλείει ούτε και την περίπτωση ν’ αναγκασθούν εκ των πραγμάτων να μεταβληθούν σε «απορριπτικότερους του εκδιωχθέντος απορριπτικού». Δεν είναι βέβαιο ποίων επιφοιτήσεων θα γίνουν καλοί δέκτες.

Μόνη ελπίδα είναι, όχι απλώς η επαγρύπνηση των δυνάμεων που υπέστησαν την κατεδάφιση, αλλά η ριζοσπαστικοποίηση της ανασυγκρότησής τους και η σταθερά αυξανόμενης επιτάχυνσης αγωνιστική τους δράση. Εάν σε διάστημα τριών χρόνων και δέκα μηνών, η «Πλατφόρμα του Ναι» του 24% κατάφερε, κατεδαφίζοντας, να αναδείξει τον νέο Πρόεδρο, οι δυνάμεις που παραμένουν αμυνόμενες στο «ΟΧΙ» -αφού πήραν ήδη το μάθημα από το πάθημα- θα δείξουν αν είναι άξιες για την άμεση έναρξη καθημερινού αγώνα για την ανακοπή, όχι πλέον της διολίσθησης, αλλά της κατακρήμνισης του Κυπριακού. Διαθέτουν, όμως, ηγεσίες ικανές για κάτι τέτοιο;

από την εφημερίδα “Σημερινή”, 19 Φεβρουαρίου 2008
Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ“, του Λάζαρου Μαύρου    

Κυρίαρχος ο λαός, συγκροτούμενος την Κυριακή 17.2.08 σε εκλογικό σώμα 516.441 ψηφοφόρων, εκ των οποίων ψήφισαν 462.847, έδιωξε από την προεδρία τον Ηγέτη του ΟΧΙ της 24ης Απριλίου 2004, Τάσσο Παπαδόπουλο.
Εναντίον του ψήφισαν 311.800, οι οποίοι προτίμησαν: (α) Κασουλίδη 150.996, (β) Χριστόφια 150.016, (γ) έξι ανεξάρτητους 6.378 και (δ) 4.410 το λευκό, ενώ (ε) 7.798 έριξαν άκυρη ψήφο. Υπέρ του ψήφισαν 143.249. Ποσοστό 31,79%, έναντι 33,51% του Κασουλίδη και 33,29% του Χριστόφια, οι οποίοι θα αναμετρηθούν στην επαναληπτική εκλογή της ερχόμενης Κυριακής.

Τον Απρίλιο του 2004, στη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την απόκρουση του Σχεδίου Ανάν, ο Τάσσος Παπαδόπουλος συντάχθηκε ανοικτά με την πλειοψηφία της Κοινής Γνώμης και τήν αύξησε στο βροντερό 76% του Δημοψηφίσματος, όπου 313.704 ψήφισαν ΟΧΙ και 99.976 ψήφισαν ΝΑΙ. Αναδείχθηκε τότε σε ηγέτη της αντίστασης, της υπερηφάνειας και της αξιοπρέπειας του κυπριακού λαού, έναντι πρωτοφανών πιέσεων, εκβιασμών και απειλών της «διεθνούς κοινότητος» (σ.σ. Αγγλοαμερικανών) και την ενδο-ελληνικής (εξ Αθηνών και εν Λευκωσία) υπόσκαψης. Τέσσερα σχεδόν χρόνια από τότε, η πλειοψηφία του λαού, το 68,21%, δεν πείστηκε ότι συνεχίζεται κάποια αντίσταση άξια παλλαϊκής συστράτευσης, με τον ίδιο ως ηγέτη. Παρότι, την πολιτική του στο Κυπριακό που πρόβαλε πρωτίστως, απότυχε να πείσει, έστω καμιά δεκαριά επιπλέον χιλιάδες ψηφοφόρους, για να περάσει στον δεύτερο γύρο των εκλογών.

