Το σχέδιο για την "Νέα Μεγάλη Μέση Ανατολή" της Νέας Παγκόσμιας Τάξης δεν θα μπορέσει να επιτύχει εάν δεν κτυπηθεί αλύπητα το εθνικό αίσθημα των ατίθασων λαών που συναποτελούν την Μέση Ανατολή. Είναι γνωστό ότι στην μεταψυχροπολεμική εποχή της "Σύγκρουσης των Πολιτισμών" οι σημαίες και τα εθνικά σύμβολα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο, διότι αντιπροσωπεύουν λαούς και έθνη. Ο συμβολισμός ενώνει τις αξίες, τις εμπειρίες και τις παραδόσεις, τους θεσμούς και τα πιστεύω τους και είναι σημείο αναφοράς και ενότητας για τις διάφορες τάσεις που επικρατούν ανάμεσα σε ένα τον λαό. Η επίθεση λοιπόν κατά των συμβόλων ενός λαού είναι κατευθείαν επίθεση στην ψυχή και την ενότητα του, διότι όταν αλλάζει η σημαία του δεν αλλάζει απλώς ένα πανί αλλά σηματοδοτεί την οριστική αλλαγή πλεύσης και την "ανάγκη" ο λαός να "αποκοπεί" από τα προηγούμενα πιστεύω και αξίες του, υιοθετώντας νέα. Οπότε δίνοντας μια νέα σημαία στην Κύπρο για παράδειγμα τονίζουμε: «Δεν είστε Έλληνες πλέον. Χωνέψτε το. Είστε πολίτες ενός νέου κράτους. Έχετε νέα ταυτότητα». Η Νέα Τάξη και η εκάστοτε "νέα τάξη" για να υπάρξουν και κυρίως για να εδραιωθούν χρειάζονται "νεες ταυτότητες" που θα συμβολίζουν ότι τους συμφέρει. Αφού αυτές οι νέες ταυτότητες υιοθετηθούν ή επιβληθούν σηματοδοτούν το γεγονός ότι ένας λαός ή ένα έθνος "άλλαξε", και θεωρεί ως "αξίες" του πλέον τα όσα νέα συμβολίζει το νέο σύμβολο, που σε αυτή την περίπτωση είναι τα σχέδια των Αγγλοαμερικάνων για την Κύπρο ή στην περίπτωση της νέας σημαίας του Ιράκ τα σχέδια τους για το Ιράκ.

Η νέα σημαία για την ανανική Ενωμένη Κύπρο φέρει στο πάνω μέρος λωρίδα χρώματος μπλε, που συμβολίζει το ελληνικό χρώμα. Ακολουθεί λεπτή λευκή γραμμή και στη συνέχεια προστίθεται μια άλλη πιο πλατιά, αποχρώσεως πορτοκαλί με κίτρινο, που παραπέμπει στα χρώματα της υφιστάμενης κυπριακής σημαίας. Εν συνεχεία επανέρχονται η λευκή, λεπτή γραμμή και η σημαία σχηματίζεται με μια τελευταία κόκκινη λωρίδα που συμβολίζει τα τουρκικά εθνικά χρώματα. Το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ και οι ΕΔΗ τοποθετήθηκαν θετικά υπέρ της υιοθέτησης αυτής της σημαίας.

