Με πρωτοβουλία της Κοινότητας Ουκρανικής Διασποράς στην Ελλάδα και των Ελλήνων φιλοουκρανών «ΟΥΚΡΑΝΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ», μνημονεύθηκαν στην Αθήνα με εκδηλώσεις τα 10.000.000 των δολοφονημένων Ουκρανών με τεχνητό λιμό την περίοδο 1932-33 και παράλληλα έγινε μια προσπάθεια ενημέρωσης του ελληνικού κοινού για το τραγικό γεγονός.

Η Κοινότητα «ΟΥΚΡΑΝΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ» συμμετείχε έτσι, με τη διοργάνωση του Παγκόσμιου Κογκρέσου των Ουκρανών της Διασποράς και με την πλήρη κάλυψη του Προέδρου της Ουκρανίας κ. Β. Γιούστσενκο, στην πορεία μνήμης της «ΑΣΒΕΣΤΗΣ ΦΛΟΓΑΣ», που ξεκίνησε από την Αυστραλία και αφού πέρασε από Καναδά, Η.Π.Α., Κολομβία, Εκουαδόρ, Περού, Βραζιλία, Παραγουάη, Αργεντινή, Χιλή, Μ. Βρετανία, Σουηδία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Λευκορωσία, Πολωνία, Γερμανία, Βέλγιο, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Σερβία, Κροατία, Ουγγαρία, Ελλάδα, συνεχίζει το δρόμο της σε Ρουμανία, Μολδαβία, Καζαχστάν, Ρωσία, Αρμενία, Γεωργία, με τερματικό σταθμό το Κίεβο.

Η τελετή παράδοσης της «ΑΣΒΕΣΤΗΣ ΦΛΟΓΑΣ», έλαβε χώρα στο «Ουκρανικό Σπίτι» (στην Ουκρανική Πρεσβεία) από τον πρέσβη της Ουκρανίας στην Ουγγαρία κ. Δημήτρη Τκατς στην πρόεδρο της κοινότητας «ΟΥΚΡΑΝΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ» κ. Γκαλίνα Μασλιούκ. Στη συνέχεια, ακολούθησαν  λειτουργίες μνημόνευσης στον Ιερό Ναό της Μητροπόλεως Αθηνών, με την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών & πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου και στον Ελληνο-Καθολικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας, με την επίσημη αναγνώριση της γενοκτονίας από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.

Οι εκδηλώσεις, που πραγματοποιήθηκαν υπό την αιγίδα της ουκρανικής Πρεσβείας στην Ελλάδα, ολοκληρώθηκαν με τις ομιλίες των: κ. Νίκου Λυγερού - Καθηγητή Πανεπιστημίου, Στρατηγικού Συμβούλου και ειδικού στα θέματα γενοκτονιών, κ. Γκένια Κουζέν - Προέδρου του ιδρύματος «Ουκρανία ΄33», κ. Μικόλα Σιαντρίστιι -  επιστήμονα και καλλιτέχνη παγκοσμίου φήμης, στο στρογγυλό τραπέζι στη Στοά του Βιβλίου, τη Δευτέρα, 22/09/2008. Παράλληλα στον ίδιο χώρο εκτέθηκε αρχειακό υλικό και φωτογραφίες, ιδιωτική έκθεση του κ. Μ. Σιαντρίστιι, με τον τίτλο «Γολοντομόρ 1932-33 – το χρονικό ενός προμελετημένου εγκλήματος».

Με τον τρόπο αυτό, γίνεται προσπάθεια να γνωρίσει η παγκόσμια κοινότητα το εγκληματικό αυτό συμβάν του σταλινικού καθεστώτος κατά των Ουκρανών και να αναγνωριστεί το γεγονός ως γενοκτονία κατά του ουκρανικού έθνους. Ήδη 17 χώρες έχουν αναγνωρίσει τον τεχνητό λιμό 1932-33 στην Ουκρανία ως γενοκτονία κατά του Ουκρανικού λαού. Οι χώρες που αναγνωρίζουν τη γενοκτονία είναι οι εξής: Αυστραλία, Αργεντινή, Γεωργία, Εκουαδόρ, Εσθονία, Καναδάς, Κολομβία, Λετονία, Λιθουανία, Μεξικό, Παραγουάη, Περού, Πολωνία, Σλοβακία, Η.Π.Α., Ουγγαρία, Δημοκρατία της Τσεχίας.

