e-Μάντης
www.NoitikiAntistasis.com - 4 Απριλίου 2005
 

Δεκαπέντε χρόνια μετά την έναρξη της ελληνικής προσπάθειας για γεωπολιτική και γεωοικονομική διείσδυση στα Βαλκάνια, το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων παραμένει άλυτο. Και ενώ η Ελλάδα θα έπρεπε να αισθάνεται ικανοποιημένη από τον πλουραλισμό των Βαλκανίων που ολοφάνερα την ευνοούσε την περίοδο εκείνη καθότι ήταν το μοναδικό καθαρό εθνολογικά κράτος στην περιοχή των Βαλκανίων, αντέδρασε σπασμωδικά και αμήχανα προς το νέο γείτονα της.

 

            Ιστορικά η κατάσταση στην περιοχή της Μακεδονίας είναι αρκετά μπερδεμένη. Στις αρχές του 20ού αιώνα η περιοχή της Μακεδονίας αποτελούσε αντικείμενο διεκδίκησης τριών ανταγωνιστικών εθνικισμών. Οι σλαβόφωνοι κάτοικοι της Μακεδονίας θεωρούνταν από τους Βούλγαρους ‘βούλγαροι της δύσης’, από τους Σέρβους ‘σέρβοι του νότου’ και από τους Έλληνες ‘εκσλαβισμένοι έλληνες’. Μετά τους Βαλκανικούς αγώνες η Ελλάδα πήρε την μερίδα του λέοντος από την Μακεδονία απελευθερώνοντας το 51% της περιοχής. Ωστόσο ο πληθυσμός της απελευθερωμένης ελληνικής Μακεδονίας αποτελούνταν από 43% Έλληνες, 40% μουσουλμάνους, 10% Βούλγαρους και 7% διάφορους (Εβραίους, Αρμένιους κτλ.). Είναι γενική αλήθεια ότι οι Έλληνες επικρατούσαν στα αστικά κέντρα (παράδειγμα η πόλη του Μοναστηρίου, σημερινή Μπίτολα που αποτελούνταν από 95% έλληνες ή η Θεσσαλονίκη που είχε τότε 40% Έλληνες) και οι σλαβόφωνοι στην ύπαιθρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κάτοικοι των χωριών αποκαλούνταν βούλγαροι και οι κάτοικοι των αστικών κέντρων που ήταν μορφωμένοι και εύποροι, έλληνες. Παρόλα αυτά το ελληνικό στοιχείο ήταν πολυπληθέστερο στην Νότια Μακεδονία (κοινώς στο Αιγιακό κομμάτι της Μακεδονίας) ενώ το σλαβόφωνο στην Κεντρική και Βόρεια Μακεδονία. Ωστόσο αυτή η διαμάχη και επιμονή όλων των δυνάμεων για την απελευθέρωση της Μακεδονίας είχε τους λόγους της. Όποιος έλεγχε την Μακεδονία, κρατούσε τα κλειδιά της Βαλκανικής.

            Η κατασκευή του Μακεδονικού έθνους από την άλλη άρχισε να σχηματίζεται στα τέλη του 19ου αιώνα. Επειδή οι σλάβοι κάτοικοι της Κεντρικής και Βόρειας Μακεδονίας συνδέονταν γλωσσικά και πολιτιστικά με τους Βούλγαρους έπρεπε να βρεθεί ένα ισχυρό στοιχείο διαφοροποίησης. Οι βούλγαροι εκείνη την περίοδο ας μην λησμονούμε ότι ήταν μία πανίσχυρη δύναμη στα Βαλκάνια καθότι είχαν την υποστήριξη της μητέρας Ρωσσίας και είχαν εκδηλώσει πολύ νωρίτερα ηγεμονικές τάσεις στην περιοχή. Έτσι λοιπόν υπό το φόβο των Σέρβων και των Ελλήνων ότι η Βόρεια Μακεδονία θα πέσει στα χέρια των Βουλγάρων και με τον τρόπο αυτό τα δύο συμμαχικά κράτη θα αποκόπτονταν γεωπολιτικά, δημιουργήθηκε το Μακεδονικό έθνος. Το αστείο στην υπόθεση είναι ότι το ελληνικό κράτος την περίοδο εκείνη υποστήριζε την δημιουργία μακεδονικού έθνους που είχε τις ρίζες τους στους ένδοξους αρχαίους Μακεδόνες!!! Από το 1918 έως το 1926 άλλαξε τρεις φορές την ονομασία των σλαβόφωνων κατοίκων αυτού του κράτους. Το 1918 τους αποκαλούσε Μακεδόνες Σλάβους, το 1924 τους αναγνώρισε σαν βουλγαρική μειονότητα και το 1926 σαν.. σερβική μειονότητα! Η ουσία είναι ότι το ελληνοσερβικό εγχείρημα είχε πετύχει. Κατά την διάρκεια της ύπαρξης της Γιουγκοσλαβίας το κράτος των Σκοπίων υπάκουε στις εντολές του Βελιγραδίου και όχι της Σόφιας. Παρόλα αυτά όμως το πραγματικό πρόβλημα για την ελληνική πλευρά μόλις άρχιζε. Τα χρόνια περνούν.. κατοχή.. ακολουθεί ο εμφύλιος πόλεμος.. στην Γιουγκοσλαβία επικρατεί ο Τίτο ο οποίος βοηθάει τους έλληνες κομμουνιστές στο αντάρτικο εναντίον του τακτικού στρατού με σκοπό την απελευθέρωση και την προσάρτηση ενός ελληνικού κομματιού της Μακεδονίας στην ενιαία Γιουγκοσλαβία. Τότε αρχίζει και η ολοκληρωτική μεταστροφή και προπαγάνδα. Στις δύο γενιές που ακολούθησαν, γαλουχήθηκαν δύο γενιές σλαβομακεδόνων που πίστεψαν σ’ αυτό το νεόφερτο έθνος, απόρροια γεωπολιτικών συμφερόντων.  