Η προτεινόμενη σημαία του Σχεδίου Ανάν δεν εκφράζει με κανένα τρόπο την ελληνική ψυχή. Είναι ένα πάντρεμα διαφόρων χρωμάτων, χωρίς ιδιαίτερο και βαθύτερο συμβολισμό. Τα χρώματα της τα βρίσκεις και στην σημαία της Μογγολίας, ενώ μοιάζει καταπληκτικά με τις σημαίες της αφρικανικής χώρας Τσαντ και της Ρουμανίας. Σκοπός της είναι να πλήξει, για άλλη μια φορά, το εθνικό αίσθημα των Κυπρίων, τακτική που εφάρμοζαν συστηματικά οι Άγγλοι επί αποικιοκρατίας, απαγορεύοντας τις ελληνικές σημαίες και τα ελληνικά χρώματα. Η γνωστή σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας τον ίδιο σκοπό είχε όταν υιοθετήθηκε το 1960. Ποτέ δεν αγαπήθηκε πραγματικά από τους Έλληνες ή τους Τούρκους της Κύπρου, αν και συνδέθηκε (ίσως λόγω και του ουδέτερου χρώματός της) με τους Ελληνοκύπριους μετά την εισβολή το 1974. Η μόνη σημαία που μέχρι σήμερα εκφράζει τους Έλληνες της Κύπρου είναι η Ελληνική. Τα χρώματα, λευκό και κυανό, δεν ορίσθηκαν τυχαία από την πρώτη Εθνική Συνέλευση. Έχουν άμεση σχέση με το γαλάζιο του ουρανό και το λευκό του ήλιου, της φωτεινής δύναμης που εκφράζει την ελληνική σοφία.  Είναι κατ’ εξοχήν χρώματα ελληνικά που τα διεφύλαξε η εθνική συνείδηση από τους αρχαίους χρόνους ως τα σήμερα, παραδόσεις αιώνιες και ακατάλυτες, που βγαίνουν από τους τάφους γενεών και ζωντανεύουν τους εκάστοτε ελληνικούς πόθους, αγώνες, θυσίες. Η ασπίδα του Αχιλλέα, ο πέπλος της Αθηνάς στα Παναθήναια, οι σημαίες του στρατού του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η αυτοκρατορική σημαία των Παλαιολόγων, του 1821, του ’40, της ΕΟΚΑ ήταν όλα γαλανόλευκα. Ο σταυρός ενώνει το κυανό με το λευκό, το αρσενικό με το θυληκό, σε ένα υπέρτατο συμβολισμό αγάπης, έρωτα, ανδρείας και θυσίας, συμβολίζει τον Απόλλωνα και τον Διόνυσο και μετέπειτα τον Χριστό. Εκτός του ότι συμβολίζει την Ελληνορθόδοξη πίστη μας, το πανάρχαιο αυτό σύμβολο στην ελληνική σημαία, ο ισοσκελής σταυρός είναι η ελληνική Τετράκτυς, το σύμβολο του Δία, του Ήλιου, που μεταλαμπαδεύει Φως και Ζωή. Οι εννέα γραμμές εκτός από το αθάνατο και πάντοτε επίκαιρο «Ελευθερία ή Θάνατος» έχουν άμεση σχέση με τις εννέα Μούσες, τις μούσες που ενέμπνευσαν τον πολιτισμό, Ελληνικό και παγκόσμιο. Ο Ηρόδοτος έλεγε ότι το γαλάζιο και το λευκό είναι τα χρώματα των Ελλήνων, που συμβολίζουν το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον, το ομότροπον και το όμαιμό μας, και το ήξερε αυτό η Συνέλευση της Επιδάυρου όταν το 1822 όρισε την σημαία να συμβολίζει την «πάρεδρον του Θεού σοφίαν, την Ελευθερίαν και την Πατρίδαν».

Ο πόλεμος κατά της Ελληνικής σημαίας (και σε μικρότερο βαθμό της κυπριακής του 1960 που καθιερώθηκε να την συνοδεύει) είναι πόλεμος κατά του Ελληνικού πολιτισμού, του πολιτισμού που επηρέασε και ερέθισε ολόκληρη την οικουμένη με τον πιο θετικό τρόπο.