Εκπρόσωπος της κοινότητας
Πατεράκη Ευαγγελία

Γράφει: Ο Δικηγόρος του Διαβόλου
στο αποσχισθέν και μηδέποτε αναγνωρισθέν ευρυτανικό ιστολόγιο του
09 Μαρτίου 2008

Τα τέλη του 3ου π.Χ. αιώνα κάπου δύο εκατομμύρια Κινέζων, μπορεί και τρία, πέθαναν για να χτίσουν το Σινικό Τείχος ούτως ώστε ο πρώτος αυτοκράτορας της Κίνας να μπορεί να κοιμάται ήσυχος ότι οι βάρβαροι του βορρά δεν θα μπορούσαν να εισβάλουν στην Κίνα αλλά και ότι η υπήκοοι του δεν θα μπορούσαν να έρχονται σε επαφή με τους πέραν τις Κίνας γείτονες τους τόσο εύκολα και να μην τους μπαίνουν ιδέες που δεν θα άρεσαν στο αυτοκρατορικό καθεστώς.

Τι ιδέες οι πολιτισμένοι Κινέζοι μπορεί να έπαιρναν από τους βάρβαρους και «βάρβαρους» γείτονες τους; Η Κίνα του πρώτου αυτοκράτορα ήταν απόλυτη μοναρχία που είχε προέλθει από την δια της βίας ένωση των λεγόμενων «μαχόμενων βασιλείων» που πριν την ένωση ήταν εξίσου απολυταρχικές μοναρχίες. Ο μέσος Κινέζος γεωργός μπορεί να είχε καλύτερο βιοτικό επίπεδο από τους βόρειους γείτονες του, όταν δεν φορολογείτο μέχρις λιμοκτονίας αλλά κατά κανόνα ήταν πολύ λιγότερο ελεύθερος με τι ζωή του να είναι στο έλεος του κάθε αξιωματούχου. Όπως οι Κοζάκοι της Ουκρανίας δημιουργήθηκαν από φυγάδες δουλοπάροικους της Πολωνίας και φυγάδες σκλάβους των Τατάρων, όπως τα Ελληνικά βουνά είδαν τον πληθυσμό τους να πολλαπλασιάζετε επί της Τουρκοκρατίας έτσι και η Κινεζική αυτοκρατορική εξουσία σωστά διέγνωσε ότι οι βάρβαροι του βορρά αποτελούσαν κάτι παραπάνω από απλό στρατιωτικό κίνδυνο.

Εικοσιδύο αιώνες πέρασαν και η Κίνα συνέχισε να προσπαθεί να ελέγξει τις ιδέες που μπαίνουν στη χώρα όπως συνέχισε να είναι μη δημοκρατική. Σήμερα το ιντερνέτ φαίνεται να δυσκολεύει τη ζωή των νέων μανδαρίνων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Εν μέσω της περίεργης κατάστασης ενός υποτίθεται κομμουνιστικού κράτους το οποίο στην πράξη είναι άκρως καπιταλιστικό η Κίνα έχει φτάσει να έχει 162 εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου με αρκετά εκατομμύρια μπλόγκερ και ιστοσελίδες. Ακόμα χειρότερα υπάρχουν δύο ακόμα ανεξάρτητα και λίγο πολύ δημοκρατικά Κινεζικά κράτη στην Ταϊβαν και τι Σιγκαπούρη, και τα δύο εξαιρετικά αναπτυγμένα.