Πώς φυλλορόησε η πολιτική ηγεμονία του αντιστασιακού ΟΧΙ και πώς μαράθηκε μέσα στον λαό η εικόνα του Εθνικού Ηγέτη που συγκλόνισε και κινητοποίησε το σύνολο του Ελληνισμού, θα πρέπει να αναζητηθεί στα μικρά και στα μεγάλα πεπραγμένα, αλλά και στα μη πεπραγμένα, της Εξουσίας και του Κομματισμού, των τριών ετών και δέκα μηνών από το Δημοψήφισμα κι εντεύθεν. Από την άρνηση αναθεωρητικής συζήτησης, ενώπιον του λαού, της αποτυχημένης 30ετούς πολιτικής του Κυπριακού 1974-2004, το προϊόν της οποίας ο λαός απέρριψε, ως την διακομματική εκστρατεία για την ανάδειξη ΑΚΕΛιστών δημάρχων της «πλατφόρμας του Ναι» και από την παρακμή της Άμυνας, την εξαφάνιση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος και τη μίζερη αντιμετώπιση των Ιδεολογικών Προγεφυρωμάτων του Αττίλα, είναι φανερό ότι συντελέστηκε, αργά μα σταθερά, η αγωνιστική αποστράτευση του λαού: Ιδιώτες επανακάμψαντες στα… κατ’ ιδίαν! Όπου κι οι γλυκόηχες σειρήνες των πάτριων κομμάτων…

Διαβάστε οπωσδήποτε: 

Δίκτυο21 (20/02/2008): «Και μόνος και μετά πολλών…» - του Φάηλου Μ. Κρανιδιώτη

Διαβάστε επίσης:

Φιλελεύθερος (19/02/2008): Για το σωστό περιεχόμενο - του Άριστου Μιχαηλίδη 

Σημερινή (19/02/2008): Αδίκησε εαυτόν και όσους πίστεψαν στην πολιτική του - του Κωστάκη Αντωνίου

Σημερινή (19/02/2008): Ποιοί είναι οι λόγοι της αποτυχίας του Τάσσου - του Σάββα Ιακωβίδη

του Παναγιώτη Ήφαιστου 
Καθηγητής, Διεθνείς Σχέσεις - Στρατηγικές Σπουδές
Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών 

Η καταψήφιση του Βενιζέλου πριν οκτώ περίπου δεκαετίες νομίζω πως επαναλήφθηκε στην Κύπρο. Την πιο κρίσιμη στιγμή της κυπριακής ιστορίας η μυωπική προσκόλληση του έλληνα στην κομματική πειθαρχία και στις κοντόφθαλμες πελατειακές σχέσεις, οδήγησε στην αποχώρηση του Τάσσου Παπαδόπουλου από την ηγεσία του κυπριακού λαού. Αν και ελπίζω ολόψυχα να διαψευστώ, οι συνέπειες θα είναι βαρύτατες αν ο ένας εκ των δύο που θα εκλεγεί μείνει προσκολλημένος στο παρελθόν, αποδεχόμενος την φιλοσοφία του σχεδίου Αναν. Σ’ αυτή την περίπτωση η κυπριακή κοινωνία μπαίνει σε πορεία εξαφάνισης.

Αυτό μόνο μπορεί να συμπεραίνει κανείς από τον βίο και την πολιτεία των δύο υποψηφίων και από τις παλινωδίες τους κατά την διάρκεια του προεκλογικού αγώνα. Αν κινηθούν στην πεπατημένη –δυστυχώς το πιο πιθανό– αργά ή γρήγορα οι Κύπριοι θα χάσουν το κράτος τους και το νεοελληνικό κράτος θα φορτωθεί την ευθύνη για την ασφάλεια εκατοντάδων χιλιάδων κατατρεγμένων ελλήνων. Τα αγγλοαμερικανικά σχέδια απονεύρωσης, διαίρεσης και διχασμού των κυπρίων θα μπουν ξανά σε εφαρμογή με σκοπό την κοινωνική αφαίμαξη και την δημιουργία συνθηκών ηγεμονικού ελέγχου επί του νησιού. Κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει: Οι άνομοι και καταχρηστικοί στρατηγικοί σκοποί των Αγγλοαμερικανών στην Κύπρο είναι καταγεγραμμένοι με πολύ μεγάλη λεπτομέρεια. Όποιος δεν τους θυμάται να διαβάσει προσεκτικά το σχέδιο Αναν.