Η προτεινόμενη νέα σημαία του Ιράκ είναι ένα ακόμη παράδειγμα του ανελέητου πολέμου που υφίσταται σήμερα ο πολιτισμός και η εθνική ταυτότητα των ατίθασων και ελεύθερων λαών της ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής από τις ΗΠΑ και τους υποτακτικούς της που θέλουν να δημιουργήσουν μια "Νέα Μεγάλη Μέση Ανατολή".  Η νέα σημαία του Ιράκ, που έχει σχεδιαστεί στο Λονδίνο και έχει παρουσιαστεί στον ιρακινό λαό από τους αμερικανοδηγούμενους ηγέτες του, σκοπό έχει να εξευτελίσει και να υποβιβάσει το αραβικό έθνος. Φέρει καταπληκτικές ομοιότητες με την σημαία του Ισραήλ, τόσο στο χρωματισμό όσο και στο σχέδιο. Το γαλάζιο και το άσπρο συμβολίζουν δήθεν την δημοκρατία και την ειρήνη, ενώ η ημισέληνος το Ισλάμ. Η νέα σημαία μοιάζει πιο πολύ με την σημαία της μειονότητας των Τουρκομάνων του Ιράκ. Η κίτρινη λωρίδα συμβολίζει τους Κούρδους. Οι δύο γραμμές συμβολίζουν τους ποταμούς Ευφράτη και τον Τίγρη και άρα την Μεσοποταμία, την ενδοχώρα του Ιράκ. Ενώ εκπροσωπούνται επαρκώς οι δύο εθνικές μειονότητες, οι Άραβες Ιρακινοί, τόσο οι σουνίτες όσο και οι σιίτες, που αποτελούν το 80% του πληθυσμού απλώς... δεν εκπροσωπούνται στην σημαία! Για τους Ιρακινούς είναι η εσχάτη προσβολή, αφού η παλιά σημαία τους είναι το σύμβολο του έθνους τους και της πίστης τους ενώ η νέα συμβολίζει ήδη τους προδότες και τους υποτακτικούς των ξένων. Ένας 23χρονος Ιρακινός φοιτητής δήλωσε: «Δεν μου αρέσει αυτή η νέα σημαία. Δεν μοιάζει για σημαία του Ιράκ. Μοιάζει περισσότερο με τις σημαίες της Τουρκίας και του Ισραήλ. Ο κύριος λόγος που δεν μ' αρέσει είναι διότι προέρχεται από τους Αμερικάνους».

Στην παλιά σημαία του Ιράκ η αραβική επιγραφή (που προστέθηκε το 1990 επί Σαντάμ) λέει "Αλλαχού Ακμπάρ" που σημαίνει "Ο Θεός είναι μεγάλος". Τα χρώματα έχουν τις αρχικές στους ρίζες στον προισλαμικό αραβικό πολιτισμό και είναι τα κατ' εξοχήν χρώματα του Αραβικού Έθνους που συμβολίζουν τις αξίες του Παναραβισμού. Οι σημαίες των αραβικών χωρών έχουν τα ίδια χρώματα. Το κόκκινο συμβολίζει τους Χασεμίτες, τους απογόνους του Προφήτη Μωάμεθ και τις αραβικές φυλές που επαναστατούσαν για ελευθερία. Το πράσινο την δυναστεία των Φατιμίντ και το Ισλάμ. Το άσπρο την δυναστεία των Ουμαγιάντ. Το μαύρο τις προισλαμικές φυλές των Αράβων μαχητών και μετέπειτα τον ίδιο τον Προφήτη Μωάμεθ. Τα αστέρια συμβολίζουν την ενότητα του Αραβικού λαού.

Ο πόλεμος κατά των εθνικών συμβόλων είναι πόλεμος κατά του λαού. Όταν οι λαοί αποδεχθούν τα νέα σύμβολα και τις νέες ταυτότητες της Νέας Τάξης τότε διαφαίνεται ότι οι λαοί αυτοί υπέκυψαν στα κελεύσματά της.

Π Η Γ Ε Σ :

• Samuel Huntington, The Clash of Civilizations and the remaking of world order - Free Press, 1996

• Turkish Newsline: Οι ΗΠΑ συζητούν για το σχέδιο της "Μεγάλης Μέσης Ανατολής" στο Κογκρέσσο

• Independent: Οι Ιρακινοί εξαγριωμένοι με την νέα σημαία που σχεδιάσθηκε στο Λονδίνο

• Σημερινή: Σωσίβιο... η σημαία - Το αδιέξοδο αναγκάζει τον Ντε Σότο ν’ αλλάξει διαδικασία

• FOTW: Η Τουρκομανική μεινότητα του Ιράκ

• FOTW: Παναραβικά χρώματα