Έτσι η Λαϊκή Δημοκρατία απάντησε με καθαρά Κινεζικό τρόπο στήνοντας το πρόγραμμα «Χρυσή Ασπίδα», jīndùn gōngchéng εις την κινεζική, πιο γνωστό εκτός Κίνας και ως Great Firewall of China, κόστους 800 εκατομμυρίων δολαρίων ως το 2002 που συνεχώς επεκτείνεται. Σκοπός του; Η λογοκρισία του διαδικτύου. Σε συνδυασμό με πάνω από 30.000 κυβερνο-αστυνομικών το σύστημα κόβει την πρόσβαση σε ανεπιθύμητες ιστοσελίδες, αλλοιώνει τα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης και λογοκρίνει τα πάντα. Αρκετές δυτικές επιχειρήσεις όπως η Yahoo!, η AOL, η Google και η Skype έχουν δεχθεί τη χρήση λογοκριμένων εκδόσεων των συστημάτων τους. Κάποιές άλλες παρέχουν στην Κίνα υλικά που επιτρέπουν την υλοποίηση του συστήματος λογοκρισίας.

Εν τω μεταξύ ο Κινεζικός δράκος συνεχίζει ακάθεκτος στο δρόμο της μετατροπής του εκ νέου σε υπερδύναμη και της οικονομικής ανόδου αποφεύγων ως ο διάβολος το λιβάνι κάθε ιδέα εκδημοκρατισμού, κάποιες δυτικές χώρες πολύ θα ήθελαν παρόμοια συστήματα με τη Χρυσή Ασπίδα στο βωμό της ασφάλειας ή της ιδεολογίας, παράδειγμά η πρόταση του νέου υπουργού τηλεπικοινωνιών της Αυστραλίας κυρίου Κονρόυ για υποχρεωτικό φιλτράρισμα της πρόσβασης σε ιστοσελίδες όλων των Αυστραλών χρηστών ώστε τυχόν παιδιά χρήστες να προστατεύονται από ακατάλληλο περιεχόμενο. Η δε «φίλη» μας η Τουρκία του άρθρου 301 μπλοκάρει το YouTube κάθε τρείς και λίγο έτσι για να μας θυμίζει πόσο… δημοκρατική είναι. Όμορφος κόσμος αγγελικά πλασμένος…

ΣΧΕΤΙΚΑ:

- Great Firewall of China: Δοκιμάστε οποιαδήποτε ιστοσελίδα και δείτε αν είναι απαγορευμένη στην Κίνα

- C|Net News (03/07/2006): Ακαδημαϊκοί του Πανεπιστημίου του Καίμπρητζ σπάνε το Great Firewall της Κίνας

- PopSci (30/12/2006): Ο ειδικός σε θέματα ψηφιακής ασφάλειας Sebastian Wolfgarten σκάβει κάτω από το κινεζικό Great Firewall

Κώστας Καραμανλής και Βλαντιμίρ Πούτιν 

• Αλήθεια (19/12/2007): Ρωσσία - Ελλάδα: Νέα εποχή στις σχέσεις των δύο χωρών - άψογο το κλίμα της συνάντησης Καραμανλή-Πούτιν - Νέα σελίδα στις ελληνο-ρωσικές σχέσεις άνοιξαν με τη χθεσινή τους συνάντηση στο Κρεμλίνο, οι Βλαντιμίρ Πούτιν και Κώστας Καραμανλής. Οι δυο ηγέτες επεσήμαναν τις σχέσεις εμπιστοσύνης που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ Ελλάδος και Ρωσίας με τον πρωθυπουργό να αποκαλεί φίλο τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Ρώσο Πρόεδρο να υπογραμμίζει την προσωπική συμβολή του κ. Καραμανλή στον εταιρικό χαρακτήρα που έχει πλέον η σχέση των δυο λαών.

• In.gr βιντεοθήκη: Ενέργεια και εξοπλιστικά στην «κορυφή» της συνάντησης Καραμανλή - Πούτιν - Στην κατ’ ιδίαν συνάντηση των δύο ηγετών, διάρκειας μίας ώρας και είκοσι λεπτών, συζητήθηκαν ακόμη θέματα ευρύτερης οικονομικής συνεργασίας, καθώς και διεθνή ζητήματα, με έμφαση στα Βαλκάνια και κυρίως στο Κόσοβο, το Κυπριακό, τις σχέσεις Ρωσίας - ΕΕ, καθώς και τις ελληνικές διπλωματικές προσπάθειες στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ.