            Το πρόβλημα προέκυψε ξανά για την Ελλάδα όταν η ΠΓΔΜ κύρηξε την ανεξαρτησία της το 1991 από την υπόλοιπη Γιουγκοσλαβία. Οι σκοπιανοί προκαλούσαν με την προπαγάνδα μακεδονικής μειονότητας στην βόρεια Ελλάδα, την χρήση του δεκαεξάκτινου αστεριού της Βεργίνας στην σημαία τους, την χρήση χαρτονομισμάτων με τον Λευκό Πύργο ως απεικόνιση, με χάρτες της μεγάλης Μακεδονίας κτλ. Η Ελλάδα αντέδρασε σπασμωδικά. Παρόλη την κινητοποίηση τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά γιατί η Ελλάδα είχε παραμελήσει αυτό το πρόβλημα που ξαφνικά εμφανίστηκε μετά από 50 χρόνια. Και οι Σκοπιανοί είχαν κάνει πολύ καλά την δουλεία τους όλο αυτό το διάστημα. Τελικά η κήρυξη του εμπάργκο έκανε τους Σκοπιανούς πιο διαλακτικούς και η ενδιάμεση συμφωνία του 1995 άφησε την κατάσταση εως έχει μέχρι σήμερα. Μετά την ενδιάμεση συμφωνία άρχισε μία οικονομική εκστρατεία της Ελλάδας προς το κράτος των Σκοπίων. Οι οικονομικές συναλλαγές αυξήθηκαν σημαντικά. Η Θεσσαλονίκη πλέον αποκτούσε το ρόλο της στην τροφοδοσία της κεντρικής Βαλκανικής. Τον ρόλο που είχε στερηθεί τα προηγούμενα 80 χρόνια εξαιτίας του κομμουνισμού που επικράτησε στην υπόλοιπο χερσόνησο του Αίμου. Πλέον γινόταν το εφαλτήριο για την διείσδυση στα Βαλκάνια. Τράπεζες, τηλεπικοινωνίες, ενέργεια πέρασαν στα χέρια των ελλήνων. Ωστόσο το πρόβλημα παρέμεινε ανεπίλυτο στον βωμό τους κέρδους και των συμφερόντων.

            Ώσπου μια ωραία μέρα μετά τις εκλογές στις Η.Π.Α , ο πρόεδρος Μπούς αποφάσισε να αναγνωρίσει το κρατίδιο των Σκοπίων σαν Δημοκρατία της Μακεδονίας. Στην Ελλάδα επικράτησε για μια ακόμη φορά μούδιασμα. Ένα ακόμη χαστούκι από ένα φίλο και σύμμαχο. Τι όμως έφταιγε για όλη αυτή την αλλαγή πολιτικής των συμμάχων μας;

Πρώτα απ’ όλα η μονοδιάστατη ευρωποκεντρική πολιτική της χώρας μας. Η χώρα μας ακολουθεί πιστά τον δρόμο της Ευρώπης δίχως να έχει διαπραγματευτικά χαρτιά και δυνατότητα ελιγμών. Στην πολιτική όμως, τα πάντα αγοράζονται και τα πάντα πωλούνται.

Δεύτερον, η μακροχρόνια παραμέληση του ζητήματος του ονόματος. Κατά την διάρκεια όλων αυτών των ετών δεκάδες κράτη αναγνώρισαν την ΠΓΔΜ σαν Μακεδονία.

Τρίτον, η μη σωστή κινητοποίηση της ομογένειας που όπως ξέρουμε μπορεί να επηρεάζει πρόσωπα και καταστάσεις. Οι ομογενείς έχουν την δύναμη αλλά δεν έχουν την σωστή οργάνωση.