Οι συνέπειες για την ελληνική διπλωματία θα είναι αυτονόητα εξίσου καταστροφικές. Αυτές οι δυσοίωνες προβλέψεις ανατρέπονται, ασφαλώς, αν ο «ανανάνθρωπος» –εγκλωβισμένος μάλιστα σε κρατίδια υπό ηγεμονική επιτήρηση τύπου Βοσνίας– μπορεί να αποτελέσει την ανθρωπολογική βάση ενός βιώσιμου κράτους. «Good luck» για όσους θα βιώνουν κάτι τέτοιο και ας πρόσεχαν όσοι δεν πρόσεξαν και τώρα πιθανότατα θα γευτούν ένα τέτοιο διεθνοφασιστικό ανοσιούργημα.

Εμείς κάναμε το καθήκον μας και προειδοποιήσαμε έγκαιρα για το τι εκτιμούμε ότι επέρχεται. Αιτιολογήσαμε γιατί, επίσης, αυτή η παρέμβασή μας ήταν έκτακτη. Μετά τις εκλογές, ο ρόλος μας τελειώνει και  επανερχόμαστε στις συνήθεις ενασχολήσεις μας. Χωρίς αυταπάτες για το πώς εξελίσσεται το νεοελληνικό κράτος και οι νεοέλληνες. Απλά, η Κύπρος προηγείται του νεοελληνικού κράτους στον κατήφορο αμφοτέρων. Η επανεκλογή του Τάσσου Παπαδόπουλου δεν θα ήταν κατ’ ανάγκη σωτήρια. Διάνοιγε όμως όποιες, ελάχιστες, ελπίδες απέμειναν. «Ο καθένας παθαίνει ότι του αξίζει», μας προειδοποιεί η λαϊκή ρήση. Οι εγχώριοι μεταπράτες του «Άλλου», βεβαίως, αναμένοντας ότι η αποχώρηση του Τάσσου Παπαδόπουλου θα εκπληρώσει τα διεστραμμένα σχέδια των ιδεολογικοπολιτικών τους πατρώνων, σίγουρα θα «επιχαίρουν». Βυθισμένοι μέσα στην «βρώμικη πολιτική χαρά τους», το ίδιο κάνουν όποτε ένας λαός υποχωρεί μπροστά σε ηγεμονικές δυνάμεις: Χαριεντίζονται σαν βρικόλακες που βλέπουν αίμα (αποσχίσεις κτλ). Επιδίδονται στο αποκρουστικό έργο της εκκόλαψης του αβγού του φιδιού της ξενοκρατίας και της ηγεμονοκρατίας. Σίγουρα οι συνήθεις εγχώριοι μεταπράτες ξένων συμφερόντων ακονίζουν τα αγγλοαμερικανικά μαχαίρια τους. Ο καθένας στον ρόλο του, λοιπόν, και η ζωή συνεχίζεται.

Καμιά προσωπική μομφή κατά των δύο άλλων υποψηφίων δεν έχω κάνει, παρά μόνο εκτίμηση ότι, βυθισμένοι στα λάθη τους και μπερδεμένοι σε παρωχημένες ιδεολογίες δεν θα πουν ΟΧΙ στις επερχόμενες ιμπεριαλιστικές επιβουλές που δεδηλωμένα σκοπό έχουν να καταργήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία για να καταστήσουν τον λαό της υποχείριό τους. Αν αυτός που θα εκλεγεί αλλάξει στάση και διαψευστούν οι εκτιμήσεις μου, παραδόξως ταυτοχρόνως θα επιβεβαιωθώ στην πρόβλεψή μου πως οι κοινωνίες μπορούν και πρέπει να καιροφυλακτούν γιατί για κάθε λαό η εθνική ανεξαρτησία είναι θεσμός συλλογικής ελευθερίας. Έτσι, τελειώνω λέγοντας πως είναι αυτονόητο ότι, για τους λόγους που εξέθεσα στην πρόσφατη αρθρογραφία μου, εύχομαι ολόψυχα να διαψευστώ ως προς την εκτίμησή μου για την εξέλιξη της θέσης των δύο υποψηφίων μετά τον δεύτερο γύρο, όποιος και αν εκλεγεί. Αν διαψευστώ ως προς τα άτομα, και επαναλαμβάνω ότι το εύχομαι ολόψυχα, παραδόξως ταυτόχρονα επιβεβαιώνομαι στα υπόλοιπα, δηλαδή, ως προς την ανάγκη να διαφυλαχτεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Γι’ αυτό σε κάθε περίπτωση εμμένουμε και επιμένουμε. Οι παρεμβάσεις μου όπως και όλες οι άλλες μετά το 2003 θα παραμείνουν αναρτημένες στην ιστοσελίδα www.ifestos.edu.gr. Ισχύει το scripta manent.