Από το δελτίο ειδήσεων του ‘MEGA’ στις 18/12/2007:

Κώστας Καραμανλής: «Η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκή χώρα, που κινείται πάντοτε μέσα στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών πολιτικών. Στις διμερείς όμως σχέσεις, αυτές αναπτύσσονται με βάση το εθνικό συμφέρον»

Βλαντιμίρ Πούτιν: «Η Ρωσσία είναι πολύ σίγουρος εταίρος και δεν επιτρέπει σε κανένα να ασκεί επιρροή επάνω μας, κανένα πολιτικό περιορισμό για την συνεργασία με την Ελλάδα στον τομέα αυτό. Η Ρωσσία δεν είχε, δεν έχει και δεν θα έχει ποτέ.»

Στιγμιότυπο από τη διαδήλωση υπέρ της ανεξαρτησίας Αλβανών Κοσοβάρων στην Πρίστινα

• In.gr (10/12/2007): Η ΕΕ δεν συμφώνησε για το Κόσοβο, ενώ Πρίστινα και Βελιγράδι τραβούν το σχοινί - Οι αντιρρήσεις της Κύπρου δεν κάμφθηκαν και η ΕΕ δεν κατέληξε σε συμφωνία για το μελλοντικό καθεστώτος του Κοσόβου. Το θέμα θα συζητηθεί σε επίπεδο ηγετών κρατών των «27» την Παρασκευή, ενώ οι πιέσεις αυξάνονται: οι Κοσοβάροι ηγέτες ζητούν αναγνώριση της απόσχισης, την οποία τοποθετούν χρονικά πριν από το Μάιο και το Βελιγράδι προειδοποιεί για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. - Ας διδαχθεί και η ελλαδική διπλωματία από την κυπριακή ότι μερικές φορές είναι καλό και συνετό να είμαστε οι μόνοι διαφωνούντες ούτως ώστε να υπερασπίζουμε τα καλώς νοούμενα συμφέροντά μας.  

• Αλήθεια (11/12/2007): Κόσοβο - Η Κύπρος έδειξε κόκκινη στην ΕΕ - Μόνη η Κύπρος εντός της Ε.Ε. στηρίζει τη Σερβία για το Κόσοβο. - Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.: «Ουαί κι αλίμονο η Κύπρος, έστω κι αν σχεδόν ολόκληρη η Ε.Ε. αποφασίσει προς την κατεύθυνση της αναγνώρισης, να συμφωνήσει, έστω κι αν υπάρξει αντίδραση για τη συμπεριφορά μας»

• Σημερινή (20/12/2007): Ελληνορωσικό πολιτιστικό δόγμα: Ελλάδα και Ρωσσία εμβαθύνουν τις σχέσεις τους - Σε λίγα χρόνια, τα ελληνόπουλα θα μπορούν να διαβάζουν από το πρωτότυπο τον Ντοστογιέφσκι και τον Μαγιακόφσκι, ενώ η σλαβική κουλτούρα και ιστορία θα είναι ένα από τα προσφερόμενα επιστημονικά αντικείμενα για τους Έλληνες φοιτητές της Ιστορίας. Η νέα ελληνορωσική πολιτιστική συνεργασία διαλαμβάνει συμφωνίες που αφορούν στην εισαγωγή της διδασκαλίας της ρωσικής γλώσσας στην ελληνική μέση εκπαίδευση (κατ’ αρχάς θα εισαχθεί από του χρόνου, σε αρκετά σχολεία της Μέσης, πιλοτικό πρόγραμμα εκμάθησης της Ρωσικής), καθώς και την ίδρυση Τμήματος Σλαβικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα, η Ελλάδα θα παράσχει την εμπειρία και τεχνογνωσία της ενόψει της διοργάνωσης από τη Ρωσία των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Σότσι, το 2014. Επίσης, οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει να ανακηρυχθεί το έτος 2013 «έτος Ελλάδας» στη Ρωσία και «έτος Ρωσίας» στην Ελλάδα.

