Λάμπρος Γ. Καούλλας ΙΙ
www.NoitikiAntistasis.com - 29 Μαΐου 2005

Ο Ελληνισμός παραληρεί! Οι Έλληνες ξεχύνονται και πάλι στους δρόμους κραδαίνοντας τα λάβαρα: ελληνικές, βυζαντινές, ελληνοκυπριακές σημαίες, σημαίες με δικέφαλους αετούς και παρθενώνες, ελληνικές σημαίες παντού!

Όπως και πέρσι με την κεραυνοβόλα νίκη της Εθνικής Ελλάδος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Euro 2004 αλλά και μετέπειτα με την άριστη – πλην όμως πανάκριβη και οργουελλιανή! – διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας έτσι και φέτος οι απανταχού Έλληνες φουσκώνουν και πάλι τα στήθη με εθνική περηφάνια και ενθουσιασμό.

Είναι όμως λογικό να νιώθουμε περήφανοι και να εκφράζουμε τον πατριωτισμό μας θεωρώντας ως εθνικές επιτυχίες την κατάκτηση ενός κυπέλλου ποδοσφαίρου και την πρωτιά ενός, αγγλόφωνου κατά τ’ άλλα, ποπ τραγουδιού; Η απάντηση είναι ίσως απλή: Εδώ μας έφεραν! Ποιοι; Οι πολιτικοί, κοινωνικοί και «πολιτιστικοί» μας ηγέτες σε Ελλάδα και Κύπρο τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικότερα μετά την μεταπολίτευση και την τουρκική εισβολή. Πρωτίστως με την αποπολιτικοποίηση της κοινωνίας. Με την ενοχοποίηση του πατριωτισμού και την δαιμονοποίηση του εθνικού αισθήματος δικαίου. Με την υποχωρητικότητα τους και τον μινιμαλισμό τους και τις συνεχείς και απανωτές εθνικές και κοινωνικές ταπεινώσεις, ήττες και θυσίες σε ανύπαρκτες και μονομερείς λυκοφιλίες και επαναπροσεγγίσεις. Με την παντελή έλλειψη Ιδεών και Οράματος.

Ιδίως την τελευταία δεκαετία, ανάγκασαν τον ελληνικό λαό να καθυποτάξει και να φυλακίσει το παραδοσιακό εθνικό, και συνεπώς κοινωνικό, αίσθημα αλληλεγγύης και περηφάνειας παντοιοτρόπως: Με τον αμερικανικό τρόπο ζωής και την δήθεν εναρμόνιση με την «Ευρώπη» (αλήθεια, ποια Ευρώπη απ’ όλες!; Την Ευρώπη των λαϊκών αξιών και παραδόσεων ή την εκφυλισμένη;). Με τα κάθε λογής τηλεσκουπίδια των ΜΜΕ. Με την διάσπαση της οικογένειας και με την ρήξη όχι μόνο με τα αρνητικά αλλά και με τα θετικά του συντηρητικού τρόπου ζωής. Επίσης με την καλλιέργεια του ασυγκράτητου καταναλωτισμού και αναπόφευκτα ατομικισμού, συνθλίβοντας έτσι το χαρακτηριστικό ελληνικό φιλότιμο. Με την διαστρεβλωμένη και ελλιπή διδασκαλία της Ιστορίας εσωσχολικά και εξωσχολικά. Με την υποταγή σε κάθε μορφής υποκουλτούρα στα πλαίσια μιας ασαφούς φασίζουσας προοδευτικότητας. Μαζί με την επέλαση και επιβολή μιας ψευδεπίγραφης «πολυπολιτισμικότητας» συνέτειναν στην καθυποταγή αυτή. Οι απίστευτες εθνικές υποχωρήσεις των τελευταίων χρόνων, από τα Ίμια ως τις εφιαλτικές διατάξεις του Σχεδίου Ανάν, οι κοινωνικές και οικονομικές κατολισθήσεις και η γιγαντιαία σήψη και διαφθορά των πολιτικών μα κυρίως η ασυνέπεια λόγων και έργων έκαναν τον λαό και φυσικά την νεολαία να αηδιάσει στρέφοντας εαυτούς μακριά από την πολιτική και τους πολιτικούς.

Όλο αυτό το εθνικοκοινωνικό αίσθημα λοιπόν που ποδοπατήθηκε και εξευτελίστηκε ποτέ δεν έκλειψε όπως πολύ θα ήθελαν. Και να που ξεπετάγεται μέσα από το ίδιο το κονσερβοποιημένο και μαζικοποιημένο σύστημα που προσπάθησε να το ποδοπατήσει! Έτσι ο Έλληνας, που ο πατριωτισμός του για χρόνια υποβόσκει αλλά περιορίζεται, εκρήγνυται! Και εκατομμύρια ελληνικές σημαίες ξεδιπλώνονται εν μία νυκτί για να γιορτάσουν την κατάκτηση ενός ποδοσφαιρικού κυπέλλου, τα μετάλλια των Ολυμπιακών αγώνων, την πρωτιά σε ένα εξαγγλισμένο διαγωνισμό τραγουδιού!!