Πηγή: http://www.ifestosedu.gr/74Cy.htm

Η ιστοσελίδα μας θέλοντας να βοηθήσει όσο το δυνατό πιο πολύ την ομαλή διεξαγωγή της προεκλογικής εκστρατείας στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου, προέβη σε συστάσεις προς τα εκλογικά επιτελεία των υποψηφίων προέδρων με σκοπό να βελτιώσουν τις διαφημήσεις τους, ούτως ώστε να προστατεύεται ο λαός από τα ψεύδη.

Πολυμελής αντιπροσωπεία της «Νοητικής Αντιστάσεως» είχε διαδοχικές συναντήσεις με τους επιτελείς των κυρίων Κασουλίδη - Χριστόφια - Παπαδόπουλου όπου τους αναπτύχθησαν οι απόψεις μας σχετικά με την διεξαγωγή του προεκλογικού τους αγώνα. Η προτάσεις μας συνοδεύθηκαν από τα σχετικά γραφικά.

Τα επιτελεία αποφάσισαν να υιοθετήσουν τις προτάσεις μας και με κοινό μάλιστα ανακοινωθέν δεσμέυτηκαν να μην ξαναπούν ψέματα στον κυπριακό λαό και να τον αφήσουν να ασκήσει απερίσπαστος το δημοκρατικό του δικαίωμα.

Η υλοποίηση των εισηγήσεων μας είναι φανερή σε όλες τις γωνιές της ελεύθερης Κύπρου, όπου πλέον φιγουράρουν οι προταθείσες από εμάς πολιτικές διαφημήσεις:

Επί του πιεστηρίου αποκάλυψη της «Νοητικής Αντιστάσεως - N-A.gr»:

Τις πρώτες μέρες του Φεβρουαρίου του 2008 ο Μάριος Ματσάκης εμφανίζεται σε τουρκικό τηλεοπτικό σταθμό. Φέρεται μάλιστα να κάνει και δηλώσεις στα τουρκικά.

Την σκηνή είδε τυχαία Κύπριος αναγνώστης της ιστοσελίδας μας που μόλις πρόφτασε να φωτογραφήσει την οθόνη της τηλεόρασής του με τον κ. Ματσάκη ως προσκεκλημένο Τούρκου δημοσιογράφου. Τις φωτογραφίες που μας απέστειλε σας παρουσιάζουμε πιο κάτω.

Ο κ. Ματσάκης έχει κάθε δικαίωμα να δίνει συνέντευξη σε Τούρκους δημοσιογράφους. Όμως το ΥΠΟΠΤΟ της όλης υπόθεσης είναι το εξής:

Η συνέντευξη δόθηκε στα κατεχόμενα ή στην Τουρκία; Και αν ναι, τότε ΓΙΑΤΙ ο κ. Ματσάκης ΔΕΝ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, αφού εκκρεμεί «ένταλμα σύλληψης» εναντίον του από τις κατοχικές αρχές;  