Ο Κώστας Καραμανλής με τον Πατριάρχη Μόσχας

• Ελεύθερος Κόσμος (20/12/2007): Βρετανική ενόχληση για την ελληνο-ρωσσική συνεργασία - Έγινε για μια ακόμη φορά φανερό ότι οι ηγέτες των δύο χωρών, εκτός από τις τυπικές διακρατικές συνομιλίες, έχουν αναπτύξει και σχέσεις προσωπικές, που βοηθούν αποφασιστικά στην επίτευξη συμφωνιών. Πρέπει να σημειωθεί ότι ήταν η έκτη στη σειρά συνάντησή τους. Δύο φορές έχουν συναντηθεί στις δύο επίσημες επισκέψεις του Πούτιν στην Αθήνα κι άλλες δύο έχει ταξειδέψει ο Κ. Καραμανλής στην Μόσχα. Ενώ είχαν μία συνάντηση εκτός πρωτοκόλλου στην Χαλκιδική, όταν ο Πούτιν επισκέφθηκε το Αγιον Όρος κι άλλη μια φορά στην Κωνσταντινούπολη στα πλαίσια της συνόδου των παρευξείνιων χωρών, όταν ανακοινώθηκε η κατ’ αρχήν συμφωνία για τον αγωγό φυσικού αερίου «Σάουθ Στριμ». 

του Νίκου Λυγερού  
www.lygeros.org

Σε αντίθεση με τα φαινόμενα, η Ρωσία βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη. Αναμορφώνεται, βέβαια, βάσει του σοβιετικού της υπόβαθρου, αλλά όχι μόνο. Ήταν υποχρεωμένη να συνθέτει σύμφωνα με μια πραγματικότητα που δεν ανταποκρίνεται πλέον στους στόχους της. Τώρα πια έχει ξεπεράσει αυτήν τη φάση κατά την οποία οι στόχοι από μόνοι τους αποτελούσαν μια πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που ποτέ δεν υλοποιήθηκε παρά μόνο επινοήθηκε. Η Ρωσία αναθεωρεί τις σχέσεις της και τις εξαρτήσεις της. Δομείται όχι μόνο για να καλύψει κενά όπως επιμένουν να σκέφτονται ορισμένοι αναλυτές. Καθορίζει εκ νέου μια ιεραρχία αξιών μέσα σ’ ένα πλαίσιο που δεν ακολουθεί πια δογματικές αρχές. Σε γεωστρατηγικό επίπεδο, επιδιώκει μια σταθερότητα από χαμηλά διότι το να την επιβάλει αφ’ υψηλού δεν έχει νόημα. Στην ουσία, η γεωστρατηγική αναδίπλωση έγκειται πρώτα απ’ όλα σε μια διείσδυση στις παλιές δημοκρατίες, μερικών εκ των οποίων τα στρατηγικά δεδομένα τις καθιστούν εύκολους στόχους.

Όμως αυτό το χαρακτηριστικό είναι γενικό. Κατά συνέπεια, βρίσκονται στο ενδιάμεσο πολλών ζωνών επιρροής. Επιπλέον, εν δυνάμει τα σύνορα των δεξαμενών έλξης είναι πολύ πιο περίπλοκα παρά προηγουμένως. Η διείσδυση έγκειται στο να υποστηριχτεί μια προσανατολισμένη διάσπαση. Μόνο που ο πυρήνας της ομάδας δράσεως δεν είναι ακόμα αρκετά συγκεντρωτικός για να αντιμετωπίζει τις επιθέσεις που αναπτύσσονται στην ενδιάμεση ζώνη. Η αναβίωση των θρησκειών κατέστησε απαραίτητο τον ανασχηματισμό του πυρήνα ο οποίος δεν διαθέτει πλέον την καθολικότητά του όπως παλιά, αν και μόνο φαινομενικά βέβαια. Έτσι, η γεωστρατηγική αναδίπλωση δεν μπορεί να είναι συμμετρική. Από τη μια προσαρμόζεται και από την άλλη εκμεταλλεύεται τη διαφορετικότητα. Η παλαιά σφαίρα επιρροής έχει μετατραπεί σ’ ένα δίκτυο διείσδυσης το οποίο δεν διστάζει να προωθήσει το σοβιετικό υπόβαθρο για να θεμελιώσει μία νέα μορφή συγκρητισμού. Βέβαια, αυτό προκαλεί ορισμένες αντιθέσεις, εν τούτοις πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι παρά την πτώση του υλισμού, η διαλεκτική άποψη παραμένει ισχυρή. Χωρίς να μιλούμε πραγματικά για ιδεολογικό σύστημα, η Ρωσία θέτει ένα γεωστρατηγικό δόγμα που στηρίζεται από τη μια στο στρατιωτικό εξοπλισμό και κυρίως στη γνωστική κατάρτιση που παράγει, εξ ου η ευκολία με την οποία επιτεύχθηκε η αποτελεσματικότητα των S-400, και από την άλλη στους εξωτερικούς κινδύνους.