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνει ότι υπάρχει κάτι που συσπειρώνει τον κόσμο στο όνομα «Ελλάς». Σημαίνει ότι όσοι προσπάθησαν να εκριζώσουν την αγάπη του Λαού προς την Πατρίδα και το Έθνος δεν τα κατάφεραν. Ότι το ίδιο το σύστημα που επιστράτευσαν για να ξεπλύνουν τους ελληνικούς εγκεφάλους τους γύρισε μπούμερανγκ. Και ποια η καλύτερη απόδειξη για αυτό; Μα φυσικά η λύσσα και η οργή με την οποία οι πασίγνωστοι μηδενιστές, κομπλεξικοί, ανιστόρητοι μα κυρίως εμπαθείς και χαιρέκακοι δημοσιογραφίσκοι, σχολιαστές, κακιτέχνηδες, κουλτουριάρηδες, ψευδοδιανοούμενοι και άλλοι εκφράστηκαν κατά της λαϊκής αντίδρασης στρεφόμενοι ακόμη και κατά της ίδιας της Έλενας Παπαρίζου. Με την ίδια κακία και το ίδιο μίσος με το οποίο εκφράστηκαν κατά των παιδιών της Εθνικής Ποδοσφαίρου και των Ολυμπιονικών μας. Η κοπέλα έκανε ότι μπορούσε στα πλαίσια ενός τέτοιου συστήματος. Θα μπορούσε να το πάρει προσωπικά και εγωιστικά, αφού μια ποπ τραγουδίστρια του star system είναι στο κάτω κάτω. Δεν το έκανε. Το γεγονός ότι αν και μεγαλωμένη στην Σουηδία παντού και πάντοτε δήλωνε και δηλώνει αμετανόητα περήφανη Ελληνίδα είναι αν μη τι άλλο συγκινητικό στην πολιτισμοφθόρα εποχή που ζούμε. Όταν λοιπόν τέτοιου είδους και ήθους άτομα εκφράζονται ενάντια στο εθνικολαϊκό αίσθημα τότε σημαίνει ότι κάτι θετικό έχει επιτευχθεί για τον τόπο και την κοινωνία. Το μήνυμα έχει σταλεί προς πολλές κατευθύνσεις. Ο Έλληνας έχει αυτογνωσία και όλοι οι Έλληνες - ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξεως, πολιτικών επιλογών, ηλικίας, τοπικής καταγωγής, ποδοσφαιρικών και καλλιτεχνικών προτιμήσεων - ενώνουν την χαρά τους όταν η Ελλάδα θριαμβέυει και αναδεικνύεται σε οποιονδήποτε τομέα.

Το ζήτημα τώρα είναι ένα: Μπορεί ο λαός να βγει στους δρόμους, με σημαίες και τυμπανοκρουσίες, κορναρίσματα και ξεφαντώματα, να διεκδικήσει τα εθνικά και κοινωνικά του δίκαια, να γιορτάσει μια διπλωματική, πολιτική ή στρατιωτική νίκη; Να ξεδιπλώσει τις σημαίες από την Αστόρια της Νέας Υόρκης ως της Αθήνα και από την Λευκωσία ως το Σίδνεϋ για την ανακατάληψη της Κερύνειας και της Αμμοχώστου; Να θαυμάζει εκτός από τον Ρουβά, τον Χαριστέα, την Χαλκιά και την Παπαρίζου τον Πλάτωνα, τον Λεωνίδα, τον Αριστοτέλη, τον Κοσμά τον Αιτωλό, τον Κολοκοτρώνη, τον Ρήγα Φεραίο, τον Αυξεντίου και τον Παλληκαρίδη; Θα διοχετεύσουμε τον ενθουσιασμό αυτό σε υψηλότερα ιδεώδη, αρχές και αξίες;

Βλέπει η λεγόμενη ελληνική πνευματική ηγεσία την αντίδραση του λαού; Αφουγκράζονται οι πολιτικοί την πατριωτική ιαχή; Ας αφήσουν επιτέλους τα μαχαιροπήρουνα της εξουσίας και ας ψηλαφίσουν το πανεθνικά συνεκφραζόμενο αίσθημα. Ας δονηθούν από την ποντιακή λύρα του “My Number One”. Ο Λαός τους καλεί και τους υπενθυμίζει: Το εθνικό φιλότιμο και η ελληνική περηφάνια πληγώθηκαν αλλά δεν πέθαναν. Υπάρχουν και τους καλούν. Εδώ και χρόνια τους καλούν. Ειδικά από πέρσι το εθνικό τηλέφωνο ηχεί πιο δυνατά. Οι ταγοί μας δεν φαίνεται να έχουν πρόθεση να απαντήσουν στις πατριωτικές κλήσεις του λαού.

Ελληνικές σημαίες παντού. Αναπάντητες κλήσεις παντού.

Δημοσιεύτηκε επίσης:

• Ελληνικές Γραμμές: Εθνικολαϊκές αναπάντητες κλήσεις παντού - 30/5/2005

• Φιλελεύθερος: Εθνικολαϊκές αναπάντητες κλήσεις παντού - 1/6/2005