Εμείς είχαμε στηρίξει τον κ. Ματσάκη όταν συνελήφθη τον Απρίλιο του 2007 από τους Άγγλους αποικιοκράτες στις Βρετανικές Βάσεις. Από τον καιρό όμως που κατέθεσε την υποψηφιότητά του για Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν αλλάξει άρδην οι απόψεις του και καθαρά πλέον υποστηρίζει την απαράδεκτη λύση δύο κρατών στην Κύπρο. Όπως έγραφε η Φανούλα Αργυρού:

«Πέντε σχεδόν μέρες μετά την είδηση του ‘Φιλελευθέρου’ (26/8/2007) ότι ο εκπρόσωπος του Αττίλα στην Κύπρο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ θα απαιτήσει «δικαίωμα άσκησης πλήρους αυτοδιάθεσης», δηλαδή δύο κράτη, όπως τους είχε υποσχεθεί στις 19 Δεκεμβρίου 1956 με δήλωσή του στην βρετανική Βουλή ο τότε Υπ. Αποικιών και ο Ελληνοκύπριος ευρωβουλευτής Marios Matsakis υποστήριξε δύο κράτη! Ο Μ.Μ. (με καταβολές από την κατεχόμενη Κερύνεια παρακαλώ) μέσα από τα όργανα της Ευρωπαικής Ένωσης και σε συζήτηση για το Κυπριακό στις Βρυξέλλες που ξεκίνησαν οι “Φιλελεύθεροι” (sic)  ευρωβουλευτές, βγήκε και ανοικτά υποστήριξε ακριβώς το ίδιο με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, δηλαδή λύση δύο χωριστών κρατών! 

[...] Εμφαντικά η Βαρώνη Sarah Ludford και η φιλότουρκη ομάδα της φαίνεται δούλεψαν επιτυχώς πάνω στον Ελληνοκύπριο ευρωβουλευτή. Ο οποίος μόνο μετά από μερικά 24ωρα μετά την απόφαση του Γ. Εισαγγελέα να κλείσει την υπόθεση με τα 250 τόσα μπαούλα και κούζους επιστρέφοντάς του τα τελευταία, βρήκε ιδανικό το έδαφος να καρφώσει τα συμφέροντα της πατρίδας του που ψηφίστηκε να υπηρετήσει. Τάχθηκε αναφανδόν φανερά και ξεδιάντροπα υπέρ των τουρκικών συμφερόντων, αλλά, αν αυτό στόχευε προκειμένου να εκληφθεί ως μια ενέργεια όχι ως πράγματι έχει, αλλά ως πίκρα και εκδίκηση απέτυχε.» [Νοητική Αντίστασις, 07/09/2007]

Το πραξικόπημα και η εποχή μετά από αυτό, είναι η πιο εύγευστη καραμέλα που πιπιλάει συνεχώς το ΑΚΕΛ άμα θέλει να μαντρίσει τους οπαδούς του. Και στην αντίπερα όχθη του ίδιου βάλτου, το ίδιο κάνουν και οι αξιωματούχοι του ΔΗΣΥ που όταν έρχονται εκλογές, για να συσπειρώσουν τους φανατικούς αντιμακαριακούς οπαδούς τους. 

Αυτό που δεν λέει όμως το ΑΚΕΛ στα αφρισμένα ΕΔΟΝόπουλά του ούτε ο ΔΗΣΥ στους θερμόαιμους κομμουνιστοφάγους του είναι ότι από το 1975 ως σήμερα (όπως λένε και τα εσωτερικά έγγραφα των Βρετανών) το ΑΚΕΛ δεν δίσταζε να συμφωνεί - πίσω από την πλάτη του Μακαρίου - με την Δεξιά του Κληρίδη, αυτού που ένα χρόνο μετά θα στεγάσει υπό τον ΔΗΣΥ την ίδια την πραξικοπηματική ΕΟΚΑ Β’. Και περιττό να πούμε ότι και σήμερα το ΑΚΕΛ συμπλέει με την πολιτική πτέρυγα της ΕΟΚΑ Β’, που μαζί πασκίζουν να νομιμοποίησουν τα τετελεσμένα του Αττίλα… [ N-A.gr ]

[ Πιέστε εδώ για μεγέθυνση ]