Το δόγμα ενεργεί με διπλή χρήση της διασφάλισης που δημιουργεί σχετικά συνήθεις κινήσεις τακτικής από την πλευρά των παλιών δημοκρατιών. Εξ άλλου μέσα στο πλαίσιο της διάσπασης της σκληρής δομής, το ρωσικό δόγμα την εκμεταλλεύεται για να αναδιοργανωθεί με τρόπο πιο ευέλικτο αλλά επίσης και πιο ισχυρό έτσι ώστε το δίκτυο διείσδυσης να μετατρέπεται σε μια πρωτεϊκή οντότητα με τρόπο που ν’ αντικρούει τις επιπτώσεις των τοπικών χτυπημάτων της ενδιάμεσης ζώνης. Έτσι στον τομέα του αυτοπροσδιορισμού των λαών, η Ρωσία παίζει έναν πολύ πιο λεπτό ρόλο απ’ ότι προηγουμένως, ο οποίος όμως της επιτρέπει παρ’ όλα αυτά να ενεργεί έτσι που να επιτυγχάνει ανάλογα αποτελέσματα. Η γεωστρατηγική αναδίπλωση της Ρωσίας δεν αρκείται πλέον σε μανούβρες τακτικής. Η στρατηγική που εφαρμόζεται έστω κι αν φαινομενικά είναι λιγότερο επιθετική, εξελίσσεται και εφοδιάζεται σιγά-σιγά με μια αδιαμφισβήτητη αποτελεσματικότητα. Διότι αυτήν τη φορά οι τεχνικές καινοτομίες συνοδεύονται από μια προσέγγιση όπου κυριαρχεί η μεγάλη στρατηγική.

• Munich Conference on Security Policy: Ολόκληρη η ιστορική ομιλία του Βλαντιμίρ Πούτιν στο Μόναχο, 10 Φεβρουαρίου 2007

• Σημερινή: Τι είδους σχέσεις και θέση επιδιώκει η Ρωσία του Πούτιν με τη Δύση; - «Ο μύθος για τον μονοπολικό κόσμο κατέρρευσε μια για πάντα στο Ιράκ», επισημαίνει σχετική μελέτη. «Μια δυνατή, με αυτοπεποίθηση, Ρωσία έχει καταστεί αναπόσπαστο τμήμα θετικών αλλαγών στον κόσμο» (The Guardian, 11.4.2007). Η μελέτη αυτή αποτελεί συνέχεια σκληρής πολεμικής, που ο πρόεδρος Πούτιν άσκησε κατά των ΗΠΑ σε ομιλία του στο Μόναχο. Τον τελευταίο καιρό, η Μόσχα φροντίζει να επιβεβαιώνει ότι πολιτική της είναι να προκαλεί την ηγεμονία των ΗΠΑ στο διεθνές άναρχο σύστημα. Αντέδρασε έντονα στην εγκατάσταση πυραυλικού συστήματος στην πρώην Αν. Ευρώπη και σε επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς. Αντιστάθηκε σε επιβολή κυρώσεων κατά του Ιράν, του οποίου είναι μέγας οικονομικός εταίρος. Αρνείται το σχέδιο Αχτισαάρι για το Κοσσυφοπέδιο και υπερασπίζει τη Σερβία. Παράλληλα, η Μόσχα υποβάλλει έντονα ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ισότιμος εταίρος και στο Μεσανατολικό, όπου πρόσφατα ο Πούτιν πραγματοποίησε μεγάλης σημασίας περιοδεία, μετά από πολλά χρόνια.