Τέταρτον, ο άκρατος αντιαμερικανισμός που επικρατεί στην Ελλάδα που καλλιεργούν τα Μ.Μ.Ε και ειδικότερα η προοδευτική αριστερά.

Τέλος, η πραγματική βοήθεια των Σκοπίων στην επίτευξη των στόχων της Αμερικής με την βοήθεια τους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν την ώρα που η Ελλάδα απλώς κοιτούσε.

            Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα για να αλλάξει την κατάσταση; Πρώτον, στρατηγικό πλεονέκτημα που έχει αυτή την στιγμή είναι να μπλοκάρει την είσοδο της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε και στο ΝΑΤΟ εάν πρώτα δεν βρεθεί κοινή αποδεκτή λύση. Δεύτερον, να αποσύρει τις επενδύσεις της από το κρατίδιο αυτό που στον τελικό απολογισμό δεν είναι και τόσο αποδοτικές. Το διυλιστήριο της ΟΚΤΑ (συμφερόντων ΕΛ. ΠΕ) και η Cosmofon (συμφερόντων Ο.Τ.Ε), επενδύσεις πολλών εκατομμυρίων ευρώ δεν ήταν ποτέ κερδοφόρες. Μην παραμελούμε και την περίπτωση εξέγερσης των Αλβανών που μπορεί να κόψει την χώρα στα δύο. Τρίτον, να αρχίσει εκστρατεία ‘πάταξης’ του αντιαμερικανισμού που τόσο κακό κάνει στην Ελλάδα. Και τέταρτον, που ποτέ μέχρι στιγμής δεν ακούστηκε από κανέναν, δημιουργία μειονοτικού ελληνικού κόμματος στο κρατίδιο των Σκοπίων και χορήγηση ελληνικής υπηκοότητας σε όσους Σκοπιανούς το επιθυμούν! Η Ε.Υ.Π ξοδεύει εκατομμύρια κονδύλια. Γιατί δεν χρηματοδοτεί και μία τέτοια κίνηση; Έτσι η Ελλάδα θα μπορέσει να πιέσει και στο εσωτερικό των Σκοπίων. Έλληνες υπάρχουν στα Σκόπια. Και αυτοί είναι οι Έλληνες κομμουνιστές του εμφυλίου, τα 28.000 αρπαγμένα και κλεμμένα παιδιά καθώς και οι πολυπληθείς ελληνικές βλάχικες και σαρακατσάνικες κοινότητες του Μοναστηρίου, του Κρούσεβο κτλ. Είναι η ώρα να δραστηριοποιηθούν. Το ζήτημα της Μακεδονίας δεν έχει χαθεί ακόμη αλλά και ούτε έχει λυθεί. Οι αυτοαποκαλούμενοι Μακεδόνες αποτελούν μόλις το 66% του πληθυσμού του κράτους των Σκοπίων. Πολλοί από αυτούς παίρνουν την Βουλγαρική υπηκοότητα καθότι βλέπουν ότι στο κράτος αυτό δεν έχουν μέλλον και εκτός αυτού η Βουλγαρία εισέρχεται στην Ευρωπαϊκή οικογένεια το 2007. Τα τελευταία χρόνια πάνω από 30.000 σκοπιανοί πήραν την βουλγαρική υπηκοότητα. Η Ελλάς που είναι; Γιατί δεν αγκαλιάζει τα παιδία της; Το 25% του πληθυσμού των Σκοπίων δε, είναι Αλβανοί. Οι οποίοι είναι έτοιμη για ένα ακόμη γύρω πολέμου με τους Σλάβους. Η Ελλάδα τι κάνει; Γιατί δεν διεκδικεί μερίδιο; Ξανατονίζω ότι η ύπαρξη του κράτους των Σκοπίων συμφέρει την Ελλάδα αφού βάζει φρένο στις ορέξεις Βουλγάρων και Αλβανών για μεγάλη Βουλγαρία και Αλβανία αντίστοιχα και επιπλέον αφήνει ένα γεωπολιτικό δρόμο ανοιχτό με την Σερβία. Ωστόσο η Ελλάδα θα πρέπει να είναι έτοιμη στο να αποκομίσει οφέλη σε περίπτωση που τα πράγματα δεν συνεχίσουν να είναι ως έχουν (εδαφικά αλλά και γεωπολιτικά) και να μην χάσει μία ακόμη ευκαιρία. Η Ελλάδα παρόλο που στο παρελθόν επέλεξε κάκιστες επιλογές, έχει στα χέρια της ακόμη πολλά διαπραγματευτικά όπλα και μπορεί να αποκομίσει πολλά οφέλη. Το μέλλον μένει να αποδείξει αν θα αρπάξουμε αυτή την ευκαιρία ή θα προσθέσουμε ακόμη μία διπλωματική ήττα.

Η ΠΓΔΜ βρίσκεται και θα πρέπει να παραμείνει στην σφαίρα επιρροής της Ελλάδος.